INTERMOT 2022: Ο έκπτωτος πρίγκιπας των εκθέσεων μοτοσυκλέτας με 100.000 επισκέπτες

Χλιαρή επιστροφή τέσσερα χρόνια μετά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/10/2022

Η Έκθεση της Κολωνίας είχε εδώ και πολλά χρόνια καταφέρει να ανέβει τα σκαλιά της βαρύτητας με την οποία αντιμετωπίζεται από τους κατασκευαστές και να φιλοξενήσει παγκόσμιες παρουσιάσεις μοντέλων με το 2018 να είναι μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της.

Να σας θυμίσουμε πως το 2014 η οικογένεια των Scrambler της Ducati εδώ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, στην INTERMOT της Κολωνίας και όχι στο Μιλάνο και στην EICMA, που απέχουν μόλις ελάχιστα χιλιόμετρα από το εργοστάσιο κατασκευής. Είχε κάνει τότε σε όλους ιδιαίτερη εντύπωση αυτή η επιλογή της Ducati, όμως δικαιολογούνταν από το γεγονός πως αν τα αποκαλυπτήρια μιας καινούριας ομπρέλας μοντέλων γινόταν στο Μιλάνο, θα είχε καταφέρει να κλέψει τα φώτα από τα νέα μοντέλα της Ducati εκείνη την χρονιά.

Εδώ κρύβεται και ένας από τους βασικούς λόγους για την ταχεία άνοδο της INTERMOT τα προηγούμενα χρόνια. Το ΜΟΤΟ την παρακολουθεί από την πρώτη ημέρα, από τότε που γινόταν και σε άλλη τοποθεσία, έτσι ώστε να μπορούμε να κρίνουμε και την άνοδο και την φετινή της πτώση. Μέχρι και το 2018 που έγινε για τελευταία φορά, εξυπηρετούσε την διασπορά των παρουσιάσεων πολλών νέων μοντέλων που διαφορετικά θα έπεφταν όλα μαζί στην EICMA και θα κανιβάλιζαν τον χρόνο της επικαιρότητας που αναλογεί στο κάθε ένα.

 

 

Για αυτό άλλωστε η INTERMOT διοργανωνόταν κάθε δύο χρόνια όταν οι ανανεώσεις των μοντέλων ήταν περισσότερες. Δημιουργώντας έτσι τον απαραίτητο χώρο στην επικαιρότητα καθώς ήταν κοντά στην EICMA για να έχουν έτοιμη την γκάμα τους οι εταιρείες και τα μοντέλα προπαραγωγής, που νωρίτερα θα ήταν αδύνατο να είχαν ολοκληρωθεί.

 

Ενδιάμεσα μεταξύ INTERMOT και EICMA γινόταν και το TOKYO MOTOR SHOW όπου επίσης το ΜΟΤΟ παρακολουθούσε από κοντά και οι τέσσερις μεγάλοι Ιάπωνες κατασκευαστές είχαν την δική τους ευκαιρία για αποκαλύψεις μοντέλων, όπως είχε συμβεί το 2015 με το πολύ σημαντικό για την Honda Africa Twin, αλλά και το Yamaha NIKEN που ήμασταν τότε οι πρώτοι που το βλέπαμε από κοντά. Αυτά τα τόσο σημαντικά μοντέλα παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά εκεί στο TOKYO MOTOR SHOW κερδίζοντας την δική τους στιγμή στην επικαιρότητα. Από πλευράς μεγάλων Σαλονιών οι Ιάπωνες έχουν δύο σημαντικά για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες μαζί χωρίς να γίνεται διαχωρισμός, αλλά μόνο ένα έχει χαρακτήρα διεθνούς Έκθεσης και από πλευράς δημοσιογράφων δεν το καλύπτει κανείς άλλος πλην του ΜΟΤΟ. Μέχρι τώρα λοιπόν οι κατασκευαστές είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν έναν άγραφο κανόνα για τις Εκθέσεις με την INTERMOT να κερδίζει την σταθερή της πλέον θέση, ως ένα από τα σημεία που φιλοξενούνται οι παρουσιάσεις νέων μοντέλων.

 

Το «βλέπω από κοντά» είναι εξαιρετικά σημαντικό όταν μιλάς για μία καινούρια μοτοσυκλέτα ενημερώνοντας το κοινό αντί ξερής μετάφρασης του press kit της εταιρείας, αλλά δεν είναι το πιο σημαντικό για το οποίο ξοδευόμαστε και ταξιδεύουμε στις Εκθέσεις. Για το ΜΟΤΟ η συζήτηση με τα πλέον υψηλόβαθμα στελέχη των εταιρειών μοτοσυκλέτας είναι εκείνο που θα μας φέρει μπροστά από τις εξελίξεις και μία από τις ελάχιστες ευκαιρίες να τους πετύχεις όλους μαζί, αλλά να έχουν και διάθεση για συζήτηση.

 

 

Ελάχιστοι Ευρωπαίοι έχουν καταφέρει να μιλήσουν με τον Πρόεδρο της Suzuki Motor Corp, κ. Toshihiro Suzuki που είναι πιο απόμακρος από αρχηγό κράτους και για αυτό το λόγο μπορώ να δηλώσω αρκετά υπερήφανος που έχω καταφέρει να του θέσω τους προβληματισμούς μου και να πάρω και απάντηση. Πολύ πιο εύκολο να μιλήσεις με τους υπόλοιπους των Προέδρων, ακόμη πιο προσιτοί οι Ευρωπαίοι αντίστοιχοι τους, ενώ χτίζεις αμεσότητα για να μπορείς να εκφέρεις και τα παράπονα-παρατηρήσεις σου, στους διευθυντές Ευρώπης. Όλα αυτά είναι κεκτημένα που οικοδομούνται σε Εκθέσεις όπως η INTERMOT και μαζί εκμαιεύεις και πληροφορίες πολύ-πολύ σημαντικές, όπως για παράδειγμα το όραμα της Kawasaki για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης και το πόσο δύσκολο είναι να συνεννοηθούν με τους ηγέτες των κρατών για πράγματα που αφορούν τους ίδιους τους ηγέτες! Είναι ακριβώς η κουβέντα που είχα πριν λίγες ημέρες με τον κο Masaya Tsuruno Managing Director της Kawasaki Motors Europe που διαφορετικά θα ήταν αδύνατο να τον συναντήσει κανείς από την Ελλάδα. Οι άνθρωποι αυτοί δεν μασάνε τα λόγια τους και σε αντίθεση με άλλα εγχώρια στελέχη που ασχολούνται με το τικτοκ, είναι σε θέση να αναγνωρίσουν την σημασία της σωστής δημοσιογραφίας και να απαντήσουν με ειλικρίνεια και ευθύτητα σε αντίστοιχες ερωτήσεις, δίνοντας και μεγάλες αποκαλύψεις. Μην παρεξηγηθούμε, όλα χρειάζονται και το τικτοκ επίσης που κι εκεί θα μας βρείτε.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πως η ευκολία και ταυτόχρονα η σπουδαιότητα να κατέβεις από την σέλα μίας νέας μοτοσυκλέτας και να ανέβεις στον ανταγωνισμό της, είναι ο δεύτερος και όχι ο πρώτος σημαντικός λόγος για να κάνει κάποιος δημοσιογράφος αυτό το ταξίδι.

