Ηνωμένο Βασίλειο - Πτώση 19,3% στις ταξινομήσεις δικύκλων για το 2025

Μείωση 22.477 δικυκλων σε σχέση με το 2024 - Επιβαρυντικός παράγοντας η μετάβαση στις Euro 5+ προδιαγραφές
UK Reg 2025
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/1/2026

Η βρετανική αγορά δικύκλου έκλεισε το 2025 με έντονα αρνητικό πρόσημο, καταγράφοντας μία από τις μεγαλύτερες ετήσιες μειώσεις των τελευταίων ετών.

Ο αριθμός των νέων δικύκλων που ταξινομήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2025 μειώθηκε κατά 19,3% σε σύγκριση με το 2024, γεγονός που μεταφράζεται σε 22.477 λιγότερα δίκυκλα στους δρόμους. Τα στοιχεία που προέρχονται από τη Motorcycle Industry Association (MCIA) και αφορούν ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένης των νησιών Μαν, Τζέρσεϊ και Γκέρνσεϊ.

Πιο αναλυτικά, μέσα στο 2025 ταξινομήθηκαν 89.160 δίκυκλα και 504 τρίκυκλα οχήματα με κινητήρα εσωτερικής καύσης, ενώ τα ηλεκτρικά δίκυκλα ανήλθαν σε 3.282 μονάδες. Συγκριτικά, το 2024 είχαν καταγραφεί 116.399 ταξινομήσεις συμβατικών και 3.750 ηλεκτρικών δίκυκλων και τρικύκλων, επιβεβαιώνοντας τη δύσκολη χρονιά που πέρασε ο κλάδος.

Η πτώση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια περίοδο έντονων ανακατατάξεων, με αρκετές ιστορικές αντιπροσωπείες και καταστήματα μοτοσυκλετών να τερματίζουν οριστικά την δραστηριότητα τους, πιεζόμενες από τα αυξημένα λειτουργικά κόστη και τη μειωμένη ζήτηση.

Ακολουθούν οι επιδόσεις κάθε κατηγορίας δικύκλου για το 2025.

 

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 01/12/25 01/12/24 ΔΙΑΦΟΡΑ
ADVENTURE 20,032 23,394 -14.4%
COMPETITION 4,995 5,499 -9.2%
CUSTOM 5,595 7,572 -26.1%
MODERN CLASSIC 10,993 14,41 -23.7%
NAKED 18,392 23,536 -21.9%
ROAD SPORT 8,360 10,14 -17.6%
SCOOTER 18,867 23,674 -20.3%
TOURING 1,784 2,196 -18.8%
UNSPECIFIED 142 223 -36.3%
ΣΥΝΟΛΟ 89,160 110,644 -19.4%
UK Reg 2025

Ήδη από τον Νοέμβριο, ο διευθύνων σύμβουλος της MCIA, Tony Campbell, είχε εκφράσει την ελπίδα ότι οι ταξινομήσεις θα έφταναν τις 95.000 μέχρι το τέλος του έτους. Τελικά, ο στόχος χάθηκε για μόλις 1.078 δίτροχα, με το τελικό σύνολο να διαμορφώνεται στις 93.922 μονάδες. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το νούμερο αυτό είναι χαμηλότερο κατά 10.690 μοτοσυκλέτες σε σχέση με το 2020, χρονιά που συνέπεσε με την κορύφωση της πανδημίας Covid-19.

“Ο συνολικός όγκος της χρονιάς έκλεισε στις 93.922 μονάδες, πολύ κοντά στις αρχικές μας προβλέψεις”, δήλωσε ο Campbell. “Με πολλά νέα μοντέλα του 2026 να παρουσιάζονται τόσο στην EICMA όσο και στην βρετανική έκθεση MCL, υπάρχουν αρκετοί λόγοι αισιοδοξίας ενόψει του 2026”.

