Η Bimota ξανά σε πωλητήριο, αυτή την φορά στα χέρια της Kawasaki

Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/9/2019

Το Yesterbike ξεκίνησε νέο κύκλο εικασιών και γύρω του χορεύει αυτή την στιγμή όλος ο Ιταλικός τύπος. Συνίσταται υπομονή. Διότι κάθε χρόνο ίδια εποχή, πριν την EICMA, το Yesterbike κάνει ακριβώς το ίδιο, βγάζει μία είδηση πως η Bimota αλλάζει χέρια. Πέρσι ήταν Αμερικανοί επενδυτές, τώρα είναι η Kawasaki εκείνη που ετοιμάζεται να εξαγοράσει την Bimota.

Πέρσι ο Ιταλικός τύπος είχε αποφύγει την μαζική αναπαραγωγή της είδησης από το Yesterbike, τώρα όμως δίνουν πολύ μεγαλύτερη βάση στα λεγόμενά τους. Γιατί να τους πάρει κανείς στα σοβαρά εκεί στο Yesterbike; Διότι πρόκειται για ένα club ιταλόφιλων που είναι κοντά στους ανθρώπους του εργοστασίου. Επίσης οι Marco Chiancianesi και Daniele Longon που είχαν εξαγοράσει την Bimota με στόχο το 2015 να θέσουν το εργοστάσιο στο Rimini σε πλήρη παραγωγή, τα έχουν βρει σκούρα και έχουν ανοικτά παραδεχτεί στον τύπο πως βρίσκονταν εκτός επιχειρηματικού πλάνου και προσανατολιζόντουσαν στην μεταπώληση της εταιρίας.

Από την μία λοιπόν είναι βέβαιο πως οι τωρινοί ιδιοκτήτες της Bimota θέλουν να την πουλήσουν, και από την άλλη έχεις έναν που επώνυμα ανακοινώνει πως η Kawasaki προχώρησε στην εξαγορά και σε λίγες ημέρες θα το δηλώσει και επίσημα. Καθόλου τυχαία που ο Ιταλικός τύπος έσπευσε να αναπαράγει σωρηδόν την είδηση, εκφράζοντας και την επιθυμία να είναι αληθινή.

Συστήνουμε υπομονή, διότι όλο αυτό μπορεί να είναι κι ένα τέχνασμα για να φανερωθεί ενδιαφέρον εκεί που ήταν υποτονικό και να προσελκυσθεί κάποιος τρίτος επενδυτής. Μπορεί να είναι και αλήθεια. Τις επόμενες ημέρες θα ξέρουμε. Οι Ιταλοί δημοσιογράφοι δεν μπόρεσαν να βρουν κάποιους από τους παραπάνω στο τηλέφωνο, δεν απαντούσε κανείς, βρήκαν όμως τον Giuseppe Morri, τον άνθρωπο που ίδρυσε την Bimota, 78 χρονών πλέον και εκτός εταιρίας από το 1993. Τους είπε πως δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το αν ευσταθεί η είδηση, αλλά θα ήθελε πολύ η Kawasaki να έχει πάρει την Bimota γιατί εκείνοι που την είχαν τα τελευταία 20 χρόνια ήταν άχρηστοι να κάνουν το παραμικρό.

Ο ίδιος δεν θα ήθελε να έχει πλέον καμία ανάμειξη γιατί έχει αποσυρθεί δεκαετίες τώρα, όμως θα ήθελε πραγματικά να είναι αλήθεια και εύχεται να δει το «παιδί» του να πηγαίνει καλύτερα! Υπάρχει επίσης η συνέχεια στην ιστορία, που θέλει τον σχεδιαστή της Thesis να επιστρέφει στην Bimota, κάτι που πολύ κόσμος σε ολόκληρη την υδρόγειο θα ήθελε να ακούσει. Κι αυτό γιατί η Bimota ήταν για μία περίοδο το καλύτερο “made in Italy”. Ο Roberto Pontiroli του Yesterbike motoclub που ήταν ο άνθρωπος που έκανε την ανακοίνωση αυτή, εν αναμονή ενός επίσημο δελτίου τύπου, συνεχίζει λέγοντας πως η Bimota θα μείνει στην Ιταλία, όμως είναι η επιθυμία της Kawasaki. Με λίγα λόγια είναι τόσο καλή σαν είδηση που δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τους Ιταλούς που την αναπαράγουν συνέχεια και της δίνουν υπόσταση. Δίνουμε σε εσάς όλη την πληροφορία που υπάρχει αυτή την στιγμή, διότι θα φτάσει και στον ελληνικό τύπο ως κάτι βέβαιο και σίγουρο και θέλουμε να προλάβουμε τις αντιδράσεις, συνιστώντας υπομονή. Μακάρι πάντως να δούμε και Kawasaki-Bimota, μετά τις Yamaha - Bimota και την Ducati - Bimota που άφησαν εποχή ως YB series και DB series. Ώρα για KB series! 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.