Τα τελευταία δύο χρόνια χωρίς Εκθέσεις οι κατασκευαστές δοκίμασαν το μόνο πράγμα που μπορούσαν να κάνουν, να παρουσιάσουν τα μοντέλα τους διαδικτυακά και η επιτυχία ήταν τόσο μεγάλη που τους έκανε να σκεφτούν διπλά και τριπλά την πιθανότητα να μην ξανά κατέβουν στις Εκθέσεις. Και με πρώτους και καλύτερους του γερμανόφωνους που έχουν και αντίστοιχο εργασιακό δίκαιο και αν κάποιος κολλήσει τον ιό στις εργάσιμες ώρες η εταιρεία πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της, αποφάσισαν πως το ρίσκο και το κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο από το εισπραχθέν αποτέλεσμα.

Το αποτέλεσμα είναι να γίνει πέρσι η EICMA σημαντικά μειωμένη σε όγκο εκθετών και με την μεγάλη απουσία BMW, KTM αλλά και Ducati που επίσης γερμανόφωνοι την ελέγχουν και εμπίπτει στα παραπάνω. Αντίστοιχα περιμέναμε φέτος να είναι πολύ μικρή και η INTERMOT για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Δυστυχώς ήταν ακόμη χειρότερα, ήταν μία από τις πιο τραγικές χρονιές της από πλευράς πλήθους Εκθετών σε σημείο που γύριζε μπούμερανκ σε όσους δεν ήταν εκεί, ξεσηκώνοντας την αντίδραση επισκεπτών αλλά και συσπειρώνοντας τους Γερμανούς δημοσιογράφους απέναντί τους.

Ακόμη όμως και εσωτερικά στους μεγάλους απόντες δεν υπάρχει σύμπνοια απόψεων. Στην BMW τα στελέχη που έχουν εμπειρία στην αγορά αντιδρούν στην απόφαση των νεότερων του marketing να επενδύσουν μόνο στο digital με τρανταχτή απόδειξη πως ήταν οι ίδιοι ως επισκέπτες για να καθίσουν επάνω στις μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού και να τις μελετήσουν από κοντά. Κάτι που διαφορετικά θα χρειαζόντουσαν μερικούς μήνες ακόμη, μέχρι να βάλουν στο χέρι, τα πρώτα από τα μοντέλα παραγωγής!

Επειδή οι μοτοσυκλέτες απέχουν κατά πολύ σε χρήση από ένα κινητό τηλέφωνο, μία τηλεόραση και όλα τα υπόλοιπα παραδείγματα πάνω στα οποία στηρίζεται η άποψη πως μονάχα η ψηφιακή παρουσίαση είναι ικανή για να τα γνωρίσει κανείς, η τριβή είναι και εσωτερική στις εταιρείες, όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω. Μία λύση που συνυπάρχουν και τα δύο θα ήταν ακόμη καλύτερη από το «ή το ένα ή το άλλο». Μία ψηφιακή παρουσίαση που ελέγχεις ο ίδιος και δεν στηρίζεσαι στους άλλους αλλά με τις μοτοσυκλέτες να έχουν φυσική παρουσία μετά στην Έκθεση, με ένα μικρότερο, οικονομικότερο περίπτερο και τις πρώτες δύο μέρες τα στελέχη σου παραταγμένα για να δώσουν απαντήσεις, είναι για εμένα πιο σωστός δρόμος. Η INTERMOT, όπως και η EICMA πλέον, δίνουν όλα τα εργαλεία στους Εκθέτες για να δείξουν σε ζωντανή μετάδοση τις παρουσιάσεις τους ακριβώς γιατί πιστεύουν και εκείνοι στο ίδιο μοντέλο.

Σε κάθε περίπτωση μία επανεκκίνηση μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας είναι δύσκολη υπόθεση, αλλά δεν χρειαζόταν να είναι τόσο χάλια, όπως τώρα. Το παράπονο των Γερμανών δημοσιογράφων είναι πως ασχέτως με τον διεθνή χαρακτήρα της, η φετινή INTERMOT απέτυχε πρωτίστως να εκφράσει τις δυνατότητες της δικής τους αγοράς. Για να καταλάβετε: Εκεί ένα «μικρό» περιοδικό πουλά 24.000 τεύχη το μήνα. Δωρεάν στο internet όλοι διαβάζουν και παρακολουθούν, αλλά όταν έχεις μία στρατιά άνω των 100.000 ανθρώπων που επενδύουν στην ενημέρωσή τους και διεκδικούν το καλύτερο, έχεις και τον πρώτο δείκτη του πόσο δυνατή είναι η αγορά εκεί! Οι αναγνώστες στην Γερμανία που πληρώνουν για να διαβάσουν είναι διπλάσιοι και κάτι παραπάνω από όλους όσους αγοράζουν μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα! Τα νούμερα πωλήσεων είναι φυσικά ο βασικός δείκτης αλλά δεν είναι ο μόνος. Και για αυτό οι Γερμανοί ήταν απογοητευμένοι ακριβώς γιατί αδικούσε πρώτα την αγορά τους που όχι μόνο δεν πέρασε ύφεση αλλά είναι σε άνοδο παρά τις τεράστιες ελλείψεις σε διαθεσιμότητα μοντέλων.

Οι άδειοι διάδρομοι στην INTERMOT ήταν κάτι που αντίκρυσα για πρώτη φορά στα τόσα χρόνια που την παρακολουθώ. Για παράδειγμα η KAWASAKI έπρεπε να ήταν χτισμένη από κόσμο τριγύρω της και να βλέπεις μόνο το επάνω μέρος του δυναμικού της περιπτέρου, αλλά τώρα για πρώτη φορά έβλεπες από μακριά τα μοντέλα στο ισόγειο κατευθείαν. Το όνομα KAWASAKI είναι εξαιρετικά δυνατό στην αγορά της Γερμανίας και η KAWASAKI Deutschland μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ να οδηγήσουμε μοτοσυκλέτες που αλλιώς θα ήταν αδύνατο εξαιτίας της ανυπαρξίας της εδώ αντιπροσωπείας. Ανυπαρξία έως τώρα τουλάχιστον καθώς τα πράγματα έχουν ήδη αλλάξει προς το καλύτερο με τον παλαιό διευθύνοντα σύμβουλο να απαλλάσσεται πλέον από κατευθυντήριες γραμμές και ως ιδιοκτήτης πλέον μέσα από την KSR Hellas που έχει αποκτήσει και την αντιπροσωπεία της Kawasaki, να μπορεί να δράσει ελεύθερα για πρώτη φορά. Εξαιτίας της KAWASAKI Deutschland λοιπόν η παρουσία των Ιαπώνων στην Intermot ήταν αξιοπρεπέστατη, σε αντίθεση με της BMW Motorrad που έστειλε την πλατφόρμα που έχει για εκδηλώσεις μαζί με το αντίστοιχο team! Αν διοργανώσεις μία μεγάλη μοτοσυκλετιστική εκδήλωση στην Γερμανία και προσκαλέσεις την BMW Motorrad, θα σου στείλει την ίδια πλατφόρμα που είχαν τώρα και στην INTERMOT. Αυτό δηλαδή που θα έστηναν ανάμεσα σε τέντες και θα φαινόταν ωραίο και τεράστιο, τώρα στήθηκε στην μεγαλύτερη έκθεση για την μεγαλύτερη αγορά της Ευρώπης, όπως είναι οι γερμανόφωνοι ενωμένοι και φαινόταν αρκετά μικρό και πρόχειρο αφήνοντας μία άσχημη εικόνα για την BMW και για το πώς διάλεξε να αντιμετωπίσει την INTERMOT. Μέσα στην πλατφόρμα μάλιστα είχαν τοποθετήσει δύο concept ηλεκτρικά που είχαν παρουσιαστεί πρώτη φορά το 2021 και όχι μόνο δεν γέμιζαν με την παρουσία τους τον χώρο, αλλά έμοιαζαν τόσο παράταιρα εκεί μέσα, που η πλατφόρμα-περίπτερο ήταν συνέχεια άδεια.

