Η BYD που τάραξε την αγορά αυτοκινήτου στην Ευρώπη, θέλει τώρα να μπει στα σκούτερ!

Ταράζει και τον εγχώριο ανταγωνισμό της με αυτή την κίνηση
Η BYD που τάραξε την αγορά αυτοκινήτου στην Ευρώπη, θέλει τώρα να μπει στα σκούτερ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/9/2024

Μόλις πριν από λίγους μήνες η BYD δήλωνε πως δεν είχε στόχο να εισέλθει στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, εννοώντας εδώ τις ηλεκτρικές καθώς είναι μία εταιρεία που ειδικεύεται στην ηλεκτροκίνηση.

Στην Κίνα τα αυτοκίνητα της BYD απολαμβάνουν ένα τεράστιο μερίδιο αγοράς και την προτίμηση του κόσμου και ένα άνοιγμα στα μικρά δίκυκλα που κατά εκατομμύρια πωλούνται στην Κίνα και τις υπόλοιπες μεγάλες αγορές της Ασίας, φαντάζει απολύτως λογικό. Όπως άλλωστε έχει πράξει όλος ο ανταγωνισμός της.

Φαίνεται λοιπόν πως οι δηλώσεις προ μηνών ότι θα αποφύγει την μετάβαση, ήταν προσπάθεια συγκράτησης μιας διαρροής που είχε ήδη ξεκινήσει και πλέον περνά και τα σύνορα.

Η πρότερη διάψευση της BYD είναι επίσης πολύ πιθανό να έγινε για να καθησυχάσει το πελατολόγιό της καθώς κατασκευάζει ήδη σκούτερ για λογαριασμό τρίτων, όπως η Ισπανική Nerva. Πήρε το όνομά της από την αντίστοιχη πόλη της Ισπανίας και παρουσίασε το NERVA EXE ένα 100% ηλεκτρικό maxi σκούτερ. Υπάρχει μάλιστα αντιπροσώπευση και στην Ελλάδα για το μοναδικό αυτή την στιγμή μοντέλο της Nerva από την GATSOULIS.

Η BYD που τάραξε την αγορά αυτοκινήτου στην Ευρώπη, θέλει τώρα να μπει στα σκούτερ!

Εκτός της Nerva, η BYD κατασκευάζει και για άλλες μάρκες της ασιατικής αγοράς αλλά όπως φαίνεται θα κάνει την μετάβαση και σε δικό της μοντέλο, το οποίο θυμίζει το Nerva EXE αλλά ανήκει στην μικρο-μεσαία κατηγορία.

Αυτή η απόφαση ενδεχομένως συνδυάζεται με την αποκάλυψη που έχουμε κάνει στην έντυπη έκδοση του ΜΟΤΟ για την οδηγία της Κινέζικης κυβέρνησης προς τους μεγάλους κατασκευαστές να αναπτύξουν τις δικές τους μάρκες και να σταματήσουν να παράγουν μοντέλα για λογαριασμό τρίτων, παρέχοντας και οικονομικά οφέλη με την μορφή χαμηλού δανεισμού, σε όποιον ακολουθήσει το παράδειγμα.

Η BYD ξεκίνησε ως κατασκευαστής μπαταριών για άλλους, όπως και γενικότερη στήριξη της αυτοκινητοβιομηχανίας, πριν γίνει και ο ίδιος κατασκευαστής με ραγδαία ανάπτυξη. Ταχεία ήταν και η εξάπλωσή της σε μεγάλες αγορές της Ευρώπης.

Μπορεί να φέρει την επάνασταση και στα σκούτερ, ιδιαίτερα αν φτιάξει ένα ηλεκτρικό με μία από τις μεγαλύτερες αυτονομίες αυτή την στιγμή και κεντρικά τοποθετημένο κινητήρα με ιμάντα τελικής μετάδοσης.

Το σκούτερ της BYD αναμένεται να αποδίδει 25-35 ίππους και να είναι δηλαδή αντίστοιχο είτε τον 250, είτε των σκούτερ των 350 κυβικών με τροχούς 15-14 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός και δύο αμορτισέρ πίσω καθώς και δύο δισκόπλακες εμπρός που δεν φαίνονται στο σκίτσο. Μεγάλη σχάρα και ευρύχωρη σέλα με πλούσιο εξοπλισμό όπως φαίνεται από τα χειριστήρια θα καταστήσουν το σκούτερ εξαιρετικά ανταγωνιστικό, τουλάχιστον στην τοπική αγορά που η ηλεκτροκίνηση είναι ιδιαίτερα διαδομένη. Αναμένουμε να δούμε τον ντόρο που θα προκαλέσει όταν εμφανιστεί στην τοπική αγορά καθώς και τις νέες δηλώσεις της εταιρείας για την είσοδο της στα δίκυκλα.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.