Η θριαμβευτική παρουσία της Motul στο φετινό Dakar

Νίκη σε μοτοσυκλέτες, Quad και SSV
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/1/2021

Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί η Motul κάνει απολογισμό της συμμετοχής της στο φετεινό Dakar όπου είχε παρουσία σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες:

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η HRC και η Motul Θριαμβεύουν στο Dakar 2021!

 

Μετά από δύο σκληρές εβδομάδες πάνω στις πιο δύσκολες περιοχές της Σαουδικής Αραβίας, διασχίζοντας πολεμώντας ανάμεσα από 7.500 χιλιόμετρα άμμου, σκόνης και βράχων, χρησιμοποιώντας εμπειρία, αποφασιστικότητα, αδρεναλίνη και με πολύ λίγο ύπνο, η «Powered by Motul» εργοστασιακή ομάδα της Monster Energy Honda κυριάρχησε στη μεγαλύτερη κατηγορία του Ντακάρ 2021 και οι αναβάτες της αναδείχτηκαν ως οι αδιαμφισβήτητοι «Βασιλιάδες της Ερήμου». Όλοι στην Motul στέλνουν τα θερμότερα και ειλικρινέστερα συγχαρητήριά τους στην Honda και σε όλους στην ομάδα HRC.

Ο Kevin Benavides (ARG) της Honda και ο περσινός νικητής Ricky Brabec (ΗΠΑ) κατάφεραν ένα εξαιρετικά εντυπωσιακό 1-2 στην κατηγορία της Μοτοσυκλέτας (Bikes) και γιόρτασαν το πρώτο διπλό βάθρο για τη Honda από το 1987! Ήταν μια πρώτη νίκη για τον Benavides, ο οποίος τερμάτισε μόλις τέσσερα λεπτά πριν τον Brabec μετά από 12 ειδικές διαδρομές, ενώ ο Αμερικανός στην τελική ειδική έτρεξε με «τέρμα το γκάζι» για να πάρει οριακά τη δεύτερη θέση από τον Sunderland της KTM. Στην 5η συμμετοχή του στο Ντακάρ, ο Αργεντινός γίνεται ο πρώτος Νοτιοαμερικάνος που κερδίζει την κατηγορία, ενώ οι δυο τους συνολικά πήραν 10 νίκες για τη Honda, με την Motul να είναι δίπλα τους σε κάθε στροφή.

Σε έναν αγώνα όπου επιβιώνουν μόνο οι σκληρότεροι με τις πλέον αξιόπιστες και τις υψηλότερες επιδόσεις, οι μοτοσυκλέτες Honda CRF450 Rally της HRC έτρεξαν σε ολόκληρο το Ντακάρ «φορώντας» το 300V Off Road 15W-60 της Motul και το υγρό φρένων RBF700, τα ίδια ακριβώς προϊόντα που θα τα βρείτε κι εσείς στα ράφια των καταστημάτων και των συνεργείων. Αυτά, όπως έχουν αποδείξει ξανά και ξανά προσφέρουν τα υψηλότερα επίπεδα απόδοσης, ποιότητας και μέγιστης προστασίας.

 

Το Dakar 2021 ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο για πολλές από τις συνεργαζόμενες ομάδες της Motul όσον αφορά τα αποτελέσματα, με ένα άλλο διπλό βάθρο στην κατηγορία SSV να πηγαίνει, επίσης, στις συμμετοχές που υποστηρίζονταν από την Motul, δηλαδή την εργοστασιακή ομάδα South Racing της Can-Am. Ο Austin Jones και ο συνοδηγός του Gustavo Gugelmin κατέκτησαν τη δεύτερη θέση στους αμμόλοφους και τα βραχώδη εδάφη της Σαουδικής Αραβίας, ενώ ο Aron Domzala και ο Maciej Marton συμπλήρωσαν το βάθρο με την τρίτη θέση.

Η κατηγορία «Original by Motul» αποτελούσε, φυσικά, σημαντικό μέρος της συμμετοχής της Motul στο Ντακάρ, με ειδική βοήθεια και υποστήριξη στους θαρραλέους μονομάχους αναβάτες που ανταγωνίζονται στην «κατηγορία που δεν συγχωρεί σφάλματα», την κατηγορία «Malle-Moto», για όσους αγωνίζονται χωρίς βοήθεια ή τεχνική υποστήριξη. Ο Λιθουανός αναβάτης Arunas Gelazninkas ανταποκρίθηκε στην πρόκληση και κέρδισε το πιο δύσκολο ράλι στον κόσμο για την ομάδα Zigmas Dakar με ένα μοτοσυκλέτα Rally Replica KTM.

Στην κατηγορία των «Quad» υπήρξε και φέτος ισχυρός ανταγωνισμός, μεταξύ του πρωταθλητή του Ντακάρ 2019, Nicolas Cavigliasso, του Γάλλου Alexandre Giraud και του Αργεντινού Manuel Andujar, που όλοι τρέχουν με Motul 300V Off Road 15W-60. Στο τέλος του τελευταίου σταδίου, ο Manuel ήταν ο πρώτος στην πρώτη του νίκη στο Ντακάρ.

Τέλος, η κατηγορία «T2.2 Stock Diesel» κατακτήθηκε από τον Akira Miura της Toyota Auto Body και τον συνοδηγό του, Laurent Lichtleuchter, καθώς στον πετρελαιοκινητήρα και στο σύστημα παραγωγής ισχύος του Toyota Land Cruiser κυκλοφορούσε το 300V Motorsport Line 15W-50.

Τώρα ήρθε η ώρα να ξεπλύνετε την άμμο, να ξεκουραστείτε και να ξεκινήσετε τον προγραμματισμό για το Ντακάρ 2022, όπου ελπίζουμε ότι ακόμα περισσότεροι θα μπορούν να επιστρέψουν για να αγωνιστούν, να παρακολουθήσουν ή να υποστηρίξουν. Το ρολόι χτυπά ήδη!


 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.