Η μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή MV Agusta στο σφυρί!

Πάνω από 100 μοντέλα δημοπρατήθηκαν
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/2/2019

Απ' ότι φαίνεται ένας συλλέκτης αποφάσισε να μειώσει εμφανώς την έκταση της συλλογής του και να αυξήσει τον όγκο του πορτοφολιού του ή καλύτερα τα ψηφία στον τραπεζικό του λογαριασμό, βγάζοντας στο σφυρί πάνω από 100 μοτοσυκλέτες της MV Agusta στο Retromobile 2019 του Παρισιού, που έγινε το περασμένο σαββατοκύριακο.

Αυτό τράβηξε και την προσοχή της ίδιας εταιρείας αλλά και του CEO Timur Sardarov που ανέφερε λέγοντας: “Αν και η εταιρεία δεν είχε άμεση εμπλοκή με τον πλειστηριασμό, ενθουσιαστήκαμε που το όνομα της εταιρείας και η ιστορία της αναφέρθηκαν σε μια τόσο σημαντική εκδήλωση. Ευχαριστούμε πολύ για την πρωτοβουλία που πήρε η Artcurial να οργανώσει και να διεξάγει την έκθεση και πλειστηριασμό.”

Το προηγούμενο σαββατοκύριακο λοιπόν, το Παρίσι έγινε λίγο πιο όμορφο με την παρουσία περισσότερων από 100 καλλονών της MV Agusta, θυμίζοντας σε πολλούς την συμβολή της στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως ανάμεσα στα εκθέματα βρισκόταν και 2 πρωτότυπες 750S που είχαν σχεδιαστεί απ’ τον θρυλικό Arturo Magni -πλήρως ανακατασκευασμένες πλέον-, με την τιμή τους να εκτιμάται στις 100.000€ με 150.000€. Αρχικός ιδιοκτήτης των μοτοσυκλετών, ήταν ο Arturo Merzario που το 1972 έκανε το ντεμπούτο του στη Formula 1 και ήταν ένας απ’ τους τέσσερις οδηγούς που βοήθησαν τον Niki Lauda τραβώντας τον έξω απ’ τη φλεγόμενη φόρμουλα, σώζοντας τη ζωή του τον Αύγουστο του 1976. Οι άλλοι τρείς ήταν ο Harald Ertl, Guy Edwards και Brett Lunger.

Βέβαια απ’ τη συλλογή δεν απουσίαζαν και πιο σύγχρονα μοντέλα της εταιρείας όπως η F4 Tamburini. Μια περιορισμένης παραγωγής έκδοση –όπως εξάλλου η MV Agusta συνηθίζει να κάνει- αφιερωμένη στον σχεδιαστή της εταιρείας Massimo Tamburini, που η τιμή της κυμαίνεται απ’ τις 33.000€ με 55.000€.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα είναι η πρώτη απ’ τα 300 κομμάτια που παράχθηκαν, ενώ για όσους δεν είχαν τη δυνατότητα να την αγοράσουν, υπήρχε και η Mini Bike έκδοση της F4 που διατηρεί τα τέσσερα χαρακτηριστικά τελικά της εξάτμισης κάτω απ’ την ουρά της -παρά τις διαστάσεις της- και η αξία της είναι ανάμεσα στις 5.000€ με 10.000€. 

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες