Όπως είχαμε αναφέρει και παλιότερα, η Appaloosa, ένα ειδικά τροποποιημένο Scout Bobber από την Indian και την Workhorse Speed Shop, ταξίδεψε μέχρι τα βάθη της Ρωσίας για να λάβει μέρος στο Baikal Mile Ice Speed Festival. Αρχικά, η Appaloosa είχε δημιουργηθεί από τον Brice Hennebert, ιδιοκτήτη του Workhorse Speed Shop στο Βέλγιο, με σκοπό να τρέξει στο περσινό Sultans of Sprint στην Imola με αναβάτη τον Randy Mamola. Ωστόσο, ο αγώνας δεν πραγματοποιήθηκε λόγω βροχής και ο Hennbert θέλοντας να προετοιμαστεί καλύτερα για το φετινό Sultans of Sprints, έψαχνε διάφορα events για να λάβει μέρος. Η συμμετοχή στο Baikal Mile Ice Speed Festival, έναν αγώνα dragster πάνω στην παγωμένη επιφάνεια μιας από τις αρχαιότερες και βαθύτερες λίμνες του πλανήτη, ήταν μακράν η καλύτερη επιλογή σύμφωνα με τον Hennbert.
“Δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο μαγευτικό ήταν το event. Αρχικά, η λίμνη είναι πραγματικά τεράστια, με πάνω από 600 χιλιόμετρα μήκος και πάνω από 80 χιλιόμετρα πλάτος, περιέχει περισσότερο από το 20% του γλυκού νερού του πλανήτη. Η θέα είναι τελείως διαφορετική απ’ αυτά που έχουμε συνηθίσει και το μέρος είναι τελείως αποκομμένο απ’ τον πολιτισμό με υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες. Πέραν αυτού, εκεί συγκεντρώνονται πάρα πολλοί άνθρωποι και πιέζουν τόσο τους εαυτούς τους, όσο και τις τρελές δημιουργίες τους στα όριά τους. Υπήρχαν πάρα πολλά οχήματα, από πολυτελή αυτοκίνητα μέχρι και τανκ! Έπρεπε να πάρουμε μέρος και ήταν απίστευτο όταν η πρότασή μου εγκρίθηκε απ’ την Indian” Είπε ο Hennbert.
Με τη θερμοκρασία να βρίσκεται πολλούς βαθμούς υπό του μηδενός, η Appaloosa χρειάστηκε να αλλάξει μορφή για άλλη μια φορά μόνο και μόνο για να μπορέσει να λάβει μέρος στον αγώνα. Στον κινητήρα του Bobber αντικαταστάθηκε το ήδη υπάρχον σύστημα ψεκασμού NOS από ένα νέο με καλύτερη λειτουργία στις τόσο χαμηλές θερμοκρασίες κι έτσι η Indian στόχευε να σπάσει και το ρεκόρ στον αγώνα dragster του ενός μιλίου. Στα ελαστικά της Dunlop τοποθετήθηκαν καρφιά, ενώ στο φαίρινγκ οι εισαγωγές του αέρα μίκρυναν σε μέγεθος, ώστε ο κινητήρας να μην παγώνει. Ωστόσο, οι προκλήσεις σε ένα τόσο αφιλόξενο – από πλευράς συνθηκών - μέρος που αντιμετώπισε ήταν μεγάλες και δεν κατάφερε να τις ξεπεράσει, όμως απέκτησε πολύτιμη εμπειρία.
Το να φτάσει τόσο η ομάδα όσο και η Appaloosa στα βάθη της Ρωσίας ήταν μια περιπέτεια από μόνη της, με τον Hennbert και τους δύο καλύτερούς του φίλους Sebastien Lorentz και Dorsan "DJ Peeta" Selecta να διανυκτερεύουν για μια νύχτα στη Μόσχα πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους. Ο Hennebert μοιράστηκε τις σκέψεις του με τους φίλους για το ταξίδι λέγοντας πως αυτό είναι το πιο τρελό πράγμα που έχει επιχειρήσει ποτέ στη ζωή και πως θα ήθελε να κάνει κάτι ξεχωριστό για να το θυμάται. Έτσι, αποφάσισαν να κάνουν τατουάζ με τη φράση “Good for nothing. Ready for everything”, η οποία αντιπροσώπευε όλα όσα αισθάνονταν ο Hennebert! “Δεν μπορώ να πιστέψω πως ένας απλός τύπος σαν εμένα κατάφερε να φτιάξει μια τέτοια μοτοσυκλέτα και να λάβει μέρος σε ένα τόσο φοβερό event!” Απ’ τη Μόσχα, πέταξε ανατολικά στην Ulan Ude κι έπειτα ακολούθησε ένα πεντάωρο ταξίδι/ενημέρωση για το event μέχρι να φτάσουν στο Maksimikha, που βρίσκονταν το ξενοδοχείο που θα έμεναν.
