Η Alta Motors έβαλε προσωρινά λουκέτο!

Αβέβαιο το μέλλον της εταιρείας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/10/2018

Από το κακό στο χειρότερο εξελίσσονται τα πράγματα για την αμερικάνικη κατασκευάστρια ηλεκτρικών μοτοσυκλετών Alta Motors, πρίν καλά-καλά κλείσει μια δεκαετία στο ενεργητικό της.

Τα πράγματα ξεκίνησαν να χωλαίνουν από τη στιγμή που ήρθε το διαζύγιο της με την Harley Davidson, μιας συνεργασίας που είχαν ξεκινήσει για τη κατασκευή ηλεκτρικών μοτοσυκλετών με το λογότυπο της Harley, που όμως έληξε απότομα και πολύ νωρίς. Ο λόγος ήταν πως η Alta ζήτησε περισσότερα κονδύλια για την ανάπτυξη μοτοσυκλετών, με αποτέλεσμα να ωθήσει τη Harley στο να σκεφτεί και εν τέλει να δημιουργήσει ένα δικό της τμήμα έρευνας και εξέλιξης ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, καθώς πλέον το μέγεθος της επένδυσης σε εξωτερικό συνεργάτη ήταν δυσανάλογο κι έτσι προτίμησαν τα κεφάλαια αυτά να μένουν εντός εργοστασίου.

Με την Alta να μένει χωρίς επενδυτές επί της ουσίας, ξεκίνησε μία αναζήτηση προς ανεύρεση κεφαλαίων αλλά και το ενδεχόμενο της πλήρης εξαγοράς της. Οι προτάσεις για την εξαγορά της ξεκίνησαν να έρχονται πρώτες, όμως η ίδια εταιρεία δεν τις δέχτηκε. Συγκεκριμένα έχοντας ήδη ένα δίκτυο 70 σημείων πώλησης που προωθούσαν τα χωμάτινα μοντέλα της και σε συνάρτηση με τις 1.000 πωλήσεις που σημείωσε φέτος, βάζοντάς τες σε τιμή κόστους, οι ιδιοκτήτες κατάφεραν να κρατήσουν την εταιρεία καλύπτοντας τα λειτουργικά έξοδα χωρίς να την πουλήσουν. Στην απόφαση αυτή βοήθησε και το ύψος των πωλήσεων –ασχέτως αν πουλήθηκαν στο κόστος- καθώς έγινε διακριτό πως υπάρχει κοινό που ενδιαφέρεται για την αγορά των μοτοσυκλετών της.

Βέβαια, αυτό την έφερε στη κατάσταση που βρίσκεται τώρα κλείνοντας ολοκληρωτικά, καθώς δεν κατάφερε να βρει κάποιον επενδυτή κι άφησε τους εργαζομένους της άνεργους. Με αυτή τη κίνηση όμως, κατάφερε να κερδίσει λίγο χρόνο παγώνοντας τα πάγια έξοδα και να καταστρώσει σχέδια ανάκαμψης και προσέλκυσης νέων επενδυτών βασιζόμενη στη πορεία των πωλήσεων της φέτος. Το αν θα δούμε την Alta Motors να επανακάμπτει από τη κρίση που περνάει αυτή τη στιγμή παραμένει ακόμα άγνωστο, ενώ όσον αφορά την μοίρα των εργαζομένων σε περίπτωση που ξανανοίξει είναι πως πιθανότατα θα επιστρέψουν, αν δεν τους έχει προσλάβει το νέο τμήμα της έρευνα και εξέλιξης της Harley Davidson που βρίσκεται σχεδόν δίπλα τους...

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»