Άξιο παρατήρησης είναι ότι η σύγκριση με το 2024 είναι εν μέρει παραπλανητική, καθώς μεγάλος αριθμός δικύκλων είχαν προ-ταξινομηθεί από τις αντιπροσωπείες λίγο πριν την κατάργηση των προδιαγραφών Euro5 και την επιβολή των αυστηρότερων Euro5+ διογκώνοντας τα νούμερα του 2024 με αποτέλεσμα τα στοιχεία των αντίστοιχων μηνών του 2025 να δείχνουν δραματική πτώση.

“Η χαμηλών εκπομπών κινητικότητα βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής του Υπουργείου Μεταφορών [της Βρετανίας] και η MCIA εργάζεται σκληρά ώστε ο κλάδος μας να αποτελεί μέρος της λύσης”, συνέχισε. “Με τη νομοθεσία για τη μικροκινητικότητα να βρίσκεται προ των πυλών και με την πρόσφατη αναθεώρηση του συστήματος αδειοδότησης και εξέτασης αναβατών, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα υγιές περιβάλλον που θα στηρίξει την ανάπτυξη”.

UK Reg 2025

Η αναθεώρηση αυτή, που ανακοινώθηκε στις 7 Ιανουαρίου μέσω κυβερνητικής διαβούλευσης, περιλαμβάνει προτάσεις όπως η εκπαίδευση ως βασικό κριτήριο για την αναβάθμιση άδειας, ηεισαγωγή θεωρητικών εξετάσεων στο CBT (ταχύρρυθμο ημερήσιο μάθημα που προσφέρει “εκπαιδευτικό” δίπλωμα με περιορισμούς), αλλά και υποχρεωτικά διαλείμματα μεταξύ επαναλήψεων του CBT, ώστε να αποφεύγεται η μόνιμη οδήγηση με “εκπαιδευτικές” πινακίδες "L".

“Το 2026 θα είναι κομβική χρονιά τόσο για τον δικό μας κλάδο όσο και για τον ευρύτερο τομέα των μεταφορών, καθώς θα αρχίσουν να εφαρμόζονται νέες πολιτικές για τη χρέωση χρήσης δρόμων και τις αλλαγές στη φορολογία οχημάτων”, πρόσθεσε ο Campbell. “Παραδοσιακά, ο κλάδος μας ανθεί σε περιόδους πίεσης στο κόστος ζωής, καθώς ο κόσμος στρέφεται σε φθηνότερες λύσεις μετακίνησης”.

Ο ίδιος κάλεσε την κυβέρνηση να δείξει μεγαλύτερη τόλμη απέναντι σε μικρότερα, ελαφρύτερα και οικονομικότερα μέσα μεταφοράς, υπογραμμίζοντας ότι οι μοτοσυκλέτες μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη μείωση των εκπομπών. Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη για πιο ανοιχτή στάση απέναντι στα εναλλακτικά χαμηλού άνθρακα καύσιμα, επισημαίνοντας ότι “η ηλεκτροκίνηση είναι ένα μέρος της λύσης, και όχι η μοναδική οδός”.

Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε συνέχεια της πρόσφατης απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να χαλαρώσει τον στόχο για τις εκπομπές μετά το 2035, επιτρέποντας μείωση 90% αντί για πλήρη απαγόρευση. Το αν και πώς θα επηρεαστεί η αγορά μοτοσυκλέτας παραμένει ανοιχτό, καθώς η βρετανική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη παρουσιάσει επίσημο πλάνο κατάργησης των κινητήρων εσωτερικής καύσης.

Η εμφανώς αρνητική εικόνα της πορείας των ταξινομήσεων σίγουρα δεν είναι ενθαρρυντική, ωστόσο οι αριθμοί αδικούν ελαφρώς την πραγματικότητα με την εφαρμογή των προδιαγραφών Euro5+ να έχει παίξει τον ρόλο της και σειρά νέων μοντέλων αλλά και θεσμικών αλλαγών να επιτρέπουν μια συγκρατημένη αισιοδοξία για το τρέχον έτος.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.