Με τους τεχνικούς ελέγχους να έχουν ολοκληρωθεί μέσα σε μια σκηνή ώστε τόσο η Appaloosa όσο και τα μέλη της ομάδας να μην ξεπαγιάσουν, ήταν έτοιμοι πλέον να λάβουν μέρος στα πρώτα δοκιμαστικά των 200 μέτρων. Αναβάτης της Appaloosa (σ.σ. μην ξεχνάτε πως το όνομά της είναι η ράτσα αμερικάνικων αλόγων) ήταν ο Lorentz και οι πρώτες δοκιμές πάνω στον πάγο πήγαν πάρα πολύ καλά. “Η πρώτη προσπάθεια ήταν καλή, ήθελα να δοκιμάσω την πρόσφυση των ελαστικών, την ευστάθεια της μοτοσυκλέτας και φυσικά ότι μπορούσα να σταματήσω εκ τους ασφαλούς. Η Appaloosa επιτάχυνε σαν τρελή με το εμπρός ελαστικό να μην χάνει την πρόσφυσή του παρά την ανισόπεδη επιφάνεια. Απέκτησα μπόλικη αυτοπεποίθηση και αποφάσισα να την πιέσω περισσότερο.” Είπε ο Lorentz.
Παρότι τα πρώτα δεδομένα των δοκιμών ήταν θετικά, τα πράγματα άλλαξαν κατά πολύ όταν ο Lorentz επιχείρησε να κάνει το πρώτο πέρασμα των 1.600 μέτρων. Μετά τα πρώτα 200 μέτρα, ο πάγος είχε περισσότερα “σαμαράκια”, με αποτέλεσμα οι αναρτήσεις να καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής τους και τα καρφιά των ελαστικών να έρχονται σε επαφή με τα φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας! Η ομάδα ξεπέρασε σχετικά εύκολα αυτή τη δυσκολία, τροποποιώντας τα φαίρινγκ ώστε να έχουν μεγαλύτερη απόσταση απ’ τους τροχούς. Το πραγματικό πρόβλημα ήταν πως η μέγιστη τελική ταχύτητα της Appaloosa περιοριζόταν από κάποιο ηλεκτρολογικό θέμα. “Γνωρίζαμε πως θα ερχόμασταν αντιμέτωποι με αρκετές δυσκολίες αλλά δεν μπορούσαμε να τις προβλέψουμε καθώς δεν είχαμε προηγούμενη εμπειρία σε αγώνες πάνω στο πάγο. Αρχικά, αντικαταστήσαμε το πίσω ελαστικό με ένα άλλο με λιγότερα καρφιά ώστε να έχει χαμηλότερο βάρος και αυξήσαμε την πίεση. Έπειτα, αφαίρεσα το quickshifter και το Power Commander με την ελπίδα πως θα λυνόταν το πρόβλημα των ηλεκτρικών.”
Παρά τις προσπάθειες του Hennebert, η δεύτερη προσπάθεια του Lorentz στον πάγο δεν απέδωσε. “Θεωρώ πως το πρόβλημα οφειλόταν στις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες (-20 οC). Χρησιμοποιούσαμε μια αγωνιστική ECU, η οποία δεν είχε προγραμματιστεί για να λειτουργεί σε τόσο ακραίο περιβάλλον. Την τελευταία μέρα της έκανα reset και όσες αλλαγές μπορούσα, όμως η αποστολή των κατάλληλων διαγνωστικών εργαλείων ήταν αδύνατη και δεν μπορούσα να ξέρω ποιο ακριβώς ήταν το πρόβλημα.”
Την τελευταία μέρα, ο καιρός ήταν καλύτερος και η ομάδα αποφάσισε να χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά το σύστημα ψεκασμού NOS με την καλύτερη προσπάθειά της να αγγίζει τα 180km/h. Η Indian μπορεί να μην κατάφερε τους στόχους της, όμως η εμπειρία που απέκτησε η ομάδα ήταν τεράστια και πλέον είναι προετοιμασμένη για το επικείμενο Sultans of Sprints. “Η Appaloosa έχει περισσότερες δυνατότητες από αυτές που είδαμε στο Ice Speed Festival και γνωρίζω πως ο Brice θα εκμεταλλευτεί πλήρως την εμπειρία που αποκτήσαμε εδώ, ώστε να επιστρέψει δριμύτερος στο Sultans of Sprints,” ανέφερε ο Lorentz.
