Η απόπειρα της Triumph με οδηγό τον Guy Martin για το ρεκόρ ταχύτητας

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/9/2016

Στην μαγική τοποθεσία των ρεκόρ, την έρημο Bonneville, επέστρεψε η Triumph μετά από την επιτυχημένη προσπάθεια του Αυγούστου, για να προσπαθήσει να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας στους δύο τροχούς. Καταρχήν στα πλαίσια της εβδομάδας ταχύτητας, το προκαθορισμένο ετήσιο ραντεβού που γίνεται τον Αύγουστο, η Triumph με οδηγό τον Guy Martin έσπασε το δικό της ρεκόρ με σχεδόν 45 χιλιόμετρα παραπάνω, κι έτσι το Rocket Streamliner έγινε το πιο γρήγορο Triumph στην ιστορία της μάρκας.

Μιλώντας για ιστορία, είναι σημαντικό για την Triumph να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ, ίσως μάλιστα και σημαντικότερο απ’ ότι είναι για άλλους κατασκευαστές. Κι αυτό γιατί η Triumph είναι παραδοσιακός επισκέπτης στην Bonneville κρατώντας ένα από τα ρεκόρ με την μεγαλύτερη διάρκεια, από το 1955 μέχρι το 1970! Ήταν η εποχή που στην Bonneville έτρεχε η NSU και τα ρεκόρ άλλαζαν χέρια ακόμα και μέσα στην μέρα, σε κάποιες περιπτώσεις. Ωστόσο το παγκόσμιο ρεκόρ της Triumph για την υψηλότερη ταχύτητα με δύο τροχούς, επικράτησε για πολλά χρόνια.

Στην σύγχρονη εποχή, το απόλυτο ρεκόρ κατέχει η «streamliner» μοτοσυκλέτα του Mike Akatiff, που κινείται με δύο κινητήρες Suzuki Hayabusa με μία τουρμπίνα της Garrett και ψύξη με ξηρό πάγο! Οι κανόνες της FIM για την καταμέτρηση του ρεκόρ, προσμετρούν την προσπάθεια και στις δύο κατευθύνσεις, υπολογίζοντας τον μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο εγχείρημα, η μοτοσυκλέτα πρέπει να ετοιμαστεί και να επιστρέψει προς τα πίσω, κάνοντας μεγαλύτερο ή παραπλήσιο χρόνο ώστε να προκύψει το δυνατόν μεγαλύτερος μέσος όρος..

Τον Αύγουστο, προς το τέλος της εβδομάδας, η ομάδα της Triumph βρέθηκε να αποκτά την εμπειρία που χρειάζεται ο χειρισμός της «streamliner» μοτοσυκλέτας και οι συγκυρίες την ευνόησαν. Σε μία μέρα που δεν υπήρχε καθόλου αέρας και το έδαφος ήταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ο Guy Martin κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ της εταιρίας, λίγο πάνω από τα 440 χιλιόμετρα, δίνοντας εμπιστοσύνη στην ομάδα να επιστρέψει σύντομα για να κυνηγήσει το απόλυτο ρεκόρ.

Το ταχύτερο όχημα έχει καταφέρει να σπάσει το φράγμα του ήχου, φτάνοντας σχεδόν τα 1.228 χιλιόμετρα, αν και στην κατηγορία οχημάτων χωρίς τουρμπίνες το ρεκόρ είναι πιο κάτω και χωρίς τεράστια διαφορά, από τα 605.697 km/h που έχει φτάσει η ταχύτερη μοτοσυκλέτα!

Το Rocket Streamliner με οδηγό-πιλότο τον Guy Martin, διαθέτει δύο κινητήρες από το Rocket III με συνολικά 2.970 κυβικά που είναι λιγότερα από το άθροισμα των δύο κινητήρων. Η Carpenter Racing, έχει αναλάβει την εξέλιξη του κινητήρα και δεν ανακοινώνει λεπτομέρειες για την κατασκευή του. Πρόκειται για μία οικογενειακή επιχείρηση που κατασκευάζει χειροποίητες aftermarket εξατμίσεις για μοντέλα της Triumph και διαθέτει την υποστήριξη του εργοστασίου. Αυτό που είναι γνωστό, είναι ότι η «streamliner» της Triumph αποδίδει 1000 ίππους, μόλις στις 9000 στροφές με τουρμπίνα της Garrett –επίσης- και το monocoque πλαίσιο είναι κατασκευασμένο από carbon-kevlar. Ο «αντίπαλος» έχει κατασκευαστεί με ειδικό κράμα ατσαλιού, καθώς θεωρεί το carbon επίφοβο για να διαχειριστεί την επιβράδυνση των αλεξιπτώτων. Ωστόσο η ομάδα που έχει συστήσει η Triumph, απέδειξε ότι μπορεί να κατασκευάσει κάτι απίστευτα ισχυρό και ταυτόχρονα ελαφρύ, πράγμα που δυστυχώς το διαπίστωσαν και στην πράξη.

