Η πιο μοτοσυκλετιστική κυβέρνηση

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/1/2015

Είναι γεγονός ότι τις τελευταίες μέρες όλοι ασχολούνται με το νέο κυβερνητικό σχήμα, τις πρόσφατες εξαγγελίες των υπουργών και του πρωθυπουργού, αλλά και με το τι μέλλει γενέσθαι σε ό,τι αφορά το πολιτικό και οικονομικό μέλλον της χώρας.
Σε ένα πιο απτό, όμως, και καθημερινό επίπεδο, εμείς εντοπίσαμε μια άλλη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν: αναμφίβολα πρόκειται για την κυβέρνηση με το μεγαλύτερο ποσοστό μοτοσυκλετιστών μέχρι σήμερα, και εξηγούμεθα πάραυτα.
Οι περισσότεροι θα θυμούνται την cult φιγούρα του Βύρωνα Πολύδωρα να προσέρχεται στη βουλή καβάλα σε ένα Harley Davidson Sportster, με το πέτο από το σακάκι να ανεμίζει ατίθασα και φυσικά χωρίς κράνος, ενώ κάποιοι υπουργοί προτιμούσαν να ανεβαίνουν ως συνεπιβάτες στις μοτοσυκλέτες της συνοδείας τους για να φτάνουν πιο γρήγορα στα ραντεβού τους.
Εδώ όμως μιλάμε για κανονικό… μοτοσυκλετιστικό club, καθώς πρωθυπουργός και τουλάχιστον δύο υπουργοί είναι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών, τις οποίες μάλιστα τις χρησιμοποιούν και για τις μετακινήσεις τους προς το πρωθυπουργικό μέγαρο και τη βουλή.

Ο Αλέξης Τσίπρας, από την εποχή ακόμη που ο ΣΥΡΙΖΑ "έπαιζε" σε μονοψήφια ποσοστά, είχε κάνει εντύπωση επειδή κυκλοφορούσε σχεδόν αποκλειστικά με το προσωπικό του BMW F650GS, για το οποίο μάλιστα είχε δημιουργηθεί και θέμα σχετικά με το αν είχε δηλωθεί στο πόθεν έσχες του (παρά το γεγονός πως οι μοτοσυκλέτες δεν ήταν απαραίτητο να δηλωθούν), αλλά και για το ότι ο αρχηγός ενός αριστερού κόμματος οδηγούσε ένα σύμβολο της καπιταλιστικής πολιτικής της Γερμανίας. Κανείς βέβαια δεν είπε πως το μονοκύλινδρο 650, πέρα του ότι ήταν η πιο οικονομική επιλογή στην γκάμα της BMW, κόστιζε και πολύ λιγότερο από τις λιμουζίνες των συναδέλφων του.

Μάλιστα, έχουν κυκλοφορήσει και φωτογραφίες από την περίοδο που ήταν νεαρός και ποζάριζε πάνω σε ένα παπί όπως όφειλε κάθε "ατίθασο νιάτο" της εποχής, δείχνοντας μια υποτυπώδη μοτοσυκλετιστική παράδοση.

Ο έτερος biker της κυβέρνησης είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης. Πιο ουσιαστική από το ροζ μπλοκάκι του και τις στιλιστικές του επιλογές, είναι η Yamaha XJR1300 που διαθέτει και με την οποία μετέβη στο Μαξίμου για τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό κι έκανε τους δημοσιογράφους και την αστυνομική φρουρά να αποσυντονιστούν πλήρως, μην ξέροντας πώς να αντιδράσουν στον τύπο με την μοτοσυκλέτα, το κράνος και στο σακίδιο στην πλάτη που… κόρναρε να του ανοίξουν την πύλη του μεγάρου, ο οποίος μάλιστα και την πάρκαρε δίπλα στα σκαλιά της κεντρικής εισόδου. Φυσικά τα ρεπορτάζ που ακολούθησαν μας διασκέδασαν αφάνταστα με τα κλισέ του τύπου "μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού" και "αποχώρησε με ιλιγγιώδη ταχύτητα", την ώρα που ο υπουργός Οικονομικών ίσα που άνοιξε λίγο μια δευτέρα. Όταν τα στερεότυπα κάνουν πάρτι, η δημοσιογραφία πάει περίπατο…

Να σημειώσουμε για την ιστορία, ότι και ο Βαρουφάκης έχει ένα μοτοσυκλετιστικό παρελθόν όπως μαρτυρά η φωτογραφία του πάνω σε ένα Kawasaki KLR 650 έξω από την είσοδο του πανεπιστημίου.

Το τρίτο κυβερνητικό στέλεχος που κυκλοφορεί με μοτοσυκλέτα, είναι ο Αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Τσιρώνης. Ο προερχόμενος από το στρατόπεδο των Οικολόγων-Πράσινων, κυκλοφορεί με ένα Honda XR125. Βέβαια, τα λάδια που χάνει και τα πλαστικά που είναι έτοιμα να εγκαταλείψουν το μηχανάκι, δεν τονίζουν το οικολογικό προφίλ που θα ταίριαζε στον υπουργό, ο οποίος θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι μια σωστά συντηρημένη μοτοσυκλέτα επιβαρύνει λιγότερο το περιβάλλον…

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.