Η Fantic στην Eicma 2018

Μια concept μοτοσυκλέτα κι ένα ηλεκτρικό ποδήλατο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/11/2018

Η φετινή EICMΑ ήταν γεμάτη από ηλεκτρικά μοντέλα, με κάποια από αυτά να είναι έτοιμα για παραγωγή και κάποια άλλα να βρίσκονται ακόμη υπό τη μορφή concept . Μέσα στην δεύτερη κατηγορία βρισκόταν και αυτό της Fantic, το ηλεκτρικό scrambler που δανείστηκε τον σχεδιασμό της πλατφόρμας των Caballero της εταιρείας. Η αρχική πλατφόρμα έχει δεχτεί όλες τις απαραίτητες αλλαγές ώστε να φιλοξενήσει τον ηλεκτροκινητήρα, με το πλαίσιο πλέον να αποτελείται από μια κεντρική δοκό –σε αντίθεση με πριν- στηρίζοντας τον κινητήρα και αποσκοπώντας στην συγκέντρωση των μαζών στο κέντρο της μοτοσυκλέτας και στην διατήρηση του βάρους χαμηλά.

Για την επίτευξη αυτού του αποτελέσματος η εταιρεία χρησιμοποίησε ένα ειδικό κράμα CrMo, που έχει εξαιρετική αναλογία αντοχής και βάρους, ενώ το πλαίσιο σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να φιλοξενεί την μπαταρία απόδοσης 7,5kwh κοντά στο κέντρο της μοτοσυκλέτας και παράλληλα διατηρήθηκε η Scrambler αισθητική αναλλοίωτη. Ακόμη, η χρήση αλουμινίου ergal και carbon έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να περιοριστεί το συνολικό βάρος της μοτοσυκλέτας στα 147 κιλά, δηλαδή τρία κιλά λιγότερο απ’ όσο ζυγίζει το Caballero Scrambler 500. Ο ηλεκτροκινητήρας αποδίδει 11kw και έχει μέση αυτονομία που αγγίζει τα 110 χιλιόμετρα, ενώ η τελική της μοτοσυκλέτας φτάνει τα 120km/h, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους κατόχους διπλώματος Α1 να μπορούν να την οδηγήσουν, εφόσον δει το φως της παραγωγής.

Εκτός απ’ το E-Cab η εταιρεία παρουσίασε και ένα ηλεκτρικό ποδήλατο, το Issimo. Το όνομα του μοντέλου είναι ιστορικό, καθώς προέρχεται από το μοτοποδήλατο που είχε παρουσιαστεί τη δεκαετία του ’70, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Το νέο ηλεκτρικό ποδήλατο προορίζεται για αστική χρήση με το βάρος του να ανέρχεται στα 30 κιλά. Το πλαίσιο είναι αλουμινένιο χωροδικτύωμα με τους συνδέσμους να βρίσκονται σε κοινή θέα, ώστε να τονίζεται ο μοντέρνος σχεδιασμός βάσει των λεγόμενων της εταιρείας. Η μπαταρία και ο ηλεκτρικός κινητήρας βρίσκονται κάτω από τη σέλα με το βάρος της κατασκευής να είναι όσο πιο κεντρικά και χαμηλά γίνεται, για να είναι ευέλικτο. Όσον αφορά το σύστημα πέδησης, απαρτίζεται από δισκόφρενα μπρος και πίσω με την εταιρεία να αναφέρει πως έχουν εξαιρετική απόδοση, τα οποία είναι βιδωμένα πάνω στις ζάντες των 20 ιντσών.

Επιπλέον, το Issimo θα είναι εξοπλισμένο και με σύστημα συνδεσιμότητας με smartphone, ώστε οι αστικές μετακινήσεις να γίνονται ακόμη πιο εύκολες. Τέλος, θα βγαίνει σε δύο εκδόσεις: το Urban –για καθαρά αστική χρήση- που θα είναι εξοπλισμένο με πιο ψηλό τιμόνι, βάση για τα ψώνια και τη δυνατότητα μεταφοράς δεύτερης μπαταρίας για μεγαλύτερη αυτονομία, ενώ τα ελαστικά έχουν ασφάλτινη χάραξη. Απ’ την άλλη το Fun, είναι εξοπλισμένο με ένα χαμηλότερο τιμόνι τύπου Bmx, με χωμάτινα ελαστικά και με τις βάσεις για τα ψώνια να απουσιάζουν, ώστε να είναι πιο διασκεδαστικό.

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες