Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία των Η.Π.Α. που νομιμοποιεί τη διήθηση

Ιστορικής σημασίας απόφαση, που αναμένεται να μπει σε εφαρμογή την 1η Ιουλίου του 2025
motomagΗ.Π.Α. – Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία που περνά νόμο για την διήθηση
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

28/5/2024

Αν και μέχρι πρότινος η Μινεσότα ανήκε στις πολιτείες που απαγόρευαν την διήθηση, με ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο που υπεγράφη από τον Κυβερνήτη Tim Walz, η πολιτεία των βόρειων μεσοδυτικών Η.Π.Α. γίνεται η έκτη από τις 50 πολιτείες που νομιμοποιεί την διήθηση.

Την αρχή είχε κάνει η Καλιφόρνια το 2016, με τις Γιούτα, Μοντάνα, Αριζόνα και Κολοράντο να ακολουθούν. Τώρα, στον κατάλογο έρχεται να προστεθεί και η Μινεσότα, η οποία μέχρι πρότινος είχε νόμο που απαγόρευε την διήθηση, ενώ από την 1η Ιουλίου του 2025 αυτό αναμένεται να αλλάξει. Όπως γνωρίζουμε, η κάθε πολιτεία στην Αμερική είναι κάπως σαν ξεχωριστό κράτος, επομένως ορισμένες χώρες δεν έχουν ασχοληθεί καν με την διήθηση, όπως η Βόρεια Καρολίνα, το Τέξας, η Δυτική Βιρτζίνια κ.α., ενώ άλλες όπως το Κολοράντο, η Αλαμπάμα, η Αλάσκα ανήκαν μέχρι πρότινος στην ομάδα της Μινεσότα, απαγορεύοντας ρητά κάθε είδους διήθηση.

Η.Π.Α. – Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία που περνά νόμο για την διήθηση

Η νέα δυνατότητα που δίνεται στους μοτοσυκλετιστές με τη νομιμοποίηση της διήθησης, ανάμεσα σε αργά κινούμενα ή σταματημένα οχήματα, έχει ως στόχο να αυξήσει την ασφάλειά τους. Παράλληλα, μετά το Κολοράντο -το οποίο επίσης ανήκε στις πολιτείες που απαγόρευαν την διήθηση μέχρι αρκετά πρόσφατα- η Μινεσότα αποτελεί μία ακόμα νίκη της American Motorcyclist Association, η οποία πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς θεωρεί ότι αποτελεί σημείο-κλειδί για την ασφαλέστερη συνύπαρξη των μοτοσυκλετών με τους υπόλοιπους χρήστες του οδικού δικτύου.

Η.Π.Α. – Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία που περνά νόμο για την διήθηση

Ο εν λόγω νόμος ήρθε στα πλαίσια ενός συμπληρωματικού νομοσχεδίου για τον προϋπολογισμό, ο οποίος επηρέασε μεταξύ άλλων και το Υπουργείο Μεταφορών της Μινεσότα. Σύμφωνα με την τροπολογία των Γερουσιαστή Scott Dibble και τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων Frank Hornstein, Brad Tabke και Erin Koegel, οι μοτοσυκλετιστές που κάνουν διήθηση δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 25 μ.α.ω. (40 χ.α.ω.), ενώ ταυτόχρονα η ταχύτητα δεν μπορεί να ξεπερνά τα 15 μ.α.ω (24 χ.α.ω.) σε σχέση με την ταχύτητα που κινούνται οι υπόλοιποι χρήστες της λωρίδας.

Εκτός όμως από τις υποχρεώσεις των μοτοσυκλετιστών, το νομοσχέδιο προβλέπει και ποινές για τους οδηγούς των αυτοκινήτων. Αν και στη Ελλάδα δεν το έχουμε τόσο συχνά, στην Αμερική είναι σύνηθες ορισμένοι οδηγοί να επιχειρούν σκοπίμως να ανακόψουν την πορεία της μοτοσυκλέτας, κάνοντας απότομη κίνηση και κλείνοντάς της τον δρόμο. Κάτι τέτοιο, όπως καταλαβαίνουμε όλοι όσοι οδηγούμε μοτοσυκλέτα ενέχει τεράστιο κίνδυνο και αυξάνει κατά πολύ τις πιθανότητες πρόκλησης ατυχήματος. Γι’ αυτό λοιπόν και η συμπερίληψη των οδηγών, οι οποίοι σύμφωνα με άρθρο εντός του νομοσχεδίου, απαγορεύεται να αποπειραθούν να ανακόψουν εσκεμμένα την πορεία μίας μοτοσυκλέτας, όταν αυτή προβαίνει σε διήθηση.

Η.Π.Α. – Η Μινεσότα γίνεται η έκτη πολιτεία που περνά νόμο για την διήθηση

Πέρα από τις 6 πολιτείες με νόμους που πλαισιώνουν την διήθηση, οι υπόλοιπες είτε δεν έχουν κάποιο νόμο, αφήνοντας την εκάστοτε περίπτωση στην κρίση των αρχών, είτε οι νόμοι τους είναι απαγορευτικοί. Συνολικά, 12 πολιτείες δεν αναφέρουν πουθενά στον Κ.Ο.Κ τους κάτι για τη διήθηση, ενώ 34 ακόμα -από τις 50 πολιτείες- απαγορεύουν ρητά την οδήγηση μοτοσυκλέτας ανάμεσα στα αυτοκίνητα, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας, Ουάσινγκτον. Μακρύς ο δρόμος ακόμα, λοιπόν, που όμως όπως φαίνεται έχει αρχίσει να στρώνεται στην αντίπερα πλευρά του ατλαντικού.

Όσο για εμάς εδώ στην Ελλάδα η διήθηση είναι ακόμα παράνομη, βλέπουμε ολοένα και περισσότερες χώρες (και πολιτείες στην περίπτωση των Η.Π.Α.) να την νομιμοποιούν, και ελπίζουμε να δούμε στο άμεσο μέλλον ανάλογες διατάξεις και στον δικό μας Κ.Ο.Κ.

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;