Ακολουθεί το πιο εντυπωσιακό από τα δύο concept:

Η Honda έπαιξε τον ρόλο της INTERMOT στο έπακρο καθώς έδειξε εκεί ένα πολύ σημαντικό μοντέλο για το 2023, το Hornet που πρώτη φορά είχε προαναγγείλει πέρσι στην EICMA. Και είναι σημαντικό γιατί μας φέρνει τον νέο κινητήρα της μεσαίας κατηγορίας που θα φορεθεί στο Transalp, φέρνει την νέα οθόνη και σπάει έτσι τα λεπτά δημοσιότητας ανάμεσα στις δύο Εκθέσεις. Το Hornet ήταν το πιο σημαντικό μοντέλο της INTERMOT και πήρε την προβολή που χρειαζόταν, περισσότερο από εκείνο που θα έπαιρνε ως μία απλή ψηφιακή αποκάλυψη παρόλο που ήταν ελάχιστοι οι δημοσιογράφοι που είχαν φυσική παρουσία στην INTERMOT, ακριβώς γιατί περίμεναν την παραπάνω εικόνα. Από την Ελλάδα δεν υπήρχε άλλο μέσο στην INTERMOT, τουλάχιστον εμείς δεν πετύχαμε κάποιον άλλο εκεί και όπως είπαμε δεν ήταν εύκολο να κρυφτείς στον λίγο κόσμο και τους άδειους διαδρόμους.

Την τελευταία φορά υπήρξαν 250.000 επισκέπτες όταν στην EICMA φτάνουν ή και ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο και άλλες 50.000 εμπορικών επισκεπτών. Τώρα συγκεντρώθηκαν 100.000 επισκέπτες το 30% των οποίων έφτασαν εκεί από 75 συνολικά χώρες. Άλλες 100.000 ήταν οι εμπορικοί επισκέπτες, δημοσιογράφοι κτλ με το πρώτο νούμερο να μοιάζει σωστό αλλά το δεύτερο να είναι φουσκωμένο, τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου αίσθηση. Αρκετά σημαντικό πως το 40% των επισκεπτών ήταν νεότεροι από τριάντα ετών και το 80% από αυτούς δήλωσε ικανοποιημένο με όσα είδα στην INTERMOT. Αυτό μπορεί να έγινε γιατί δεν είχαν παρακολουθήσει την προηγούμενη πριν από τέσσερα χρόνο ή την προπροηγούμενη πριν από έξι. Το θετικό για τους Γερμανούς Εκθέτες που αποτελούσαν το 80% των 500 Εκθετών, ήταν πως προχώρησαν σε απευθείας πωλήσεις προϊόντων, μία κίνηση που αξιολογήθηκε θετικά τόσο από την πλευρά των πωλητών, όσο και από την πλευρά των αγοραστών.

Στο κομμάτι της ελληνικής παρουσίας να μην παραλείψουμε την NIPPONIA, έναν κατασκευαστή μοτοσυκλετών και σκούτερ που στην κεντρική Αμερική και σε Καραϊβική είναι ό,τι και η SYM στην Ελλάδα, είναι η καλύτερη εταιρεία σε εκείνες τις χώρες και η σύνδεση με την SYM καθόλου τυχαία καθώς το όνομα Γκοργκόλης βρίσκεται πίσω και από αυτή. Πρόκειται για άλλον κύριο Γκοργκόλη βέβαια, αλλά το μεράκι της μοτοσυκλέτας ρέει σε όλο το σόι και μάλιστα από γενιές πιο πίσω. Η παρουσία της NIPPONIA ήταν αντίστοιχη μεγαλύτερων -σε αριθμό μονάδων- εταιρειών. Κοντά τους η Horwin με τα ηλεκτρικά της σκούτερ και δίκυκλα που πολύ σύντομα θα τα δούμε στην Ελληνική αγορά όπως μάθαμε από τους ίδιους, από μεγάλο «παίκτη» που έχει τεράστιο δίκτυο ήδη.

Δεν υπήρχαν στην INTERMOT μικρότεροι και αδιάφοροι σε προτάσεις κατασκευαστές, πράγμα αυτονόητο από την στιγμή που έλειπαν και οι μεγάλοι, η BMW που ήδη αναφέραμε, η KTM, η Ducati, η Yamaha κτλ. H Kawasaki εξηγήσαμε πως δεν μπορούσε να λείπει, αντίστοιχα για τους ίδιους λόγους δεν γινόταν να απουσιάζει και η Suzuki που αντικατοπτρίζει μεγάλο μέρος της αγοράς μοτοσυκλέτας σε αυτές τις χώρες. Μάλιστα η Suzuki έδειξε εκεί για πρώτη φορά νέες μοτοσυκλέτες χωρίς όμως να κάνει ειδική παρουσίαση, έπρεπε να τις ξεχωρίσεις ανάμεσα στο πλήθος μοντέλων που είχαν στο μεγάλο τους περίπτερο. Το Burgman 125 είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, όπως και η έκδοση DE του V-Strom που αμφότερα μπορείς και να προσπεράσεις αν δεν ξέρεις που να κοιτάξεις.

Ο Daniel Schnell, Deputy Managing Director, Suzuki Deutschland GmbH είπε: “Είμαστε πολύ ευτυχείς που βρισκόμαστε και πάλι στην INTERMOT μετά από απουσία τεσσάρων ετών εξαιτίας της πανδημίας. Η παρουσία μας εδώ και το μέγεθος του περιπτέρου μαρτυρούν πόσο σημαντικό είναι αυτό το Σαλόνι για την SUZUKI. Τα Address 125, Avenis 125 και Burgman Street 125 EX καθώς και το νέο V-Strom 1050DE, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο κοινό, εδώ στην INTERMOT. Επίσης ήταν μία ευκαιρία για εμάς να συσφίξουμε τις σχέσεις μας με τον εμπορικό κόσμο».

 

Από την πλευρά της KAWASAKI είπαν: «Είμαστε ευτυχείς που παρευρεθήκαμε ξανά στην INTERMOT μετά από μία μεγάλη απουσία. Η προσωπική επαφή με τους φίλους της μάρκας και τους πελάτες όπως επίσης και εκείνους που θέλουν να γίνουν πελάτες μας, είναι ιδιαίτερα σημαντική για εμάς. Θέλαμε να τους προσφέρουμε μία εγκάρδια και θετική εταιρική επικοινωνία εδώ στην INTERMOT και κάναμε πολλά για να είμαστε βέβαιοι πως θα το πετύχουμε. Είμαστε πεπεισμένοι πως το αποτέλεσμα αυτό θα έχει άμεσο αλλά και έμμεσο αντίκτυπο για την μάρκα».

