Η Peristeras Tyres στο Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV

Ο Νίκος Περιστεράς ενεργό μέλος της ομάδας Roc 'N' DeA
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/4/2021

Ο Νίκος Περιστέρας έχει αναλάβει αρκετά χρόνια τώρα την εμπορική και τεχνική υποστήριξη των αγωνιστικών ελαστικών της Dunlop στην Ελλάδα και κάθε χρόνο συμμετέχει στα ειδικά σεμινάρια τεχνικής κατάκτησης, αναβαθμίζοντας συνεχώς τις γνώσεις και τις εξειδικευμένες υπηρεσίες της Peristeras Tyres. Αυτή η μακροχρόνια εμπειρία σε πρακτικό και θεωρητικό επίπεδο προχωρά ένα βήμα παραπέρα, καθώς αποτελεί ενεργό μέλος της τεχνικής υποστήριξης των αναβατών της ομάδας  Roc 'N' DeA  του Alex De Angelis στο Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV, όπου φέτος συμμετέχει ο γιός του Γιάννης Περιστεράς και ο Βασίλης Παντελεάκης. Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου:

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Νίκος Περιστεράς διαπρέπει στο CIV

Ο Νίκος Περιστεράς που είναι γνωστός για την τεχνική του κατάρτιση στον τομέα των ελαστικών, με πρόσφατη επιτυχία στο Τεχνικό Σεμινάριο “Motorsport Training Program” της Dunlop, διακρίνεται και στο Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV, στο οποίο συμμετέχουν φέτος οι Γιάννης Περιστεράς και Βασίλης Παντελεάκης.
Ο Νίκος Περιστεράς έχει αναλάβει την τεχνική υποστήριξη στον τομέα των ελαστικών για την ομάδα Roc 'N' DeA, των γνωστών για τις παγκόσμιες διακρίσεις τους Massimo Roccoli & Alex De Angelis.
O Νίκος φροντίζει για όλα όσα έχουν να κάνουν με τα ελαστικά της ομάδας (επιλογές, αλλαγές, ζυγοστάθμιση) και η ομάδα κυριολεκτικά πετάει στον τομέα αυτό, έχοντας προβάδισμα ταχύτητας και ποιότητας σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες.

Ο Alex De Angelis είπε χαρακτηριστικά:
“Θέλω να ευχαριστήσω τον Νίκο Περιστερά για την πολύτιμη βοήθεια που δίνει στην ομάδα μας στον τομέα των ελαστικών. Πέρα από την ταχύτητα στις αλλαγές ελαστικών, έχει την εμπειρία να προφυλάξει τους οδηγούς της ομάδας από τεχνικά προβλήματα που κάποιες φορές προκύπτουν σε σχέση με τα λάστιχα. Πραγματικά έχουμε τον καλύτερο σε σχέση με όλες τις ομάδες του CIV”.



Ο Νίκος Περιστεράς από την πλευρά του είπε:

“Εκ των πραγμάτων βρίσκομαι μέσα στην ομάδα Roc 'N' DeA και ήταν πολύ φυσικό να θέλω να ασχοληθώ με το κομμάτι των ελαστικών, που άλλωστε παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στα αποτελέσματα. Δεν κάνω τίποτε παραπάνω από όσα κάνουμε εδώ και πολλά χρόνια στο Ελληνικό Πρωτάθλημα και αυτή η εμπειρία με βοήθησε στο να με θεωρούν και στην Ιταλία ειδικό στον τομέα αυτό. Ευχαριστώ τον Alex για τα καλά του λόγια και συνεχίζω να κάνω κάτι που μου αρέσει και βοηθάει και την ομάδα”.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.