Χθες, η επιστροφή τους στην Bonneville αποφασίστηκε να τερματιστεί, όταν ο Guy Martin είχε μία πτώση που ευτυχώς ήταν ανώδυνη για εκείνον και συγκριτικά με τα χιλιόμετρα, ελάχιστα καταστροφική και για την μοτοσυκλέτα. Θα χρειαστεί να γίνουν εκτεταμένοι έλεγχοι, για να διαπιστώσουν ότι η μοτοσυκλέτα είναι ικανή να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επίτευξη της υψηλότερης τελικής, καθώς η παραμικρή, αθέατη επίπτωση της πτώσης στο πλαίσιο, μπορεί να αποβεί μοιραία στα 600 και πάνω χιλιόμετρα που έχουν θέσει ως στόχο…

Το Rocket Streamliner έχει εξελιχθεί με μέγιστο θεωρητικό όριο τα σχεδόν 650Km/h από το οποίο θα το επιβραδύνουν δύο αλεξίπτωτα και carbon δίσκοι φρένων. Τα ελαστικά είναι της Goodyear, φτιαγμένα ειδικά για την Bonneville, και ως επιλογή αποτελούν μονόδρομο για όσους επιχειρούν κάτι τέτοιο.

Η Goodyear έχει κατασκευάσει ένα ελαστικό που μπορεί να αντέξει τις τεράστιες θερμοκρασίες από την τριβή και ταυτόχρονα την καταστροφική επίδραση της σύστασης του εδάφους, την αιτία της πτώσης του Guy Martin, στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Το έδαφος της ερήμου αποτελείται από άλατα και καθιζήματα και σε πολλά σημεία είναι βάλτος από τον οποίο δεν γλιτώνουν ούτε οι ερπύστριες πολεμικού άρματος.. Εκκατομύρια χρόνια πριν, η τοποθεσία αυτή ήταν η συνέχεια της διπλανής υφάλμυρης λίμνης, της μεγαλύτερης του είδους της σε εκείνο το ημισφαίριο και μία από τις μεγαλύτερες της Αμερικής. Επειδή δεν υπάρχει διέξοδος για την λίμνη που δέχεται νερά ποταμών και χειμάρρων, η διατήρηση της στάθμης της γίνεται μέσω της εξάτμισης. Η κοντινή πόλη στην τοποθεσία των ρεκόρ, με τους 1500 κατοίκους, ζει από τον τουρισμό της ταχύτητας και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Μέρος των αλάτων που προέρχονται από την επεξεργασία  αυτή, χρησιμοποιείται για να στρώνεται η «πίστα» της Bonneville. Ιδιαίτερα σκληρό χωρίς τα ελαστικά να το σκάβουν όπως θα έκαναν στο χώμα, το έδαφος της Bonneville είναι ιδανικό για τον σκοπό που εξυπηρετεί, αλλά συχνά κρύβει παγίδες. Όταν βρέξει γίνεται ένας βούρκος από τον οποίο η μόνη διαφυγή, είναι να περιμένεις να στεγνώσει από τον ήλιο, όμως και πάλι υπάρχει περίπτωση να παραμείνουν σημεία που φαινομενικά είναι στεγνά, κρύβοντας κάτω από μία στεγνή κρούστα, μία λασπώδη παγίδα.

Παρά την εκτεταμένη επιθεώρηση πριν από κάθε προσπάθεια, είναι αδύνατο να εξαλειφθούν όλα αυτά τα σημεία, που αποτελούν και τον πρωταρχικό παράγοντα ατυχημάτων στις εξωφρενικές ταχύτητες που επιχειρούνται. Ένα τέτοιο σημείο ήταν και η αιτία για την πτώση του Guy Martin που έβαλε προσωρινό τέλος στην προσπάθεια της Triumph. Αυτή την στιγμή οι Άγγλοι είναι οι μόνοι που μπορούν να απειλήσουν τον Καλιφορνέζο αεροναυπηγό Mike Akatiff, που θέλει να επιστρέψει στην Bonneville για να σπάσει το δικό του ρεκόρ και πρακτικά είναι χωρίς αντίστοιχο ανταγωνισμό.

Το Rocket Streamliner που καταναλώνει Μεθανόλη και είναι 7,8 μέτρα σε μήκος και λιγότερο από ένα σε ύψος και πλάτος, μπορεί να γίνει η επόμενη ταχύτερη μοτοσυκλέτα του κόσμου, όταν ο Guy Martin επιστρέψει στην Bonneville…

 

Μετά την πτώση:

 

 

Στιγμιότυπα από την προσπάθεια της ομάδας:

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;