Η Yamaha πατεντάρει αερόσακο

Με το βλέμμα στην παθητική ασφάλεια
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

23/8/2018

Η Yamaha εστιάζει στην παθητική ασφάλεια των αναβατών της, προχωρώντας στην κατάθεση μιας νέας πατέντας για την χρήση αερόσακων. Η χρήση αερόσακων σε μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καινοτομία, αφού ήδη υπάρχει ως προαιρετικικός εξοπλισμός στην Honda Goldwing.

Όμως η Yamaha επέλεξε για την εφαρμογή της πατέντας της να χρησιμοποιήσει ένα Scooter. Όπως είναι γνωστό τα scooter καταλαμβάνουν ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς εδώ και καιρό, όντας ευκολοδήγητα ελκύουν -παράλληλα- κι ένα κοινό που μπορεί να μην έχει προηγούμενη εμπειρία με μοτοσυκλέτες, με αποτέλεσμα να είναι συχνότερη η εμπλοκή τους σε ατυχήματα. Το εγχείρημα της Yamaha να χρησιμοποιήσει αερόσακους στα scooter αποτελεί ένα ευχάριστο γεγονός, καθώς έτσι ενισχύει την παθητική ασφάλεια των αναβατών προφυλάσσοντας με ακόμη έναν τρόπο στο θώρακα αλλά και στα γόνατα κατά την φάση μιας μετωπικής σύγκρουσης. Βασική προϋπόθεση για τη χρήση του αερόσακου όπως παρατηρείτε και στο σχέδιο είναι ο επαρκής χώρος όχι μόνο για την εγκατάσταση του συστήματος αλλά και την σωστή λειτουργία του. Αν κάτι χαρακτηρίζει τα scooter, είναι η προσφορά χώρου, την στιγμή που όντας ένα δίκυκλο καθημερινής μετακίνησης θα μπορούσε να πει κανείς πως η εφαρμογή αυτού το συστήματος είναι περισσότερο απαραίτητη καθώς είναι αποδεδειγμένο πως υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ατυχήματος στο κέντρο της πόλης.

Θα πρέπει να δούμε τώρα, αν η τοποθέτηση του αερόσακου έρχεται με τρόπο που στερεί αποθηκευτικό χώρο αλλά και με πιο τρόπο γίνεται η ενεργοποίησή του. Διότι, σε αντίθεση με τα γιλέκα και τα μπουφάν με αερόσακο που ενεργοποιούνται κατά το τράβηγμα μίας ντίζας, όταν ο αναβάτης αποχωριστεί την μοτοσυκλέτα, εδώ τώρα θα πρέπει να γίνεται αυτόματα. Για παράδειγμα η Dainese διαθέτει μπουφάν με αερόσακους που ενεργοποιούνται με αισθητήρες που ανιχνεύουν την πτώση, μία τεχνολογία που έχουν από τα MotoGP. Αντίστοιχα τώρα αυτό θα πρέπει να γίνεται από το ίδιο το scooter της Yamaha. Είναι λοιπόν ενδιαφέρον να δούμε με πιο τρόπο γίνεται η ενεργοποίηση του συστήματος, πέρα από την πρωτοποριακή τοποθέτησή του, που βλέπουμε στο παραπάνω σχέδιο, να δημιουργεί μία "κουρτίνα" προστασίας του αναβάτη...

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.