Η BMW R1200GS - 2x2 κίνηση & Honda AirCon Wheelie!

Στα άκρα ο ανταγωνισμός των on-off: Οι εταιρίες ρίχνουν νέες τεχνολογίες στην σκακιέρα!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/4/2017

Με επίσημο δελτίο τύπου, η BMW Motorrad ενημερώνει για την πρόθεσή της να βγάλει στην παραγωγή μέσα στο ’17 το πρώτο R1200GS Hybrid Drive, το οποίο ακολουθεί την σχεδίαση του πρωτότυπου που είχε κατασκευάσει η Wunderlich, πριν από αρκετό καιρό. Οι δοκιμές της Wunderlich είχαν τραβήξει την προσοχή των μηχανικών της BMW Motorrad, οι οποίοι κρατούσαν στο συρτάρι την σκέψη για το πρώτο GS παραγωγής με 2x2 κίνηση. Με την δημιουργία από την Bosch του νέου ηλεκτρικού hub κινητήρα, που παράγει 45 ολόκληρους ίππους, σπάζοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ και ανακτά ενέργεια κατά το φρενάρισμα, ήρθαν οι συγκυρίες για να βγει από το συρτάρι η συγκεκριμένη σκέψη!

Θυμίζουμε ότι η μοτοσυκλέτα της Wunderlich είχε ηλεκτρικό κινητήρα που απέδιδε μόλις 10Kw την στιγμή που με λιγότερο βάρος, το hub μοτέρ της Bosch αποδίδει 33Kw λειτουργώντας και αντίστροφα, ως γεννήτρια κατά το φρενάρισμα! Το R1200GS κρίνεται ιδανικό για να φέρει σε μαζική παραγωγή το 2x2 σύστημα κίνησης, καθώς το πρόσθετο βάρος από το hub μοτέρ στον εμπρός τροχό, επηρεάζει λιγότερο την οδήγηση της μοτοσυκλέτας, εξαιτίας της Telelever εμπρός ανάρτησης, ενώ ένα μικρό ποσοστό από αυτό το βάρος μπορεί να εξοικονομηθεί από τα μικρότερα δισκόφρενα, τώρα που ο ηλεκτροκινητήρας αναλαμβάνει το μεγαλύτερο φόρτο.

Με την προσθήκη των 45 ίππων στον εμπρός τροχό, η R1200GS περνάει μπροστά στην μάχη της ιπποδύναμης που υφίσταται στην κατηγορία. Την ξεκίνησε πριν από χρόνια η Ducati με το Multistrada και την κορύφωσε η KTM με την σειρά Adventure. Τώρα είναι η BMW, με τον αερο-ελαιο-υδρόψυκτο boxter κινητήρα που είχε φτάσει στο όριο της ιπποδύναμης, έχει την ευκαιρία να περάσει μπροστά με το R1200GS που συνδυασμένα αποδίδει 170 ίππους!

 

Honda AirCon Wheelie!
Η μάχη αυτή της ιπποδύναμης έχει αφήσει εντελώς έξω την Honda, την μοναδική εταιρία στην κατηγορία με ξεχωριστό κουμπί στα όργανα για την απενεργοποίηση του Traction Control, εν κινήσει, την στιγμή όμως που οι μοτοσυκλέτες της δεν έχουν την δύναμη να πραγματοποιήσουν σούζες με τετάρτη (για παράδειγμα) στο κιβώτιο. Αντί να προσθέσουν λοιπόν διψήφιο αριθμό αλόγων και να μπουν στην μάχη της ιπποδύναμης, με ότι αυτό συνεπάγεται, υιοθετούν μία εξαιρετική και πρωτότυπη λύση:

Ένας νέου τύπου συμπιεστής που παίρνει κίνηση απευθείας από τον στρόφαλο με γρανάζια, καταφέρνει να γεμίσει ένα δοχείο με εξαιρετικά μεγάλη πίεση. Αυτή την στιγμή, και για αποφυγή σχολίων σχετικά με την ασφάλεια του συστήματος, η Honda αποφεύγει να δηλώσει τον ακριβή αριθμό πίεσης που συγκεντρώνει στο δοχείο συστολής, πριν οδηγήσει τον συμπιεσμένο αέρα με μεταλλικά σωληνάκια σε δύο λεπτά ακροφύσια στις μπότες των καλαμιών του πιρουνιού! Με το πάτημα ενός κόκκινου κουμπιού αριστερά στα χειριστήρια, ώστε ο αναβάτης να μην το μπερδέψει με την μίζα στα δεξιά, μία πανίσχυρη δύναμη απελευθερώνεται στην βάση της εμπρός ανάρτησης, ανυψώνοντας απότομα τον εμπρός τροχό!

Αν πράγματι το σύστημα δουλεύει όπως υπόσχεται η Honda, τότε μιλάμε για την πρώτη μοτοσυκλέτα παντός δρόμου, που σηκώνει μεγαλοπρεπείς σούζες ακόμα και με έκτη στο κιβώτιο! Αυτή την στιγμή η Honda θέλει να βρει λύση στην δημιουργία πάγου στα ακροφύσια, όταν ο αναβάτης λειτουργεί το σύστημα για πολύ ώρα, καθώς ο συμπιεσμένος αέρας με τόσο υψηλή πίεση έχει αυτή την ιδιότητα, κι έπειτα να καθορίσει τις μοίρες ακριβώς που το σύστημα θα απενεργοποιείται. Αν ο εμπρός τροχός είναι ήδη στον αέρα και ο αναβάτης πατήσει το κουμπί, τότε δεν θα είναι δύσκολο να σημειωθεί «καπάκι» και για τα χιλιόμετρα για τα οποία μιλάμε, κάτι τέτοιο θα ήταν οδυνηρό. Η εταιρία λοιπόν προσανατολίζεται σε αυτόματη απενεργοποίηση της λειτουργίας, έπειτα από κάποιες μοίρες ανύψωσης του εμπρός τροχού. Έτσι το Crosstourer, για παράδειγμα, θα μπορούσε να προσπεράσει την συμπεριφορά τύπου καμήλας, στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού, που ο άξονας κίνησης ανασηκώνει την μοτοσυκλέτα στο κέντρο, κι έτσι οι σούζες είναι πιο δύσκολες!

Ο ανταγωνισμός στις on-off δεν σταμάτησε ποτέ, και τώρα με την εξέλιξη της τεχνολογίας τα πράγματα ανεβαίνουν πολλαπλές κλίμακες!  

UPDATE:

Καλή Πρωταπριλιά!

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.