Η Honda θα προμηθεύει τη Yamaha με ηλεκτρικά σκούτερ!

Τα μικρά EV της Honda θα βγαίνουν και με αυτοκόλλητο Yamaha
Η Honda θα προμηθεύει τη Yamaha με ηλεκτρικά σκούτερ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2024

Μία ιστορική ημέρα η 8η Αυγούστου, καθώς η Honda και η Yamaha επεκτείνουν την συμφωνία συνεργασίας τους, κατά την οποία η Honda Motor Co., Ltd δεσμεύεται να γίνει προμηθευτής της Yamaha Motor Co., Ltd για ηλεκτρικά δίκυκλα ξεκινώντας από τα πετυχημένα “EM1 e:” και “BENLY e: I” όπου το πρώτο έχει σημειώσει ήδη μία αρχική διείσδυση και στην δική μας, δύσκολη για την κατηγορία αυτή, αγορά. Η συμφωνία αφορά αυτή τη στιγμή μόνο την Ιαπωνία ωστόσο κύκλοι της Honda σημειώνουν πως πρόκειται για ένα αρχικό στάδιο που θα οδηγήσει στην εκτίμηση των διαδικασιών για μία ευρύτερη συνεργασία.

Πρόκειται για το επιστέγασμα μίας μακράς πορείας, όπως αναφέρει και η ανακοίνωση που βγήκε σήμερα από την Iwata, καθώς οι δύο εταιρείες μελέτησαν τρόπους συνεργασίας για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2016. Ο μήνας δεν είναι τυχαίος, είναι η αρχή του οικονομικού έτους που με ευλάβεια τηρείται στην Ιαπωνία και δείχνει πως τοποθετήθηκε ως μία από τις προτεραιότητες. Απέναντι σε αυξημένο ανταγωνισμό από την κινέζικη, κυρίως αγορά, οι δύο εταιρείες έθεσαν το πρόβλημα στους εξής πυλώνες:

Αυστηρότερες προδιαγραφές που αυξάνουν το κόστος και οικονομία κλίμακας στον εξηλεκτρισμό στην παρούσα φάση που αποτελεί μεταβατικό στάδιο, όπως ελπίζουν οι Ιάπωνες αλλά και εμείς. Στην αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών συζητήθηκαν τρεις τομείς συνεργασίας, όπως αποσαφηνίζει η Honda: 1) Προμήθεια σκούτερ 50 κυβικών στη Yamaha ως OEM. 2) από κοινού εξέλιξη νέας πλατφόρμας σκούτερ 50 κυβικών για επαγγελματική χρήση και 3) συνεργασία για τη δημιουργία κοινής γκάμας ηλεκτρικών σκούτερ στην κατηγορία Class-1 αντίστοιχη των 50 κυβικών.

Η Honda θα προμηθεύει τη Yamaha με ηλεκτρικά σκούτερ!
Honda, θα είναι τα μικρά ηλεκτρικά της Yamaha από εδώ και πέρα!

Η συμφωνία στην οποία κατέληξαν το 2016 μπήκε σε εφαρμογή τον Μάρτιο του 2018 όταν η Honda άρχισε να προμηθεύει την Yamaha με σκούτερ 50 κυβικών και μπήκε στην λίστα των OEM προμηθευτών της!

Πιο σημαντικό είναι πως τον Απρίλιο του 2019 οι μεγάλοι Ιάπωνες κατασκευαστές, Honda, Yamaha, Kawasaki Heavy Industries, Ltd. και Suzuki Motor Corporation συμφώνησαν να δημιουργήσουν ένα πρωτόκολλο ανταλλάξιμων μπαταριών, στα πλαίσια που ήδη είχε δημιουργήσει η Ταιβάν και υπήρχε στην Κίνα ήδη για μία πενταετία τουλάχιστον.

Σε αυτό το σημείο να προσθέσω δύο σημαντικές παρατηρήσεις, εκείνη την εποχή η Kawasaki Heavy Industries δεν είχε ακόμη καταστήσει το τμήμα μοτοσυκλετών ανεξάρτητο διοικητικά, όπως ισχύει τώρα, για αυτό και η ανακοίνωση της Honda αναφέρεται στον τεράστιο όμιλο.

Είναι επίσης βάση αυτής της συμφωνίας των ηλεκτρικών που η Kawasaki και η Yamaha πέτυχαν να προσθέσουν την Honda και την Suzuki στην συνεργασία τους για την χρήση του υδρογόνου σε κινητήρες εσωτερικής καύσης. Αρχικά η Honda απείχε και η Suzuki κρατούσε ουδέτερη στάση για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία, την στιγμή που η Kawasaki πρωτοπορούσε σε νέους τρόπους μαζικής παραγωγής και μεταφοράς υδρογόνου με τάνκερ, ενώ παρέα με την Yamaha δημιουργούσαν από κοινού τον πρώτο κινητήρα εσωτερικής καύσης που θα αξιοποιούσε καλύτερα το υδρογόνο. Όλα αυτά με μακρινό ορίζοντα φυσικά, πολύ πιο κάτω από το σημείο που έχει μάθει να κοιτά η αγορά.

