Η Michelin κατασκεύαζει το πρώτο δικό της εργοστάσιο ανακύκλωσης υλικών

Θα είναι το πλέον εξελιγμένο στον τομέα του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/2/2021

Με τους καλύτερους του κόσμου στον τομέα της ανακύκλωσης, τους Σουηδούς της εταιρείας Enviro, συνεργάζεται η Michelin κατασκευάζοντας ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο ανακύκλωσης ελαστικών στην Χιλή. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που αν αποδειχτεί στην πράξη τόσο αποδοτικό όσο είναι στα χαρτιά, τότε θα μιλάμε για νέο επίπεδο στην ανακύκλωση των ελαστικών.

Διότι η ανακύκλωση των ελαστικών δεν είναι κάτι καινούριο και γίνεται με πάρα πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Από την επαναχρησιμοποίηση των ελαστικών, μέχρι την χρήση τους στον εμπλουτισμό της ασφάλτου σε ορισμένες χώρες. Το εργοστάσιο που έχει σχεδιάσει η Enviro και θα πληρώσει με τριάντα εκατομμύρια δολάρια η Michelin διαφέρει γιατί ανακτά το 100% των υλικών του ελαστικού, χρησιμοποιώντας τα ως πρώτες ύλες σε νέα ελαστικά. Πιο συγκεκριμένα το 10% θα γίνεται ενέργεια για την τροφοδοσία του εργοστασίου αλλά το 90% που περισσεύει θα καταλήγει ολόκληρο στην γραμμή παραγωγής. Κι αυτό θα είναι εφικτό καθώς η επιτυχία του νέου εργοστασίου έρχεται με την διάσπαση της γόμας για την εξαγωγή της αιθάλης, του τεχνητού άνθρακα που αποτελεί βασικό συστατικό για πολλά ελαστικά αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών.

Υπολογίζεται πως στην Χιλή και στην Λ. Αμερική γενικότερα, το 60% των ελαστικών που πωλούνται περιέχουν τα βασικά συστατικά που μπορεί να επεξεργαστεί το νέο εργοστάσιο. Το ατσάλινο νήμα του σκελετού, παράγωγα πετρελαίου με την διαδικασία της πυρόλυσης και αρκετά ακόμη προϊόντα θα εξάγονται από τα χρησιμοποιημένα ελαστικά.

Το πρόβλημα βέβαια, το μεγάλο αγκάθι της ανακύκλωσης υλικών και ο λόγος που μέχρι τώρα δεν υπάρχει διαδικασία που να είναι πράγματι κερδοφόρα και να μην απαιτεί την συνεχή χρηματοδότηση, είναι η μεταφορά της πρώτης ύλης στο εργοστάσιο. Κι αυτό γιατί ο προμηθευτής είναι τα βουλκανιζατέρ, τα συνεργεία αλλά και ιδιώτες όλης της χώρας. Μαζική μεταφορά δεν μπορεί να γίνει, πρέπει να υπάρχει πρώτα συλλογή. Το εργοστάσιο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2023 και θα έχει δυναμική 30.000 μετρικών τόνων, μέχρι τότε το πλάνο είναι να υπάρχει ένας εθνικός συντονισμός για την συλλογή των παλαιών ελαστικών. Τα ανακυκλωμένα υλικά δεν θα καταλήγουν μόνο στην γραμμή παραγωγής νέων ελαστικών, στην πράξη αυτός ο τομέας θα απορροφήσει τις λιγότερες ποσότητες.

Το νέο εργοστάσιο ανακύκλωσης θα τροφοδοτεί γενικά μεγαλύτερο κομμάτι της βιομηχανίας, όπως για παράδειγμα τον τομέα των μονωτικών υλικών για οικοδομές, ιμάντες μεταφοράς κτλ ενώ αποτελεί τμήμα μίας μεγαλύτερης δέσμευσης του γκρουπ Michelin για επενδύσεις στην περιοχή. Κι αυτό είναι το κλειδί της υπόθεσης, καθώς η ανακύκλωση σπάνια είναι βιώσιμη επιχειρηματικά παρά μόνο αν γίνεται με τον σωστό τρόπο. Η Σουηδία είναι ίσως η μόνη που μπορεί να ισχυριστεί πως έχει τον τρόπο να κάνει τα παραπάνω και το γεγονός πως η Michelin επενδύει στην εξέλιξη της υπάρχουσας τεχνολογίας και δεν φτιάχνει ένα εργοστάσιο απλά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή, είναι τα δείγματα πως βλέπουμε ένα παράδειγμα προς την σωστή κατεύθυνση. Η ανακύκλωση, κυρίως του πλαστικού που ο κόσμος είναι περισσότερο ευαισθητοποιημένος, είχε πρόσφατα ένα μεγάλο πισωγύρισμα με την στροφή που έκανε η Κίνα και έδειξε πως χρειάζεται να αλλάξει ολότελα το μοντέλο διαχείρισης για να είναι μία βιώσιμη λύση. Το νέο εργοστάσιο της Michelin στοχεύει από την πρώτη στιγμή προς αυτή την κατεύθυνση.

