Η Ινδία μόλις προσπέρασε την Κίνα!

Ανακηρύσσεται η μεγαλύτερη παγκοσμίως αγορά μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2017

Τα νούμερα προκαλούν ένα δέος, αν και είναι σημαντικά μικρότερα από το 2009, την χρονιά που καταγράφηκε ο μεγαλύτερος αριθμός πωλήσεων μοτοσυκλετών, με 19 εκατομμύρια νέες μοτοσυκλέτες να πωλούνται στην Κίνα. Από τότε οι πωλήσεις στην Κίνα βαίνουν σταθερά μειούμενες χρόνο με τον χρόνο, την στιγμή που μέσα στο 2016 οι πωλήσεις νέων μοτοσυκλετών στην Ινδία παρουσιάζουν αύξηση. Αυτό οδήγησε τελικά την ανατροπή στην ζυγαριά και την Ινδία να περνά μπροστά με 17,7 εκατομμύρια πωλήσεις, έναντι 16,8 της Κίνας.

Τα στοιχεία ανακοινώνει ο SIAM (Society of Indian Automobile Manufacturers) και επαληθεύονται από τον CAAM τον αντίστοιχο οργανισμό της Κίνας: Για πρώτη φορά, η Ινδία περνά την Κίνα και με ρυθμό που δείχνει ότι θα αυξήσει την διαφορά, χωρίς να κλείσει η ψαλίδα. Στην τρίτη θέση παραμένει σταθερά η Ινδονησία με περισσότερες από 6 εκατομμύρια πωλήσεις, την στιγμή που σε νούμερα την πλησιάζει η Λατινική Αμερική. Μονάχα αν ενώσεις την τεράστια αγορά της Βραζιλίας με την υπόλοιπη Λατινική Αμερική, με την έννοια ότι αυτή την στιγμή προσπαθούν να συγκροτήσουν έναν διεθνικό οργανισμό κατασκευαστών, μπορείς να βρεις μία τέταρτη, τόσο μεγάλη αγορά.

Όλα τα παραπάνω φυσικά, έχουν να κάνουν με αριθμούς μονάδων. Γιατί μόλις μιλήσουμε για ποσά ή ακόμα πιο συγκεκριμένα για κέρδη των κατασκευαστών, από το σύνολο της αγοράς με πωλήσεις μοτοσυκλετών, ανταλλακτικών και αξεσουάρ, τότε η αγορά της Ευρώπης παραμένει στην κορυφή. Αυτό είναι το πιο σημαντικό και όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα και στο περιοδικό, καλό θα ήταν να μην αλλάξει και στο μέλλον. Γιατί έτσι όπως έχουν τα πράγματα τώρα το τεράστιο βάρος της έρευνας και της εξέλιξης πέφτει σε μοτοσυκλέτες όπως τις θέλουμε εμείς εδώ και το «εμείς» πάει για όλη την Ευρώπη, την στιγμή που η Ελλάδα έχει και λίγο πιο «ανατολικά» γούστα, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό που να καλύπτεται από μοτοσυκλέτες προορισμένες για τις αγορές της Κίνας και της Ινδίας. Η ανησυχία δεν είναι για τώρα ή για το κοντινό μέλλον, αλλά για μία μακρινή εποχή που στην Ευρώπη θα πωλούνται μοτοσυκλέτες εξελιγμένες για μία αγορά που έχει αναπτυχθεί με διαφορετικές προτεραιότητες. Αυτό το ενδεχόμενο ωστόσο, παραμένει εξαιρετικά μικρό προς το παρόν.

Η Ινδία προσπέρασε την Κίνα για έναν βασικό λόγο και δύο επιμέρους. Ο βασικός λόγος είναι η άνοδος του βοιωτικού επιπέδου και στις δύο χώρες και στην τεράστια επένδυση σε υποδομές που πραγματοποιείται την τελευταία πενταετία στην Κίνα. Στην Κίνα η άνοδος του βοιωτικού επιπέδου σημαίνει την άνοδο της αγοράς αυτοκινήτου, εις βάρος των μοτοσυκλετών, την στιγμή που στην χώρα κατασκευάζονται σιδηρόδρομοι και ενισχύονται τα μέσα μαζικής μεταφοράς με γεωμετρική πρόοδο. Αντίστοιχα στην Ινδία ανεβαίνει το βοιωτικό επίπεδο, αλλά η χώρα βρίσκεται βήματα πίσω συγκριτικά με την Κίνα. Ουσιαστικά ανεβαίνουν την ίδια σκάλα, με την Ινδία να βρίσκεται μερικά σκαλοπάτια πίσω. Εκεί που ήταν η Κίνα στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, πατά τώρα η Ινδία βλέποντας τις πωλήσεις μοτοσυκλετών να αυξάνονται. Θα φτάσουν τον μέγιστο αριθμό και θα αρχίσει η πτώση, με τους κατασκευαστές να θεωρούν ότι θα ξεπεράσει κατά μερικά εκατομμύρια το απόλυτο ρεκόρ της Κίνας, όταν έρθει εκείνη η ώρα τα επόμενα χρόνια.

Παράλληλα στην Ινδία συντελείται μία μεγάλη κοινωνική αλλαγή από το κίνημα των γυναικών, με την HMSI (Honda Motorcycle and Scooter India) να δηλώνει ότι οφείλεται στις γυναίκες. Η κοινοπραξία της Honda στην Ινδία σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση της αγοράς πίσω από την Hero, ξεπερνώντας την Bajaj, μία αλλαγή στην κατάταξη που έγινε μόλις πριν από ένα μήνα! Μεγάλο κομμάτι πωλήσεων, σύμφωνα με την ίδια την εταιρία, οφείλεται σε σκούτερ που αγόρασαν γυναίκες που επιζητούν την ελευθερία της ανεξάρτητης μετακίνησης.

Την τελευταία τριετία ασφαλτοστρώνονται στην Ινδία εκατοντάδες χιλιάδες χιλιομέτρων που ήταν χωματόδρομοι και αυτό, σύμφωνα με τον SIAM, είναι άλλος ένας λόγος που οι Ινδοί επιζητούν την ευκολία της μετακίνησης με μοτοσυκλέτα, σε μία χώρα που οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν επαρκούν και στους δρόμους επικρατεί κυκλοφοριακό χάος.

Το 80% των οχημάτων στην Ινδία είναι δίκυκλα και τρίκυκλα και η αγορά αυτή των 17,7 εκατομμυρίων πρόκειται να ξεπεράσει πολύ σύντομα τα 20, χτίζοντας ένα ρεκόρ που δεν θα ξεπεραστεί ποτέ στο μέλλον από μία και μόνο χώρα!

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.