Η Honda θα προμηθεύει τη Yamaha με ηλεκτρικά σκούτερ!
Η ιστορική στιγμή κατά την οποία Kawasaki Motors, Ltd, Suzuki Motor Corporation, Honda Motor Co., Ltd, και Yamaha Motor Co., Ltd. ενώνονται με στόχο το μέλλον του υδρογόνου

Θα κλείσω την παρένθεση λέγοντας πως για πρώτη φοά είχαμε δει τότε μία μεταστροφή στους πόλους των Ιαπώνων κατασκευαστών, όπου η Yamaha συνεργάζεται με την Kawasaki πιο στενά. Παραδοσιακά -όπως μου επιβεβαίωσαν το 2015 τα στελέχη της Suzuki, της Kawasaki, της Honda και της Yamaha- η Suzuki ακολουθούσε πιο στενά την Kawasaki, αντιγράφοντας η μία την γκάμα της άλλης κάτι που σταμάτησε να συμβαίνει με την μεταστροφή της Suzuki περισσότερο προς την ασιατική αγορά, την ίδια περίοδο που η Kawasaki έβγαλε την σειρά υπερτροφοδοτούμενων μοτοσυκλετών H2. Τότε η Suzuki μας είχε δείξει ένα τούρμπο πρωτότυπο και περίμενε να δει αν η Kawasaki θα φτιάξει υπετροφοδότηση για μία πιο προσιτή μοτοσυκλέτα, ώστε να απαντήσει με μία ακόμη πιο οικονομική που θα κάνει χρήση εργοστασιακού τούμπο. Κάτι που δυστυχώς ποτέ δεν είδαμε στην παραγωγή, παρά μόνο ως πρωτότυπο. Οι δυο τους είχαν φτάσει άλλωστε παλαιότερα και στο σημείο συνεργασίας με τα KLV 1000 και V-Strom 1000 που η πιο ανόητη φήμη της εποχής τα ήθελε να διαφέρουν ενώ ήταν ακριβώς ίδια, μία συνεργασία που σταμάτησε απότομα, όπως ξεκίνησε.

Αυτοί οι δύο άξονες εδραιώθηκαν την δεκαετία του ’80 και είδαμε μία μεταστροφή εμπρός στην συνεργασία με το υδρογόνο, πριν τελικά αυτή η συνεργασία γενικευτεί με την συμμετοχή και των τεσσάρων και επέλθει η πρότερη ισορροπία.

Η Honda θα προμηθεύει τη Yamaha με ηλεκτρικά σκούτερ!
Τους τέσσερις μεγάλους της μοτοσυκλέτας, συνδράμει και η Toyota που ανοικτά και ξάστερα υποστηρίζει την χρήση του υδρογόνου, έναντι των ηλεκτρικών 

Πίσω τώρα στις σημερινές εξελίξεις, η Honda ξεκινά να δίνει στην Yamaha και ηλεκτρικά μοντέλα στην κατηγορία των πενήντα κυβικών, δηλαδή ηλεκτρικά σκούτερ που αποδίδουν έως 0.60kW και τα οποία θα είναι στην πράξη τα EM1 e: και BENLY e: I τα οποία και θα φέρουν την μπαταρία Honda Mobile Power Pack e: που ακολουθεί το πρωτόκολλο για την υποστήριξη σταθμών ανταλλαγής. Στόχος είναι η διατήρηση ενός χαμηλού κόστους, η απάντηση στον αυξημένο ανταγωνισμό που στην ασιατική αγορά μετρά εκατοντάδες χιλιάδες πωλήσεων ανά μοντέλο, ένα ασύλληπτα μεγάλο νούμερο και η δημιουργία ακόμη περισσότερων σταθμών ανταλλαγής μπαταριών όπου η διαδικασία αλλαγής είναι πιο γρήγορη από στάση σε βενζινάδικο.

Η Honda θα προμηθεύει τη Yamaha με ηλεκτρικά σκούτερ!
Η ανταλλάξιμη μπαταρία της Honda

Honda και Yamaha υψώνουν με τον τρόπο αυτό ένα τείχος προστασίας γύρω από την αυλή τους ώστε τα μικρά δίκυκλα που επιστρέφουν στις πωλήσεις με δυναμική άνοδο ως ηλεκτρικά πλέον, να είναι δικά τους. Θέλουν να διατηρήσουν τους δεσμούς με την μάρκα εντός της αγοράς και σε περίπτωση που αυτή η τάση επεκταθεί και στην Ευρώπη θα μπορούσε να διευρυνθεί και εκεί. Σε βασικές αγορές της Ασίας όπου αυτή η κατηγορία είναι τεράστια και ειδικά εντός Κίνας, αυτή η συνεργασία δεν θα μπορεί να ευδοκιμήσει καθώς όλοι οι Ιάπωνες έχουν μακρόχρονες στρατηγικές συνεργασίες, με πρώτη και καλύτερη την Suzuki…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.