BMW, Bosch, Repsol και Toyota ενώνονται στη μελέτη εναλλακτικών καυσίμων – Στόχος η σωτηρία του κινητήρα εσωτερικής καύσης

Εξαμηνιαίο πρόγραμμα δοκιμών βιοκαυσίμων τρέχει ήδη στην Ισπανία από τον Ιούλιο
bosch
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/8/2026

Μια από τις διεξόδους αποφυγής της πλήρους απαγόρευσης πώλησης οχημάτων που καταναλώνουν ορυκτά καύσιμα – στόχος που τα προηγούμενα χρόνια είχε εξελιχθεί σε ιερό δισκοπότηρο στην Ε.Ε. πριν συγκρουστεί μετωπικά με την πραγματικότητα των αγορών – ήταν η χρήση εναλλακτικών καυσίμων, όρος που πέρασε στην ευρωπαϊκή νομοθεσία μετά από πιέσεις κρατών με μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως οι Γερμανία και Ιταλία, για να δώσει νέα ζωή στους κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Στην πορεία το λεξιλόγιο της Ε.Ε. εμπλουτίστηκε με την έκφραση “eligible fuels”, δηλαδή επιλέξιμα καύσιμα ή, πιο απλά, καύσιμα που προέρχονται από ανανεώσιμες πηγές και εν γένει καύσιμα με χαμηλή ή μηδενική περιεκτικότητα σε άνθρακα που ικανοποιούν την οδηγία Renewable Energy Directive της Ε.Ε. (RED) και προσφέρουν σημαντική μείωση στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Αυτόν ακριβώς τον τύπο καυσίμων θέλουν να μελετήσουν τώρα τα τέσσερα μέλη της νέας κοινοπραξίας που συστήθηκε στην Ισπανία από τις BMW Group, Toyota Motor Europe, Bosch και Repsol. Στόχος τους είναι να δοκιμάσουν σε οχήματα των BMW και Toyota τη νέα 100% ανανεώσιμη βενζίνη Nexa 95 που εξελίσσει η ισπανική Repsol και θα το κάνουν μέσω ηλεκτρονικού εξοπλισμού της Bosch.

Τελικός σκοπός είναι να εκτιμηθεί κατά πόσο η χρήση τέτοιων καυσίμων μπορεί να εφαρμοστεί σε ευρεία κλίμακα στην Ευρώπη, καθώς συνεχίζεται η προσπάθεια “απανθρακοποίησης” των οδικών μεταφορών προς όφελος του περιβάλλοντος.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η βενζίνη Nexa 95 της Repsol, ένας τύπος καυσίμου 95 οκτανίων που παράγεται από 100% ανανεώσιμες πρώτες ύλες και δηλώνει ως κεντρικό της σκοπό να αποτρέψει την πλήρη απαγόρευση των βενζινοκινητήρων που η Ε.Ε. θέλει να εφαρμόσει από την επόμενη δεκαετία. Πρόκειται για βενζίνη που υπόσχεται 70% λιγότερες εκπομπές ρύπων συγκριτικά με τη συμβατική που χρησιμοποιούμε σήμερα, είναι συμβατή με τους κινητήρες που κυκλοφορούν στην αγορά χωρίς να απαιτεί καμιά μετατροπή και μάλιστα έχει ήδη αρχίσει να διατίθεται σε μερικές δεκάδες πρατήρια της Ισπανίας από φέτος, καθώς η Repsol έχει καταφέρει να την παράγει πλέον σε βιομηχανική κλίμακα στις εγκαταστάσεις της στην Tarragona.

Το δεύτερο σημείο αιχμής αυτής της έρευνας είναι η τεχνολογία Digital Fuel Twin της Bosch, μια cloud-based πλατφόρμα δεδομένων που συνδέει την εφοδιαστική αλυσίδα των καυσίμων από τον παραγωγό ως τον τελικό καταναλωτή, επιτρέποντας τον ακριβή υπολογισμό του αποτυπώματος άνθρακα που συνδέεται με τη χρήση κάθε οχήματος, αλλά και τον καλύτερη εποπτεία όλης της διαδικασίας από την παραγωγή και διανομή του καυσίμου ως την καύση του.

Το δε βαθύτερο ζητούμενο της όλης προσπάθειας περιγράφεται καθαρά στα σχετικά δελτία Τύπου των συμβαλλόμενων πλευρών. Απέναντι σε μια Ευρωπαϊκή πολιτική που έχει επικεντρώσει πρωτίστως στην Ηλεκτροκίνηση, το σχέδιο αυτό αποσκοπεί στο να αποδείξει πως τα εναλλακτικά βιώσιμα καύσιμα μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO₂), ώστε τα οχήματα που τα καταναλώνουν να ενταχθούν στις μελλοντικές νομοθεσίες της Ε.Ε..

Κοινώς, το αντικείμενο της όλης προσπάθειας είναι η διάσωση του κινητήρα εσωτερικής καύσης.