Ηλεκτροκίνηση - Φορτιστές ανά 60 χιλιόμετρα σε βασικούς αυτοκινητοδρόμους της ΕΕ
Στόχος να επιτευχθεί το "Fit for 55" που προβλέπει μείωση εκπομπών ρύπων κατά 55% έως το 2030
Από το
motomag
1/8/2023
Για τη στήριξη της αγοράς των ηλεκτρικών οχημάτων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα 27 κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν σε συμφωνία ώστε να υπάρχουν φορτιστές ταχείας φόρτισης ανά 60 χιλιόμετρα σε βασικούς αυτοκινητόδρομους της Ε.Ε. μέχρι το 2028.
Οι υποχρεωτικοί ταχυφορτιστές στα 24.500 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμων της ΕΕ -ανάμεσα σε αυτούς βρίσκονται και οι ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι- πρέπει όλοι να έχουν ισχύ τουλάχιστον 400 kW έως το 2026, και 600 kW έως το 2028. Όσον αφορά στα ηλεκτρικά λεωφορεία και τα φορτηγά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όρισε σημεία φόρτισης σε απόσταση το πολύ 120 χιλιομέτρων μεταξύ τους έως το 2028, και με ισχύ από 1.400 έως 2.800 kW, ανάλογα με τον αυτοκινητόδρομο. Ακόμη ορίστηκε πως έως το 2031 θα πρέπει κάθε 200 χιλιόμετρα να υπάρχουν σταθμοί ανεφοδιασμού με υδρογόνο. Εκτός όμως από τις τεχνικές αυτές απαιτήσεις στην πυκνότητα των φορτιστών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλει επίσης περισσότερη απλότητα και διαφάνεια όσον αφορά την πληρωμή. Μέχρι στιγμής υπάρχουν πολύπλοκες εφαρμογές που δεν διευκολύνουν τους πελάτες κατά τη φόρτιση ενώ σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχει η διαφάνεια που χρειάζεται. Με τα νέα δεδομένα θα πρέπει οι καταναλωτές να μπορούν να πληρώνουν εύκολα με κάρτες ή ανέπαφες συσκευές, ενώ οι τιμές πρέπει να εμφανίζονται στους πελάτες (ευρώ ανά kW).
Επιπρόσθετα έως το 2027, η ΕΕ θα αναπτύξει μια δημόσια βάση δεδομένων σταθμών φόρτισης, με πληροφορίες σχετικά με τις τιμές, τη διαθεσιμότητα και τους χρόνους αναμονής. Αναμένουμε να δούμε τις εξελίξεις σχετικά με την ηλεκτροκίνηση στην χώρα μας καθώς μέχρι στιγμής υπάρχουν περίπου 2.000 δημόσια σημεία φόρτισης.
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
16/12/2025
Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.
Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.
Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.
Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.
Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, τηςΑρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.
Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.
Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.