 

Η Royal Enfield που πρόσφατα είχε παρουσιάσει στην Ταϊλάνδη το νέο Hunter 350, το έφερε για πρώτη φορά σε Ευρωπαϊκό έδαφος και ανακοίνωσε πως η παραγωγή έχει ήδη ξεκινήσει και θα το έχει στα καταστήματα από Νοέμβριο. Η παρουσία τους στην Intermot ήταν μέσα από το KSR Group, την εταιρεία με το μεγαλύτερο δίκτυο καταστημάτων λιανικής στην Ευρώπη που αντιπροσωπεύει και δικές της μάρκες και έχει πλέον παρουσία και στην χώρα μας, όπως λέγαμε και πιο πάνω, με την KSR Hellas.

Το KSR Group δήλωσε: «Μετά από τέσσερα χρόνια χωρίς INTERMOT και με μία παγκόσμια πανδημία στο ενδιάμεσο, μπορούσες αμέσως να καταλάβεις πόσο πολύτιμη είναι η προσωπική επαφή με το κοινό. Εκτός από την κατά πρόσωπο επικοινωνία με τους εμπόρους, τους δημοσιογράφους και τους επαγγελματίες του χώρου, τα πολλά τετ-α-τετ με τον κόσμο ήταν άκρως αναζωογονητικά και μας έφεραν όλους πιο κοντά! Είχαμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε όλο το πρόγραμμα της Royal Enfield και να παρουσιάσουμε στο κοινό το νέο Hunter 350 αποκομίζοντας ορισμένα πολύ θετικά σχόλια».

Η Triumph είχε επίσης μία πολύ καλή παρουσία στην Intermot καθώς στοχεύει στο γερμανόφωνο κοινό και αποκάλυψε την ειδική έκδοση του Speet Triple RR και την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που σκοπεύει να βγάλει στην παραγωγή, όπως και την έκδοση του Rocket III με μπόλικο χρώμιο.

 

Η πλευρά της Triumph δήλωσε: «Χρησιμοποιήσαμε τις δύο πρώτες ημέρες που ήταν αποκλειστικά για δημοσιογράφους και εμπόρους ώστε να επανασυνδεθούμε με δημοσιογράφους, εμπόρους και άλλους επαγγελματίες του χώρου που είχαμε καιρό να ανταλλάξουμε απόψεις. Είτε στον τομέα των νέων εμπορικών συνεργασιών, είτε δημοσιογραφικής δουλειάς απαντώντας σε ερωτήσεις, όλοι οι συνάδελφοι απόλαυσαν την προσωπική επαφή μετά από τόσο καιρό. Το καλύτερο σημείο ήταν το πάρτι που διοργανώσαμε στο τέλος της δημοσιογραφικής ημέρας ντυμένοι όλοι μας σαν τον James Bond, όπως επίσης και ο καταιγισμός επισκεπτών την πρώτη ημέρα που άνοιξε για το κοινό η έκθεση. Πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι έχουμε πολύ θετική εντύπωση από την ποιότητα των συνομιλιών, το επίπεδο γνώσεων του κοινού και τις καίριες ερωτήσεις που δεχτήκαμε».

 

Από αξεσουάρ αναβάτη και μοτοσυκλέτας την πιο εντυπωσιακή παρουσία είχε η HJC με το αντίστοιχο περίπτερο που ξεχωρίζει από την γωνιά MARVEL/DC με τα εντυπωσιακά κράνη εμπνευσμένα από τους υπερήρωες της σύγχρονης μυθολογίας του Hollywood. Η Ohlins είχε επίσης μία αντίστοιχη παρουσία χωρίς να ακολουθεί άλλος από τον τομέα της και απουσίαζε και η Bosch που ο μόνος λόγος να είναι εκεί, θα ήταν για το πρεστίζ. Δεν θα είχαν κανένα άλλο όφελος και το πρεστίζ είναι αυτή την στιγμή το μοναδικό πράγμα στο οποίο δεν χρειάζεται να επενδύσουν, οπότε καθαρά επιχειρηματικά έκαναν καλά που ουσιαστικά έλειπαν. Από συναισθηματική πλευρά έπρεπε να είναι εκεί, όμως κανείς δεν πρέπει να σκέφτεται με αυτό τον τρόπο.

Η Benelli με την Keeway είχαν αντίστοιχη έως και οριακά μεγαλύτερη παρουσία από την Kawasaki στην απέναντι πλευρά του διαδρόμου τους. Η διαφορά είναι πως η Kawasaki βρισκόταν εκεί υποστηρίζοντας το τεράστιο μερίδιο αγοράς που διαθέτει σε μία χώρα που έχει δικό της κατασκευαστή, ενώ η Benelli προσπαθεί καιρό τώρα να εδραιωθεί και εκεί οπότε είχε τους ίδιους καλούς λόγους όχι μόνο για να μην απουσιάζει, αλλά και για να έχει μία πολύ καλή παρουσία.

Από τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες τόσο η Zero όσο και η Energica που αποτελούν την αιχμή της κατηγορίας, έδωσαν το παρόν με ξεχωριστές παρουσιάσεις παρόλο που η γκάμα τους έχει ήδη αποκαλυφθεί. Ήταν όμως εκεί για να συζητήσουν και τον αυξημένο ανταγωνισμό που θα αντιμετωπίσουν το προσεχές διάστημα, όσο οι παραδοσιακοί κατασκευαστές θα μπαίνουν και αυτοί στο παιχνίδι με καινούρια ηλεκτροκίνητα μοντέλα.

Σφυγμομέτρηση για την επιτυχία της Έκθεσης αποτελεί και η Horex. Αν το περίπτερο της Horex είναι τεράστιο, τότε η Έκθεση έχει αποτύχει να συγκεντρώσει μεγάλο αριθμό εκθετών. Και το περίπτερο της Horex ήταν τεράστιο, αντίστοιχο της Suzuki και φυσικά άδειο τελείως γιατί δεν έχει μοτοσυκλέτες στην γκάμα της για να το γεμίσει. Η Horex έχει τεράστια ιστορία και μεγάλη κατασκευαστική δεινότητα αλλά και τεράστια οικονομικά προβλήματα αντίστοιχα με την Norton. Τώρα βρίσκεται σε έναν νέο κύκλο χρηματοδότησης για αυτό και παρουσιάζει ένα νέο υποσχόμενο μοντέλο. Το «υποσχόμενο» έχει να κάνει με το γεγονός πως απευθύνεται πλέον σε περισσότερο κόσμο από αυτό που συνέβαινε έως τώρα.

 

 

Από εκεί και πέρα παρουσία είχε και το ΜΟΤΟ, έτσι όπως το ξέρουν οι αναγνώστες της έντυπης έκδοσης, καθώς το Mega Test γράφει την δική του πορεία στο εξωτερικό με τα μεγάλα γερμανικά περιοδικά να ζητούν συνεργασίες. Η καταξίωση στο εξωτερικό, είναι και ο μόνος τρόπος να αναγνωριστείς στο εσωτερικό της Ελλάδας άλλωστε και παρόλο που εμείς είχαμε καταφέρει το δεύτερο ήδη, είχε έρθει η ώρα και για το πρώτο. Είναι αναζωογονητικό να σε προσεγγίζουν οι μεγάλοι όμιλοι για να αποκτήσουν πρόσβαση στα άρθρα σου.

