Η ACEM εκφράζει MOTO-ανησυχία για την εμπορική συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ

Η βιομηχανία μοτοσυκλέτας καλεί για άμεση δράση καθώς επιβάλλονται απαγορευτικοί δασμοί από τις ΗΠΑ στις ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/8/2025

Η Ευρωπαϊκή Ένωση Κατασκευαστών Μοτοσυκλετών (ACEM) εκφράζει σοβαρή ανησυχία ότι η συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ της 21ης Αυγούστου δεν ανταποκρίνεται πραγματικά στις εμπορικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι κατασκευαστές

Η Ευρωπαϊκή Ένωση Κατασκευαστών Μοτοσυκλετών (ACEM) εκπροσωπεί τους κατασκευαστές μοτοποδηλάτων, μοτοσυκλετών, τρίτροχων και τετράτροχων οχημάτων (οχήματα κατηγορίας L) στην Ευρώπη.

Μέλη της ACEM είναι 17 κατασκευαστικές εταιρείες: BMW Motorrad, Bombardier Recreational Products (BRP), Ducati Motor Holding, Harley-Davidson, Honda, Kawasaki, KTM, KYMCO, MV Agusta, Peugeot Motorcycles, Piaggio, Polaris Industries, Royal Enfield, Suzuki, Triumph Motorcycles, Yamaha και Zero Motorcycles.

Αν και αναγνωρίζονται οι διπλωματικές προσπάθειες και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, το αποτέλεσμα της συμφωνίας αφήνει τη βιομηχανία μοτοσυκλετών της Ευρώπης αντιμέτωπη με τον νέο γενικό δασμό 15% για προϊόντα που εξάγονται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες, ανταλλακτικά και αξεσουάρ υπόκεινται πλέον και σε δασμούς 50% για το περιεχόμενο χάλυβα τους.

Αυτό το μη ισορροπημένο πλαίσιο δημιουργεί μια οικονομικά μη βιώσιμη κατάσταση για τους Ευρωπαίους κατασκευαστές, καθώς το ατσάλι αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο στην κατασκευή μοτοσυκλετών. Η διατήρηση τιμωρητικών δασμών απειλεί την ανταγωνιστικότητα των μελών της ACEM (Association des Constructeurs Européens de Motocycles) και θέτει σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας που υποστηρίζουν σε ολόκληρη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Η τρέχουσα ρύθμιση ουσιαστικά εισάγει δυσκολίες και ανισότητες στην μεταχείριση, υπονομεύοντας δεκαετίες επιτυχημένων διατλαντικών επιχειρηματικών σχέσεων.

Αν και η Συμφωνία προβλέπει μελλοντικές συζητήσεις για επανεξέταση των δασμών για τον χάλυβα, το αλουμίνιο και τα παράγωγά τους, η ACEM τονίζει ότι αυτές οι συζητήσεις πρέπει να ξεπεράσουν τις ασαφείς δεσμεύσεις και να οδηγήσουν σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και μετρήσιμα αποτελέσματα. Η βιομηχανία δεν μπορεί να αντέξει παρατεταμένη αβεβαιότητα όσο παραμένουν θεμελιώδη ανταγωνιστικά μειονεκτήματα. Οι ευρωπαίοι κατασκευαστές χρειάζονται άμεση σαφήνεια σχετικά με το πότε θα επιτευχθεί και ποια θα είναι αυτή η διευκόλυνση. Προχωρώντας, η ACEM θα συνεχίσει τη συστηματική συνεργασία της με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, παρέχοντας τεχνογνωσία και την οπτική της βιομηχανίας για τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις.

Ο Antonio Perlot, Γενικός Γραμματέας της ACEM, δήλωσε, "Αν και αναγνωρίζουμε τις προσπάθειες της Επιτροπής, η Συμφωνία Πλαισίου, όπως έχει, αποτελεί μια βαθιά ανεπαρκή απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή βιομηχανία. Πέρα από τον δασμό 15% για τα γενικά προϊόντα, οι νέοι δασμοί 50% στο περιεχόμενο χάλυβα καθιστούν ουσιαστικά ανενεργά τα οφέλη της συμφωνίας για τους κατασκευαστές μοτοσυκλετών. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε μια κατάσταση όπου οι ευρωπαϊκές εταιρείες παραμένουν σε σοβαρό ανταγωνιστικό μειονέκτημα λόγω ημιτελών διαπραγματεύσεων. Η ευρωπαϊκή βιομηχανία μοτοσυκλέτας ζητά μια ισορροπημένη διαπραγματευτική λύση για το διατλαντικό εμπόριο, που θα αποκαθιστά τον υγιή ανταγωνισμό και την αμοιβαία πρόσβαση στις αγορές."

Ετικέτες

δασμοί

ΕΕ δασμοί

ΗΠΑ

εμπορικός πόλεμος

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.