Ηλεκτρικά οχήματα: Κίνδυνος θάνατος ή απλά συμπτώσεις…

Βάζοντας το δάκτυλο στην πρίζα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/10/2020

Όλοι είμαστε εξοικειωμένοι με τη χρήση ηλεκτρικών συσκευών και μάλιστα με πολύ περίπλοκες λειτουργίες όπως τα Smartphone, τα PC, τα Laptop, τα Tablet, ακόμα και οι πιο φτηνές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές θέλουν πτυχίο πανεπιστημίου για να τις χειριστείς σωστά. Οπότε η είσοδος των ηλεκτρικών οχημάτων στη ζωή μας, τα οποία μάλιστα είναι πολύ πιο απλά σε κατασκευή από τα συμβατικά οχήματα με κινητήρες εσωτερικής καύσης, θα έπρεπε να είναι εντελώς απροβλημάτιστη και απόλυτα ασφαλής. Μια μπαταρία και ένας ηλεκτροκινητήρας πάνω σε ρόδες είναι και τίποτε άλλο. Όμως αν παρακολουθήσεις τις ανακλήσεις που έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν οι κατασκευαστές τους, θα παρατηρήσεις πως η ζωή μαζί τους δεν είναι τόσο απροβλημάτιστη. Πρόσφατα η Harley Davidson εξέδωσε ανάκληση για την LiveWire, όπου το πρόβλημα αφορούσε το απότομο “σβήσιμο” της μοτοσυκλέτας. Ακριβώς για την ίδια αιτία, η Zero ανακαλεί 64 μοτοσυκλέτες που κατασκεύασε για το 2021, λέγοντας πως το πρόβλημα αφορά έναν κεντρικό ρυθμιστή για την παροχή, ο οποίος διακόπτει την παροχή ρεύματος “αναπάντεχα”. Ως εδώ θα μπορούσαμε να μιλάμε για συμπτώσεις, αλλά την ίδια στιγμή η BMW έχει βγάλει οδηγία που αφορά όλους τους κατόχους plug-in αυτοκινήτων της, τους οποίους καλεί να μην φορτίζουν τα οχήματά τους και να χρησιμοποιούν ΜΟΝΟ τον συμβατικό κινητήρα, διότι υπάρχει περίπτωση να πιάσουν φωτιά. Το πρόβλημα με τις φωτιές των ηλεκτρικών και plug-in οχημάτων συνήθως σχετίζεται με τους ταχυφορτιστές, οι οποίοι υπερθερμαίνουν τις μπαταρίες. Μέρος του προβλήματος είναι φυσικά και οι ίδιες οι μπαταρίες, καθώς στην προσπάθειά τους οι κατασκευαστές να αυξήσουν την αυτονομία και να μειώσουν το βάρος τις φτάνουν στα όρια της σημερινής τεχνολογίας. Κυρίως όμως, το βασικό πρόβλημα είναι η τεράστια ηλεκτρική ενέργεια που διαχειρίζονται τα συστήματα των ηλεκτρικών οχημάτων και δεν έχει καμία σχέση με τις υπόλοιπες ηλεκτρικές συσκευές που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας. Επίσης θα πρέπει να καταλάβουμε πως σε αντίθεση με τα μηχανικά εξαρτήματα που συνήθως “προειδοποιούν” πριν την ολική καταστροφή, τα ηλεκτρικά εξαρτήματα είτε δουλεύουν, είτε δεν δουλεύουν και ο χρόνος χρήσης δεν έχει καμία σημασία, καθώς μπορεί να χαλάσουν την πρώτη ημέρα, αλλά μπορεί και να αντέξουν δεκάδες χρόνια.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων

Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.