Θα κλείσουμε την αποτίμηση της INTERMOT με την παρουσίαση της Horwin καθώς όπως είπαμε είναι μία μάρκα που έρχεται στην Ελλάδα κι άρα καλό είναι να είστε ενήμεροι για τα νέα της μοντέλα, ιδιαίτερα από την στιγμή που ανάμεσά τους υπάρχουν σκούτερ που υπόσχονται πρακτικές λύσεις αλλά και μία μοτοσυκλέτα. Πρόκειται για τα σκούτερ SK1 και SK1 Lite και την μικρή μοτοσυκλέτα – ποδήλατο HT5.

Το SK1 αποτελεί τον μικρότερο αδερφό του SK3 με ηλεκτροκινητήρα ενσωματωμένος στον πίσω τροχό και τελική ταχύτητα στο νόμιμο όριο των 45 km/h για το SK1 και στα 25 km/h για το SK1 Light. Και τα δύο μοντέλα φέρουν δύο διαφορετικές εκδόσεις που επηρεάζουν την αυτονομία, τη Standard Range και τη Comfort Range. Το SK1 φτάνει τα 71 km στην έκδοση Standard Range και τα 96 km στη Comfort Range. Αντίστοιχα το SK1 Light φτάνει τα 89 km και τα 116 km. Και τα δύο μοντέλα έχουν ως προαιρετικό εξοπλισμό τη προσθήκη δεύτερης μπαταρίας, η οποία διπλασιάζει την αυτονομία.

Είναι εξοπλισμένα με φωτιστικά σώματα τύπου LED, σύστημα εκκίνησης keyless, οθόνη LCD 5,5 ιντσών και τροχούς διαστάσεων 14 ιντσών για εμπρός και πίσω. Οι προτεινόμενες τιμές λιανικής πώλησης είναι 2.990€ για τη Standard Range και 3.290€ για τη Comfort Range, ενώ δεν διαφέρει για τα SK1 και SK1 Light. Προφανώς αυτά αφορούν την Γερμανική αγορά. Η μοτοσυκλέτα της Horwin, ΗΤ5 έρχεται σε δύο διαφορετικές εκδόσεις, με τη ΗΤ5 R να είναι η έκδοση για το δρόμο και τη HT5 OFFROAD, που δεν βγάζει πινακίδα.

Η HT5 R φέρει εξολοκλήρου φωτιστικά σώματα τύπου LED. Η αυτονομία της φτάνει τα 150 km με την τελική της να βρίσκεται στα 85 km/h. To πλαίσιο αποτελείται από συνδυασμό αλουμινίου και μαγνησίου, ενώ η μοτοσυκλέτα φέρει πατενταρισμένο σύστημα ψύξης, σύμφωνα πάντα με τη Horwin. Το συνολικό βάρος ανέρχεται στα 89 kg, τα οποία καλείται να κινήσει ένας κινητήρας με μέγιστη δύναμη 8 kW ή 10,8 hp. Προτεινόμενη τιμή λιανικής είναι τα 7.490€, πάντα για την Γερμανική αγορά και φυσικά πριν από κάποια επιδότηση.

Η OFFROAD έκδοση της HT5 δεν έχει φώτα και για την διατήρηση του βάρους η αυτονομία μειώνεται στα 100 km, ενώ τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά παραμένουν ακριβώς τα ίδια με τη HT5 R. Η προτεινόμενη τιμή λιανικής είναι στα 5.890€.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δείτε την INTERMOT μέσα από -ακόμη περισσότερες- φωτογραφίες:

 

Γιάννης Περιστεράς: Συνέντευξη με τον Έλληνα αναβάτη που συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Sportbike

Το ξεκίνημα, οι άνθρωποι που τον ενέπνευσαν, οι διεθνείς αγώνες και το παγκόσμιο πρωτάθλημα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/7/2026

Ο Γιάννης Περιστεράς είναι 21 ετών και συμμετέχει φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία Sportbike. Στην αποκλειστική συνέντευξη που μας έδωσε μας μίλησε όχι μόνο για τους αγώνες και τις σκληρές προπονήσεις, αλλά και για τα παιδικά του χρόνια, τους ανθρώπους που τον βοήθησαν και μία αστεία ιστορία που διηγήθηκε για πρώτη φορά δημόσια.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Πολυπρωταθλητή Ελλάδος Σάκη Συνιώρη για τη βοήθεια που μας παρείχε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης και το κτήμα Casa e Campo για τη φιλοξενία. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη.

M: Λοιπόν, να ξεκινήσουμε λίγο απ' την αρχή και να μας πεις πώς ήσουν στο σχολείο. Ήσουν καλός μαθητής, άτακτο παιδί;

ΓΠ: Ήμουν άτακτος, πολύ. Αλλά δεν σημαίνει ταυτόχρονα αυτό ότι ήμουν κακός μαθητής, δηλαδή ήμουν. Βασικά στο δημοτικό ήμουν άριστος μαθητής, που δεν ακούγεται ότι είναι δύσκολο, αλλά ήμουν όντως άριστος μαθητής στο δημοτικό. Αλλά για ένα παιδί το οποίο ταξιδεύει από εκείνη την ηλικία και χάνει τη μισή σχολική χρονιά στο εξωτερικό και τα λοιπά, να είναι και άριστος ταυτόχρονα, θεωρώ ότι είναι καλό. Από το γυμνάσιο και μετά, λόγω του ότι έχανα πολλές μέρες και τα μαθήματα, ήταν δύσκολα γενικότερα, αλλά ήμουν πολύ άτακτος. Πολύ, πάρα πολύ. Από τους χειρότερους, δυστυχώς.

M: Πες μας σε ποια ηλικία και για ποιον λόγο ξεκίνησες στο μηχανοκίνητο αθλητισμό.

ΓΠ: Δεν το ξεκίνησα για κάποιον λόγο, απλά ουσιαστικά γεννήθηκα μέσα στις πίστες. Νομίζω από 45-50 ημερών ήμουν ήδη στην πίστα μαζί με τον πατέρα μου, οπότε θεωρώ πως ήταν αναμενόμενο να γίνω οδηγός, ανεξαρτήτως επίπεδου. Ξεκίνησα λοιπόν να οδηγώ από τεσσάρων έως και τώρα.

M: Ωραία, η απάντηση σου μας οδηγεί στην επόμενη ερώτηση. Προφανώς έχεις δει τους αγώνες από μέσα, ο πατέρας σου αγωνιζόμενος, έχει μάλιστα πάρει και Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Θέλω να μου πεις ποια είναι η πρώτη ανάμνηση που έχεις από τους αγώνες.

ΓΠ: Είναι μία εικόνα, δεν είναι σαν ανάμνηση. Είμαι μωρό και κάθομαι στην κούνια και από την κούνια κοιτάω μια πολύ μικρή τηλεόραση ψηλά σε ένα φορτηγό που ήμασταν μέσα και ήταν γύρω μου ο πατέρας μου κι άλλοι αγωνιζόμενοι και βλέπαμε MotoGP.

peristeras

M: Πες μας λίγο για τα πρώτα σου χρόνια στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, που δεν είναι τόσο γνωστά.

ΓΠ:  Περιληπτικά, ουσιαστικά ξεκίνησα τεσσάρων χρονών με PW50. Έκανα λίγο σε πάρκα, σε παλιά γήπεδα ποδοσφαίρου και τα λοιπά. Ο πρώτος μου “αγώνας” ήταν στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας το 2009 ή 2010 που είχε γίνει το Supercross. Ήμασταν πολλά παιδάκια που τρέξαμε κάτι σαν αγώνα εκεί. Από εκεί και πέρα μετά άλλαξα το στυλ μου σε street και θυμάμαι πως πήγαινα για προπόνηση με τον πατέρα μου σχεδόν κάθε μέρα. Όταν ήμουν τεσσάρων ετών, “έκλεβα” το μηχανάκι μου και το έπαιρνα στο μπαλκόνι του σπιτιού και έκανα βόλτες εκεί. Σιγά-σιγά βελτιωνόμουν. Με βάλανε και σε μικρή στιγμή μοτοσυκλέτα τότε. Έτρεξα και τον πρώτο μου αγώνα στα Mini GP και στο τέλος της χρονιάς κατάφερα να πάρω μία τρίτη θέση. Από την επόμενη χρονιά και μετά πήρα όλα τα πρωταθλήματα στο Mini GP που έτρεξα. Πήγα και στο εξωτερικό στα Pre Mini GP. Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς εκείνης (2016) βγήκα και δεύτερος. Την επόμενη χρονιά μαζί με τον Σάκη Συνιώρη τρέξαμε στα Ohvale 160. Δεν πήραμε πρωτάθλημα, αλλά κερδίσαμε έναν αγώνα με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο, κάναμε πολλά ρεκόρ πίστας, εκτός του πρώτου αγώνα. Βγήκαμε και δεύτεροι ή τρίτοι στο Πανευρωπαϊκό Ohvale 160. Έπειτα είχα μία κενή σεζόν και μετά μεταπήδησα στα 300αρια. Ήμουν μόλις 13 ετών και κέρδιζα αγώνες, έκανα ρεκόρ, μέχρι που σε μία πτώση έσπασα τον μηρό μου και έκατσα εκτός για δύο-τρεις μήνες. Μετά όταν συνήλθα και άρχισα να πηγαίνω και πάλι γρήγορα, ξαναχτύπησα και μετά ήρθε η καραντίνα. Μετά την καραντίνα συμμετείχα στο Ιταλικό Πρωτάθλημα για έναν χρόνο και την δεύτερη χρονιά μεταπήδησα στο Πανευρωπαϊκό Yamaha R3 bLU cRU. Και από εκεί και πέρα νομίζω οι περισσότεροι γνωρίζουν την πορεία μου.

M: Πάμε λίγο στην περσινή χρονιά. Έκανες μια εξαιρετική χρονιά. Θέλω να μας περιληπτικά τι σου έμεινε από την χρονιά και κατά πόσο έπαιξε ρόλο στη φετινή σου συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα;

ΓΠ: Πέρσι φάνηκε μία χρονιά πολύ καλή. Αλλά από “μέσα” ήταν πολύ δύσκολη. Διότι έτρεχα με μειονέκτημα στο μοτέρ όλη τη χρονιά στο Ιταλικό Πρωτάθλημα. Το οποίο ήταν κάτι που δεν ήταν στο χέρι μας. Δυστυχώς. Πιστεύουμε πως οι μοτοσυκλέτες/ομάδες που ήταν μπροστά, έκαναν κάποιου είδους παρανομία στο μοτέρ, αφού στην ευθεία είχα 10 με 12 λιγότερα χιλιόμετρα από τους δέκα πρώτους και είχα πάντα από τις μικρότερες τελικές. Σίγουρα όσο αυτό συνέβαινε, δεν μου άρεσε καθόλου. Με νευρίαζε, με ξενέρωνε, δεν ήθελα να τρέχω έτσι. Ήθελα να τρέχω ισάξια, γιατί ήξερα ότι μπορούσα να κερδίσω χωρίς να ρισκάρω πολύ. Ενώ έτσι ήμουν συνέχεια στο όριο, σε όλους τους αγώνες, γιατί έπρεπε να καλύψω τον χρόνο που έχανα στην ευθεία, στις στροφές και τα προσπεράσματα έπρεπε να γίνουν από μακριά. Ήμουν δηλαδή συνέχεια 5 με 10 μέτρα πίσω και “έκανα μία βουτιά” μέσα στη στροφή. Και αυτό πάντα έχει μεγάλη επικινδυνότητα, δηλαδή όταν φρενάρεις δέκα μέτρα παρακάτω από όσο φρενάρεις κανονικά για να κάνεις ένα προσπέρασμα.

Είχα στεναχωρηθεί πολύ με τα αποτελέσματα και παραλίγο να μην πάρω και την πρόκριση για τον τελικό της Γαλλίας, διότι δεν ανέβαινα βάθρα. Ήμουν απλά σταθερός στην πέμπτη θέση συνήθως. Εν τέλει, πήραμε ένα βάθρο στην Imola και πήρα και την πρόκριση της Γαλλίας. Στη Γαλλία ήξερα λίγο την πίστα από την προηγούμενη χρονιά, οπότε μπήκα μέσα και ήμουν και αρκετά επιθετικός. Από την αρχή έσπασα το περσινό μου ρεκόρ πίστας και κέρδισα τον πρώτο αγώνα του Σαββατοκύριακου. Στον δεύτερο αγώνα ήταν λίγο πιο δύσκολα τα πράγματα είχαμε κάποιες ατυχίες, αλλά δεν πειράζει.

peristeras

M: Πάμε λίγο στη φετινή χρονιά, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία Sportbike. Πες μας λίγο πώς εξελίσσεται η σεζόν μέχρι τώρα και οι στόχοι σου για το υπόλοιπο της σεζόν;

ΓΠ: Δεν τα έχουμε πάει πολύ καλά η αλήθεια είναι. Αντιμετωπίζουμε πρόβλημα με τη συνεννόηση με την ομάδα. Ήμασταν άγνωστοι και δεν είχαμε κάνει τα κατάλληλα τεστ πριν τη σεζόν που χρειάζονται. Όλες οι άλλες ομάδες είχαν κάνει αρκετά τεστ πριν να ξεκινήσει η σεζόν. Οπότε το πρώτο μισό της σεζόν ήταν δύσκολο. Έχουμε κάποια κανονισμένα τεστ και ίσως το δεύτερο κομμάτι της σεζόν να είναι καλύτερο.

M:  Έγινε τη φετινή χρονιά για σένα και μια μεγάλη αλλαγή μετά από 7 χρόνια με τη Yamaha και τελευταία με R7, τρέχεις πλέον με Aprilia RS660 Factory. Θα ήθελα να μου πεις τις διαφορές μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών.

ΓΠ: Η μεγάλη διαφορά που θα μπορούσε να καταλάβει ο καθένας είναι το πλαίσιο της Aprilia. Δεν λέμε πως η μία είναι καλύτερη και η άλλη χειρότερη, είναι δύο διαφορετικές μοτοσυκλέτες στην ίδια κατηγορία. Το Aprilia θεωρώ πως μου ταιριάζει φέτος. Νιώθω καλά πάνω του, όταν όλα δουλεύουν σωστά με την ομάδα.

M: Θέλω λίγο να μας πεις πως πήγες στην MMR και πώς είναι να μένεις στην Ελλάδα μόνιμα και η ομάδα σου να έχει τη βάση της σε διαφορετική χώρα. Πώς επηρεάζει αυτό την εξέλιξη και τη σχέση σας;

ΓΠ: Γενικά συνήθως με άλλες ομάδες δεν με έχει επηρεάσει αυτό. Τώρα επειδή άλλαξα τη μοτοσυκλέτα και ήταν τελείως διαφορετική, χρειαζόμασταν κάποιες μέρες εξοικείωσης, τις οποίες δεν είχαμε. Θεωρώ ότι είναι πιο δύσκολο που μένω Ελλάδα μόνιμα. Θεωρώ όμως ότι είμαι αρκετά προπονημένος και έχω και αρκετή εμπειρία και μπορώ να μπαίνω στην πρώτη πεντάδα αν όλα είναι σωστά. Όχι από τον επόμενο αγώνα, ίσως από την επόμενη σεζόν γιατί χρειάζεται εμπειρία στην κατηγορία και με τη μοτοσυκλέτα και με την ομάδα και όλα τα σχετικά. Τώρα για το πως πήγα στην MMR. Ακόμα και από τα χρονομετρημένα του περσινού τελικού της Γαλλίας είχαμε δύο-τρεις προτάσεις από ομάδες και μετά τη Γαλλία ήρθαν κι άλλες. Επιλέξαμε την MMR γιατί μας ταίριαζε καλά το συμβόλαιο και θεωρήσαμε πως είναι μια σοβαρή ομάδα διότι έχει και Moto2 ομάδα στο Junior GP και έτρεξαν και με wildcard πάλι στη Moto2, οπότε θεωρήσαμε πως η ομάδα έχει καλή οργάνωση και θα είναι καλή ομάδα γενικά.

M: Κοιτώντας πίσω τι θα μπορούσε στη φετινή χρονιά να είχε γίνει διαφορετικά ώστε να έχεις καλύτερα αποτελέσματα;

ΓΠ: Αυτό που είπα και νωρίτερα, δηλαδή να είχαμε κάνει κάποιες ημέρες τεστ, διότι ό,τι πρόβλημα μας έρχεται δεν έχουμε τη λύση έτοιμη γιατί δεν μας έχει ξανασυμβεί και συνέχεια καταλήγουμε να ψαχνόμαστε εντός αγωνιστικού τριήμερου, το οποίο είναι για μένα απαράδεκτο. Στο τριήμερο του αγώνα δεν έχουμε πολύ χρόνο εξοικείωσης και δοκιμών, οπότε πρέπει να είσαι έτοιμος πριν καν μπεις στην πίστα. Από τη στιγμή που εμείς δεν είμαστε, χάνουμε πολύτιμο χρόνο.

M: Τι σχέση έχεις με τον teammate σου Thomas Benetti;

ΓΠ: Έχουμε αρκετά καλές σχέσεις, δηλαδή συνήθως μαζί καθόμαστε στους αγώνες και τον συμπαθώ αρκετά.

peristeras

M: Έχεις εδώ και λίγο καιρό έναν μεγάλο χορηγό, την Seajets του Μάριου Ηλιόπουλου. Θέλεις να μας πεις δυο λόγια για τη νέα χορηγία κι αν έχετε μιλήσει για την πίστα στην Πάτρα που ανακοίνωσε πως θα φτιάξει;

ΓΠ:  Η χορηγία συνέβη πριν ανακοινωθεί η πίστα στην Πάτρα, οπότε δεν μιλήσαμε γι’ αυτό. Ο Μάριος γενικά είναι ένα πολύ μεγάλο όνομα στον χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Πάρα πολλές φορές πρωταθλητής στις αναβάσεις και γενικά είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει το Motorsport και είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ανέβασε πολύ το Motorsport στην Ελλάδα και προσπαθεί να το ανεβάσει ακόμη περισσότερο.

M: Τα πράγματα τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει στο μηχανοκίνητο, με τους αναβάτες να είναι πρώτα αθλητές. Εσύ, έχεις κάποιον γυμναστή, κάποιον διατροφολόγο, κι αν ναι, δικό σου ή της ομάδας;

ΓΠ: Ναι έχω γυμναστή και κάνουμε δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα, τώρα είχαμε κάποιο καιρό να κάνουμε λόγω ταξιδιών και κάτι μικροτραυματισμών που αντιμετώπιζα. Όμως σίγουρα κάθε μέρα θα έχω μία δραστηριότητα κάπου μέσα στη μέρα μου, δηλαδή είτε αυτό θα είναι να πάω να τρέξω έστω και για μισή ώρα είτε θα είναι να πάω με τον προπονητή μου για προπόνηση το πρωί, να κάνω ποδήλατο το μεσημέρι και το βράδυ να ξανατρέξω. Η διατροφή μου είναι ανάλογη με τη σωματική μου κατάσταση και αλλάζει ανά εβδομάδα.

M: Στην Ελλάδα έχουμε μόνο δύο πίστες. Πόσο συχνά και πού προπονείσαι;

ΓΠ: Προπονούμαι κυρίως στα Μέγαρα (στην πίστα καρτ), διότι είναι σχετικά κοντά σε εμένα. Αν έχει και trackday στη μεγάλη πίστα θα οδηγήσω για να έχω επαφή με την πίστα και με κόσμο μέσα στην πίστα. Την περίοδο που δεν έχω αγώνες πάω δύο φορές τη βδομάδα, όταν έχω αγώνες, συνήθως δεν προλαβαίνω λόγω ταξιδιών κλπ. Τώρα κανονίζουμε που είναι καλοκαίρι να πάμε και στις Σέρρες για προπόνηση.

M: Πόσο συχνά προπονείσαι στο εξωτερικό;

ΓΠ: Πέρυσι ανά δύο εβδομάδες ήμουν εξωτερικό για προπόνηση. Φέτος είχα πάει στην Ισπανία στην αρχή της χρονιάς για τρεις εβδομάδες, μετά ξαναπήγα άλλη μία βδομάδα για προπόνηση. Μου είναι σχετικά εύκολο, λόγω το ότι τόσα χρόνια προπονούμαι και τρέχω στο εξωτερικό – στο αγωνιστικό είμαι περισσότερο στο εξωτερικό, παρά στην Ελλάδα - και λόγω αυτού μου είναι λίγο πιο εύκολο να βρω μία μοτοσυκλέτα και έναν άνθρωπο μαζί μου και τα σχετικά. Δεν είναι επίσης και τόσο κοστοβόρο όσο νομίζει ο κόσμος.

