Η Ελληνική σημαία στην 18η θέση του πίνακα EJC - WSBK (ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ)

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/10/2016

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε βρήκε τον Νίκο και τον Δημήτρη στην Ισπανία για να λάβουν μέρος στους δύο τελευταίους αγώνες του European Junior Cup που έγιναν στη πίστα της Jerez της Ανδαλουσίας. Η έντονη βροχή τη Τετάρτη που έφτασαν δεν τους χάλασε την διάθεση και την Πέμπτη που περπάτησαν τη πίστα ο καιρός ήταν βελτιωμένος. Τα δύο αδέρφια εκτός από τις συμβουλές που άκουσαν από τον Kyle Smith, κατάφεραν και έκαναν μερικούς ακόμα γύρους στη πίστα με ποδήλατο για προσομοίωση. 

Με αλλαγμένο το πρόγραμμα αυτή τη φορά λόγω του διπλού αγώνα (για τον αγώνα που δεν έγινε στην Monza) η ομάδα ήταν πολύ απασχολημένη να ετοιμάσει τις δύο μοτοσυκλέτες. Έτσι τη Παρασκευή ο Γιώργος μαζί με τον Δημήτρη και τον Νίκο μελέτησαν το σχεδιάγραμμα της πίστας και τους περσινούς χρόνους και αποφάσισαν για το γρανάζωμα των μοτοσυκλετών όπως και τις ρυθμίσεις που ήθελε το κάθε παιδί. Ακολούθησαν δύο ελεύθερα 30λεπτα με τα δύο αδέρφια να προσπαθούν να κάνουν γρήγορους χρόνους.

Το Σάββατο το πρωί έγινε το 30λεπτο χρονομετρημένο και οι θέσεις εκκίνησης και για τους δύο αγώνες ήταν 22ος για τον Δημήτρη και 25ος για τον Νίκο στους 33 αναβάτες. Η πίεση και η ένταση ήταν μεγάλη σε όλους τους αγωνιζόμενους ειδικά σε αυτούς που ήθελαν βαθμούς ή κυνήγαγαν την νίκη. Στον αγώνα του Σαββάτου που έγινε με πολύ ζέστη το μεσημέρι, ο Δημήτρης τερμάτισε 19ος με σκοπό να προσπαθήσει περισσότερο στον αγώνα της Κυριακής. Ο Νίκος τερμάτισε 23ος με μεγάλη βελτίωση στο χρόνο του και ευχαριστημένος με το σετάρισμα της μοτοσυκλέτας του. Πριν το κλείσιμο της ημέρα ο Δημήτρης βρέθηκε στο paddock show και μίλησε για την απόδοσή του αλλά και τα μελλοντικά του σχέδια.

Την Κυριακή το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε ο τελευταίος αγώνας του EJC. Όλοι οι αναβάτες με ανάμεικτα συναισθήματα στήθηκαν στη γραμμή εκκίνησης και χάρηκαν τον αγώνα. Ο Δημήτρης τερμάτισε 16ος, μία ανάσα από τους βαθμούς που ήθελε, αλλά ευχαριστημένος που κατά τη διάρκεια του αγώνα υπήρξαν μάχες και προσπεράσεις. Ο Νίκος τερμάτισε 23ος έχοντας έντονο συναγωνισμό με συναθλητές του αν και δεν έκανε καλή εκκίνηση και άργησε να βρει τον ρυθμό του.

Με τον διπλό αγώνα στην πίστα της Jerez στην Ισπανία τελείωσε το European Junior Cup - World Superbike για το 2016 αλλά και σαν θεσμός αφού του χρόνου δημιουργείτε μία καινούρια κατηγορία για νέους αναβάτες η SUPERSPORT 300. Ο Δημήτρης και ο Νίκος κατάφεραν τη φετινή χρονιά να αυξήσουν τις εμπειρίες τους και να γράψουν πολλά χιλιόμετρα σε ευρωπαϊκές πίστες. Η βελτίωση τους ήταν εμφανής σε κάθε αγώνα και η απόδοσή τους έδειξε ότι η δουλειά και η προσπάθεια που έκαναν όλη τη χρονιά άξιζε όλο τον κόπο και τις θυσίες. Η συναναστροφή τους με αγωνιζόμενους όλων των κατηγοριών του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ήταν σημαντικές για το μέλλον τους αλλά και για την δημιουργία φιλικών σχέσεων με συναθλητές από όλο τον κόσμο. Σημαντική ήταν επίσης και η συμμετοχή τους πολλές φορές στο paddock show με οικοδεσπότη τον Michael Hill, υπεύθυνο δημοσίων σχέσεω της DORNA που για δεύτερη φορά έδειξε την συμπάθειά του στους Έλληνες αναβάτες αλλά και στους γονείς τους.

Με τους βαθμούς που κέρδισε ο Δημήτρης κατατάχθηκε 18ος στους 30 βαθμολογούμενους αναβάτες από τους 47 συμμετέχοντες και η Ελληνική σημαία βρέθηκε και φέτος στον πίνακα της επίσημης ιστοσελίδας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος SUPERBIKE. Ο Νίκος αν και πλησίασε τους βαθμούς δεν απογοητεύτηκε αλλά χάρηκε την συμμετοχή του και τις εμπειρίες που αποκόμισε. Το μέλλον ανήκει στα νέα παιδιά και ελπίζουμε να τους δοθούν οι κατάλληλες ευκαιρίες να ξανακάνουν περήφανη την Ελλάδα συμμετέχοντας σε διεθνείς αγώνες.

 

Δημήτρης : Χαρά και συγκίνηση για μια σεζόν γεμάτη εμπειρίες, φιλίες, και πολλές αναμνήσεις ! Ευχαριστώ τους γονείς μου για την ευκαιρία που μου έδωσε να ζήσω το ονειρό μου και τους χορηγούς μου που στάθηκαν δίπλα μας !

 

 

Νίκος: Ο θεσμός του European Junior Cup τελείωσε! Έχοντας αυτήν την ευκαιρία για δεύτερη φορά θέλω να ευχαριστήσω όλους εσάς που με υποστηρίξετε αυτά τα χρόνια με τα "like" σας, τα θετικά σας σχόλια και μηνύματα, τους φίλους μου και ανθρώπους που πιστέψανε σε εμένα και ειδικά την οικογένεια-ομάδα μου που μου έδωσε αυτήν την δυνατότητα για άλλη μια φορά! Και τέλος τους χορηγούς μου. Βλέψεις για το 2017...

 

 

 

Χορηγοί της Ελληνικής Συμμετοχής στο EJC / WSBK

 

ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ HONDA GREECE

MOTO MONKEY

PIRELLI INTRAMOTO

CASTROL GREECE

TZORTZOPOULOS SHOEI IXS SIDI

PERISTERAS TIRES

CALIFORNIA SUPERBIKE SCHOOL

ERMAX GEORGOPOULOS

EXTRA PRODUCKTS TASOULIS

 

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους εσάς που σε αυτή τη διαδρομή σταθήκατε δίπλα μας, μας δώσατε κουράγιο και θετική ενέργεια, και πιστέψατε στις ικανότητες του Δημήτρη και του Νίκου.

Να ευχαριστήσουμε επίσης τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ηλεκτρονικά - γραπτά - και τηλεοπτικά που ακολούθησαν την πορεία μας.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες