Ινδός Ghost Rider αναπαράγει το εφέ με την μοτοσυκλέτα σε φλόγες σε στιλ Bollywood [video]

Αντέχει το Bajaj…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2020

Ινδός Youtuber έχει άλλη μία ιδέα για video, αναπαράγοντας το εφέ της ταινίας Ghost Rider με τον Nicolas Cage, αλλά με σαφώς μικρότερο budget από τα ψηφιακά εφέ του Hollywood - Που δεν ήταν και τα πιο ακριβά που έχει να επιδείξει η βιομηχανία θεάματος στις ΗΠΑ.

Μπορεί σε κάποια στιγμή να λέει στο video πως έχουν πάρει μέτρα ασφαλείας αλλά αυτό το σχόλιο είναι είτε χιουμοριστικό, είτε απλά εννοεί έναν κουβά με νερό που είχαν δίπλα τους διότι δεν υπάρχει καμία άλλη μέριμνα για την ασφάλειά τους, ξεκινώντας από τον ανύπαρκτο εξοπλισμό τους.

Τυλίγουν τους τροχούς με πανιά, τα εμποτίζουν με βενζίνη και μόλις λίγα μέτρα πιο κάτω οι φλόγες τους έχουν τυλίξει, μαζί και το Bajaj Pulsar που καψαλίζει τα σωληνάκια των φρένων. Το εφέ όμως κρίνεται επιτυχημένο, και το φιλοθεάμων κοινό του Ινδού γιουτιούμπερ ικανοποιείται παρόλο που τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν πολύ ομαλά και λίγο έλειψε να αρπάξουν φωτιά τα μπατζάκια τους.

Το Bajaj συνεχίζει να δουλεύει μετά από αυτό και στο τέλος η μόνη επίπτωση είναι τα σκουπίδια που θα μείνουν πίσω.

Ας χρησιμοποιήσουμε όμως το παράδειγμα αυτού του video που το τεράστιο κοινό της Ινδίας το έχει αναδείξει ήδη σε viral εξυμνώντας την προσπάθεια, για να τονίσουμε τις διαφορές των δύο κόσμων. Διαφορές που αυτή την στιγμή φαινομενικά δεν μας επηρεάζουν με κάποιο τρόπο. Όσο όμως οι κατασκευαστές συνεχίζουν να επενδύουν σε νέα μοντέλα με γνώμονα τα τεράστια νούμερα της ασιατικής αγοράς, τόσο οι συνέπειες της διαφορετικής κουλτούρας θα βρίσκουν τον δρόμο τους στην δική μας καθημερινότητα. Για παράδειγμα η Suzuki Hayabusa που αναμένουμε να έρθει από το επόμενο έτος, έχει πάψει να εισάγεται στην Ευρώπη γιατί η Suzuki δεν ήθελε να επενδύσει νωρίτερα στο κόστος που χρειάζεται για να καλύψει τις προδιαγραφές. Μάλιστα τότε μία μερίδα του τύπου έγραφε πως η παραγωγή του Hayabusa σταματά, όταν στην πραγματικότητα το Hayabusa πουλά σαν τρελό, αλλά στην Ινδία όπου και κατασκευάζεται με τις δικές τους προδιαγραφές σε δικό τους εργοστάσιο γιατί αλλιώς το φορολογούν ανεβάζοντας την τιμή του στο 250% καθιστώντας απαγορευτική την αγορά του.

Αν υπήρχε εξίσωση, η εισαγωγή του Hayabusa στην Ευρώπη δεν θα είχε διακοπεί… Η βελτίωση του μοτοσυκλετισμού στην Ινδία θα είναι προς όφελος και δικό μας, γιατί θα έχουμε πληθώρα φθηνών αλλά αξιόλογων μοντέλων, όπως ήδη συμβαίνει με την Bajaj για παράδειγμα. Η Hero, αμιγώς Ινδική εταιρεία παραγωγής μοτοσυκλετών, είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής του κόσμου καθώς εδώ και τρία χρόνια η αγορά της Ινδίας προσπέρασε την Κίνα, αλλά τα μοντέλα της Hero δεν θα μπορούσαν με τίποτα να σταθούν στην Ευρωπαϊκή αγορά. Ξεκίνησαν την προσπάθεια της αναβάθμισής τους, με την συμμετοχή στο Dakar να είναι ένα από τα βήματα, αλλά τους λείπει η κουλτούρα. Κι αυτή η κουλτούρα, μολονότι χτίζεται πολύ γρήγορα στην Ινδία, όπως διαβάσατε από το πρόσφατο ταξίδι του περιοδικού ΜΟΤΟ, στο τεύχος 608 του Ιουλίου, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε πολύ μακριά από την πολυπόθητη εξίσωση…

 

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.