Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία των Η.Π.Α. που νομιμοποιεί τη διήθηση

Ιστορικής σημασίας απόφαση, που αναμένεται να μπει σε εφαρμογή την 1η Ιουλίου του 2025
motomagΗ.Π.Α. – Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία που περνά νόμο για την διήθηση
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

28/5/2024

Αν και μέχρι πρότινος η Μινεσότα ανήκε στις πολιτείες που απαγόρευαν την διήθηση, με ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο που υπεγράφη από τον Κυβερνήτη Tim Walz, η πολιτεία των βόρειων μεσοδυτικών Η.Π.Α. γίνεται η έκτη από τις 50 πολιτείες που νομιμοποιεί την διήθηση.

Την αρχή είχε κάνει η Καλιφόρνια το 2016, με τις Γιούτα, Μοντάνα, Αριζόνα και Κολοράντο να ακολουθούν. Τώρα, στον κατάλογο έρχεται να προστεθεί και η Μινεσότα, η οποία μέχρι πρότινος είχε νόμο που απαγόρευε την διήθηση, ενώ από την 1η Ιουλίου του 2025 αυτό αναμένεται να αλλάξει. Όπως γνωρίζουμε, η κάθε πολιτεία στην Αμερική είναι κάπως σαν ξεχωριστό κράτος, επομένως ορισμένες χώρες δεν έχουν ασχοληθεί καν με την διήθηση, όπως η Βόρεια Καρολίνα, το Τέξας, η Δυτική Βιρτζίνια κ.α., ενώ άλλες όπως το Κολοράντο, η Αλαμπάμα, η Αλάσκα ανήκαν μέχρι πρότινος στην ομάδα της Μινεσότα, απαγορεύοντας ρητά κάθε είδους διήθηση.

Η.Π.Α. – Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία που περνά νόμο για την διήθηση

Η νέα δυνατότητα που δίνεται στους μοτοσυκλετιστές με τη νομιμοποίηση της διήθησης, ανάμεσα σε αργά κινούμενα ή σταματημένα οχήματα, έχει ως στόχο να αυξήσει την ασφάλειά τους. Παράλληλα, μετά το Κολοράντο -το οποίο επίσης ανήκε στις πολιτείες που απαγόρευαν την διήθηση μέχρι αρκετά πρόσφατα- η Μινεσότα αποτελεί μία ακόμα νίκη της American Motorcyclist Association, η οποία πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς θεωρεί ότι αποτελεί σημείο-κλειδί για την ασφαλέστερη συνύπαρξη των μοτοσυκλετών με τους υπόλοιπους χρήστες του οδικού δικτύου.

Η.Π.Α. – Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία που περνά νόμο για την διήθηση

Ο εν λόγω νόμος ήρθε στα πλαίσια ενός συμπληρωματικού νομοσχεδίου για τον προϋπολογισμό, ο οποίος επηρέασε μεταξύ άλλων και το Υπουργείο Μεταφορών της Μινεσότα. Σύμφωνα με την τροπολογία των Γερουσιαστή Scott Dibble και τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων Frank Hornstein, Brad Tabke και Erin Koegel, οι μοτοσυκλετιστές που κάνουν διήθηση δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 25 μ.α.ω. (40 χ.α.ω.), ενώ ταυτόχρονα η ταχύτητα δεν μπορεί να ξεπερνά τα 15 μ.α.ω (24 χ.α.ω.) σε σχέση με την ταχύτητα που κινούνται οι υπόλοιποι χρήστες της λωρίδας.

Εκτός όμως από τις υποχρεώσεις των μοτοσυκλετιστών, το νομοσχέδιο προβλέπει και ποινές για τους οδηγούς των αυτοκινήτων. Αν και στη Ελλάδα δεν το έχουμε τόσο συχνά, στην Αμερική είναι σύνηθες ορισμένοι οδηγοί να επιχειρούν σκοπίμως να ανακόψουν την πορεία της μοτοσυκλέτας, κάνοντας απότομη κίνηση και κλείνοντάς της τον δρόμο. Κάτι τέτοιο, όπως καταλαβαίνουμε όλοι όσοι οδηγούμε μοτοσυκλέτα ενέχει τεράστιο κίνδυνο και αυξάνει κατά πολύ τις πιθανότητες πρόκλησης ατυχήματος. Γι’ αυτό λοιπόν και η συμπερίληψη των οδηγών, οι οποίοι σύμφωνα με άρθρο εντός του νομοσχεδίου, απαγορεύεται να αποπειραθούν να ανακόψουν εσκεμμένα την πορεία μίας μοτοσυκλέτας, όταν αυτή προβαίνει σε διήθηση.

Η.Π.Α. – Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία που περνά νόμο για την διήθηση

Πέρα από τις 6 πολιτείες με νόμους που πλαισιώνουν την διήθηση, οι υπόλοιπες είτε δεν έχουν κάποιο νόμο, αφήνοντας την εκάστοτε περίπτωση στην κρίση των αρχών, είτε οι νόμοι τους είναι απαγορευτικοί. Συνολικά, 12 πολιτείες δεν αναφέρουν πουθενά στον Κ.Ο.Κ τους κάτι για τη διήθηση, ενώ 34 ακόμα -από τις 50 πολιτείες- απαγορεύουν ρητά την οδήγηση μοτοσυκλέτας ανάμεσα στα αυτοκίνητα, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας, Ουάσινγκτον. Μακρύς ο δρόμος ακόμα, λοιπόν, που όμως όπως φαίνεται έχει αρχίσει να στρώνεται στην αντίπερα πλευρά του ατλαντικού.

Όσο για εμάς εδώ στην Ελλάδα η διήθηση είναι ακόμα παράνομη, βλέπουμε ολοένα και περισσότερες χώρες (και πολιτείες στην περίπτωση των Η.Π.Α.) να την νομιμοποιούν, και ελπίζουμε να δούμε στο άμεσο μέλλον ανάλογες διατάξεις και στον δικό μας Κ.Ο.Κ.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες