Ηλεκτρο-σοκ από την Ducati για e-bike

Το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/1/2019

Τη δεδομένη εποχή είναι πολλοί οι κατασκευαστές και τα εργοστάσια που συμμετέχουν στο ανεξερεύνητο –προς το παρόν- σύμπαν των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είτε κατασκευάζοντας τέτοια μοντέλα, είτε παρουσιάζοντας πρωτότυπα concepts, ή ακόμη και αποκαλύπτοντας τα πλάνα τους για μεταπήδηση στην τεχνολογία των ηλεκτρικών μέσα στην επόμενη δεκαετία. Υπάρχουν όμως και ορισμένες εταιρείες που δηλώνουν πίστη στους κινητήρες επιδόσεων εσωτερικής καύσης. Η Ducati είναι μία από αυτές, ή τουλάχιστον όπως θα δούμε παρακάτω, ήταν μία από αυτές. Το μεγάλο αφεντικό της Ducati, άφησε να εννοηθεί ότι το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati να είναι πολύ πιο κοντά από ότι νομίζουμε.


"Το μέλλον είναι ηλεκτρικό και δεν απέχουμε πολύ από το να ξεκινήσουμε την παραγωγή τέτοιων μοτοσυκλετών", δήλωσε ο CEO Claudio Domenicali κατά την διάρκεια των βραβεύσεων του αγώνα Motostudent το περασμένο σαββατοκύριακο στην πίστα της Aragon. Η ομάδα από το πανεπιστήμιο της Bologna UniBo Rookie Team, η οποία έχει την υποστήριξη του ιδρύματος Ducati, κατέλαβε την τρίτη θέση στην κατηγορία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.
Προφανώς αυτό το "δεν απέχουμε πολύ" είναι το μοναδικό στοιχείο το οποίο έχουμε για να πορευτούμε σχετικά με την έλευση ενός ηλεκτροκίνητου Ducati, αν και το συγκεκριμένο concept δεν είναι κάτι εντελώς ξένο για το εργοστάσιο της Bologna. Εδώ και αρκετό καιρό οι έννοιες "ηλεκτρικό" και "Ducati" φλερτάρουν σε διάφορες ειδήσεις, είτε όταν ο Domenicali οδήγησε ένα ηλεκτρικό Hypermotard με κινητήρα Zero FX στην Ταϊλάνδη, είτε όταν σχεδιάστηκε το Ducati Zero  από έναν φοιτητή της Πολυτεχνικής Σχολής Σχεδιασμού του Μιλάνου  σε συνεργασία με την εταιρεία. Υπήρξαν δηλαδή ενδείξεις ότι η Ducati έχει επιδείξει ένα διακριτικό ενδιαφέρον προς τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.


Το πώς θα μοιάζει πάντως ένα e-Ducati, απομένει ένα μεγάλο ερωτηματικό. Θα πορευτεί η εταιρεία προς ένα superbike επιδόσεων ή θα ακολουθήσει το μονοπάτι της Zero μπαίνοντας στα χωράφια των ηλεκτρικών on-off; Ή μήπως –κι αυτό είναι σίγουρα κάτι που θα κάνει αρκετούς να γελάσουν- θα προτιμήσει την επιλογή ενός ηλεκτρικού σκούτερ; Μέχρι να αποφασίσει το εργοστάσιο του Borgo Panigale να μας αποκαλύψει πλήρως τα πλάνα του για το ηλεκτρικό τους μέλλον, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να παίξουμε το εξαιρετικά ενδιαφέρον παιχνίδι της μαντεψιάς. Πώς θα θέλατε εσείς να είναι το πρώτο ηλεκτρικό Ducati…;

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες