Indian: Ταξιδεύει στη Ρωσία για να τρέξει στο πάγο!

Nitro, φωτιές και γκάζια στο Baikal Mile Ice Speed Festival!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/2/2020

Η πρώτη φορά που αντικρύσαμε από κοντά την μοτοσυκλέτα της Indian, την Appaloosa v2.0, ήταν όταν είχαμε πάει μαζί με την DNA Filters και τη DCR-018 στο Sultans of Sprint, που πραγματοποιείται στην οβάλ πίστα της Imola. Εκεί είχαν συγκεντρωθεί παγκοσμίου φήμης custom builders με την DNA Filters να είναι επίσημη προσκεκλημένη ώστε να συμμετέχει με την DCR-018. Στο Sultans of Sprint μπορούσες να δεις πάρα πολλές custom μοτοσυκλέτες, από ερασιτεχνικές κατασκευές, φτιαγμένες μέσα σε ένα γκαράζ με μπόλικο μεράκι μέχρι και Factory Custom κατασκευές, μοτοσυκλέτες δηλαδή που έχουν τροποποιηθεί απ’ την ίδια την εταιρεία που τις παράγει.

Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει και η Appaloosa v2.0, που δεν θυμίζει σε τίποτα την Bobber Scout στην οποία βασίστηκε. Η Indian είχε προετοιμάσει μια άκρως “πολεμική” μοτοσυκλέτα για το Sultans of Sprint. Υπεύθυνος για τη δημιουργία της Appaloosa (σ.σ. το όνομα της μοτοσυκλέτας προέρχεται από μια αμερικάνικη ράτσα αλόγων) ήταν ο Brice Hennebert, ο οποίος την ξανατροποποίησε, όταν η εταιρεία αποφάσισε να πάρει μέρος στο Baikal Mile Ice Speed Festival.

Πρόκειται για ένα φεστιβάλ ταχύτητας που πραγματοποιείται στα βάθη της Ρωσίας, στη λίμνη Baikal από τις 25 Φεβρουαρίου έως τη 1 Μαρτίου με τις θερμοκρασίες να κυμαίνονται απ’ τους -20 βαθμούς Κελσίου τη μέρα μέχρι και τους -40 τη νύχτα! Πέρα απ’ το μακρύ ταξίδι που πρέπει να κάνει η Indian για να βρεθεί σε μία από τις μεγαλύτερες λίμνες του κόσμου, χρειάζεται να είναι και “ετοιμοπόλεμη” για να φέρει εις πέρας την αποστολή της. Η Indian θα προσπαθήσει να σπάσει το ρεκόρ ταχύτητας τόσο στην αγώνα Dragster των 200 μέτρων, όσο και του ενός μιλίου!

Το σύστημα ψεκασμού NOS που είχε τοποθετηθεί στην Appaloosa για να λάβει μέρος στο Sultans of Sprint αντικαταστάθηκε με το νέο σύστημα της Nitrous Express ώστε να βελτιωθεί η αξιοπιστία του και οι επιδόσεις που προσφέρει. Για να μπορεί η μοτοσυκλέτα να διαχειριστεί την αυξημένη ιπποδύναμη του κινητήρα, πέρα απ’ το ενισχυμένο ψαλίδι με τα δύο αμορτισέρ της Ohlins, εξοπλίστηκε και με τα SportSmart Mk3 ελαστικά της Dunlop, στα οποία προστέθηκαν αμέτρητα καρφιά ώστε να βρίσκει πρόσφυση στον πάγο. Χρειάστηκαν τέσσερις ολόκληρες μέρες δουλειάς μέχρι να τοποθετηθούν όλα τα καρφιά σωστά, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να φύγουν απ’ τα ελαστικά την ώρα του αγώνα.

Τα φαίρινγκ έχουν δεχτεί και αυτά αλλαγές, με τον τεράστιο αυλό εισαγωγής μπροστά και τους δύο  μικρότερους που υπάρχουν εκατέρωθεν, να μικραίνουν περισσότερο σε διαστάσεις για την καλύτερη λειτουργία του κινητήρα σε αυτές τις θερμοκρασίες. Επίσης, πέρα απ’ το πιρούνι της Ohlins έχει τοποθετηθεί και stabilizer της ίδιας εταιρείας για τη βελτίωση της σταθερότητάς της στις υψηλές ταχύτητες.

Αυτή τη φορά ο “ινδιάνος” που επέλεξε η αρχαιότερη (εν λειτουργία) αμερικάνικη εταιρεία μοτοσυκλετών για να οδηγήσει το “άτι” της πάνω στον πάγο, δεν είναι ο Randy Mamola, που είχαμε συναντήσει στο Sultans of Sprint αλλά ο Sebastien Lorentz –ο διοργανωτής του Sultans of Sprint! “Τι να πω; Είμαι κατενθουσιασμένος που θα αγωνιστώ για πρώτη στο πάγο και είναι μεγάλη μου τιμή που θα οδηγήσω την Appaloosa. Ανυπομονώ να δω τι μπορούμε να καταφέρουμε με αυτό το τέρας σε τόσο αντίξοες συνθήκες,” είπε ο Lorentz.

Αν η Indian καταφέρει να ολοκληρώσει το στόχο της, δεν θα μετρά μόνο δύο ρεκόρ ταχύτητας στον πάγο, αλλά θα μπορεί να περηφανεύεται και για την αξιοπιστία των μοτοσυκλετών της σε τόσο αντίξοες συνθήκες.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.