M: Είσαι από αυτή τη γενιά ο πρώτος που άνοιξε τα φτερά του στο εξωτερικό. Βλέπουμε μετά από σένα τον Παντελεάκη, τον Μαυρόπουλο κι έρχονται κι άλλα παιδιά από πίσω ακόμα πιο μικροί σε ηλικία. Τι θα τους συμβούλευες για να καταφέρουν να φτάσουν στο κορυφαίο παγκόσμιο επίπεδο;

ΓΠ: Δεν ξέρω να πω την αλήθεια, ο καθένας πρέπει να έχει το δικό του μονοπάτι όπως συμβαίνει στο εξωτερικό. Νιώθω ότι στην Ελλάδα όλοι προσπαθούν να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο μονοπάτι, αλλά εγώ θεωρώ σαν Έλληνας ότι έχω χαράξει ένα δικό μου μονοπάτι κυρίως μαζί με τον πατέρα μου, αλλά και με όλους τους γύρω μου που με βοηθάνε, το οποίο ίσως να είναι δυσκολότερο, ίσως ευκολότερο από το κανονικό, όμως αυτό δεν θα το ξέρουμε μέχρι ένας άλλος να χαράξει το δικό του μονοπάτι παράλληλα στο δικό μου. Δεν νομίζω ότι χρειάζονται όλοι οι Έλληνες που θέλουν να πάνε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα τη δική μου συμβουλή. Το μόνο όμως που θα έλεγα είναι αυτό που έκανα κι εγώ από μικρό παιδί. Όσο πιο ανταγωνιστικό είναι το πρωτάθλημα τόσο το καλύτερο. Δηλαδή εγώ δεν είμαι της γνώμης ότι θα ήθελα να πάω σε ένα πρωτάθλημα το οποίο ξέρω ότι θα το κερδίσω, αλλά είμαι της άποψης να τρέχω κάπου δύσκολα κι ας τερματίζω 15ος ή 20ος. Αυτό όμως θα με κάνει καλύτερο αναβάτη και θα με ανεβάσει επίπεδο.

M: Ωραία, πάμε λίγο και σε πιο χαλαρές ερωτήσεις. Ποιος είναι ο αγαπημένος σου αγαπημένος και γιατί;

ΓΠ: Αυτή τη στιγμή είναι ο Quartararo. Ο αγαπημένος μου αναβάτης γενικά είναι ο Rossi, ο καλύτερος αναβάτης είναι ο Marquez. Ο Rossi ανέβασε την δημοφιλία του MotoGP κατακόρυφα, ο Marquez είναι ο καλύτερος αναβάτης ever και τον Quartararo τον ακολουθώ από την αρχή της καριέρας του, είναι ένας εξαιρετικός αναβάτης, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

M: Τι κάνεις όταν δεν δουλεύεις και δεν είσαι στο εξωτερικό για αγώνες;

ΓΠ: Όπως είπα και πριν σίγουρα θα έχω μία προπόνηση μέσα στη μέρα μου. Εκτός αυτού, δεν μου αρέσει να κάθομαι πολύ στο σπίτι, μου αρέσει να πηγαίνω για καφέ, για μία βόλτα, για φαγητό και προσπαθώ να κρατάω μία ισορροπία γενικότερα.

M: Θέλω τώρα να μου πεις τρία επίθετα που χαρακτηρίζουν τον πατέρα σου τον Νίκο Περιστερά και τρία για τον νονό σου τον Άλεξ Παπαγεωργίου;

ΓΠ: Τρία επίθετα είναι πολύ λίγα για να χαρακτηρίσουν και τους δύο. Και οι δύο ήταν δίπλα μου σε όλη μου τη ζωή, όχι μόνο στην καριέρα μου. Οπότε θα πω από μία λέξη έτσι που μου έρχεται τώρα, ο πατέρας μου τρελός και ο νονός μου κοντός. Από εκεί και πέρα, δεν μπορώ να εκφράσω το πόσο πολύ με έχουν στηρίξει και το πως μου έχουν φερθεί και οι δύο.

M: Για τον νονό σου, θα μας πεις κανένα μυστικό που μπορεί και κερδίζει αγώνες στα 51 του;

ΓΠ: Ο νονός μου δεν σταματάει να εξελίσσεται και να βελτιώνεται συνεχώς, ακούγοντας παράλληλα και την ομάδα του. Εμένα μου φαίνεται πραγματικά απίστευτο, το ότι είναι 51 χρονών κι επειδή ξέρω πώς δουλεύει όλη μέρα, αλλά κάνει και προπόνηση όποτε μπορεί και πάει στο εξωτερικό και κερδίζει αγώνες.

M: Ποια είναι η σχέση σου με τον πολυπρωταθλητή Ελλάδας Σάκη Συνιώρη;

ΓΠ: Είναι ο αγωνιστικός μου πατέρας. Τον Σάκη τον ήξερα προφανώς από όταν ήμουν παιδί. Μετά θυμάμαι την πρώτη φορά που ο πατέρας μου κανόνισε να με προπονήσει ο Σάκης και ο πατέρας μου πριν συναντηθούμε μου έλεγε να είμαι σοβαρός, μάλιστα μου είχε δώσει και ένα μπλοκάκι για να σημειώνω ό,τι μου πει και όταν συναντηθήκαμε ο Σάκης έκανε συνέχεια χαβαλέ και αστεία (γέλια). Από εκείνη τη μέρα και μετά κάναμε εντατικές προπονήσεις σχεδόν κάθε μέρα, με κυνηγούσε για να κάνω τρέξιμο, αλλά εγώ δεν ήθελα (γέλια). Στο οδηγικό κομμάτι όμως τα βρίσκαμε μια χαρά, εκτός από τη γυμναστική.

Εκτός από τον Σάκη, με βοήθησαν ο πατέρας μου φυσικά, ο Γιάννης Μπούστας και ο Λευτέρης Πίππος. Από όλους τους έχω πάρει πράγματα, όχι μόνο οδηγικά αλλά και σε χαρακτήρα και στην ουσία έχω συλλέξει τα θετικά τους και τα έχω εφαρμόσει σε μένα και ήταν πολύ καλό που δεν έμεινα με έναν μόνο προπονητή.

M: Κλείνοντας τη συνέντευξη, θα ήθελα να μου πεις μία ιστορία που δεν έχεις ξαναπεί δημόσια, μπορεί να είναι μία αστεία ιστορία, ένα ευτράπελο, κάτι που σου έχει μείνει.

ΓΠ: Θα πω μία ιστορία από όταν έτρεχα στην Ιταλία το 2024. Βρίσκομαι στην Ίμολα για τον τελευταίο αγώνα της σεζόν και την Πέμπτη στα δοκιμαστικά έχω σπάσει το ρεκόρ πίστας, την Παρασκευή συνεχίζω στο ίδιο μοτίβο και Σάββατο ήταν τα χρονομετρημένα και στόχευα στο να κάνω πάλι ρεκόρ. Να σημειωθεί πως εγώ έμενα σε ένα σπίτι μισή ώρα μακριά από την πίστα και συνήθως ερχόταν ο Roccoli (Πολυπρωταθλητής Ιταλίας και ιδιοκτήτης της ομάδας που έτρεχε ο Γιάννης τότε) και με έπαιρνε το πρωί και κάποιος από την ομάδα με γυρνούσε το απόγευμα. Την Παρασκευή ήρθε κλασσικά να με πάρει, όμως εγώ είχα αργήσει να ξυπνήσω και τον έστησα πέντε λεπτά. Μου λέει λοιπόν πως το Σάββατο θα είναι έξω από την πόρτα μου στις 7:32 π.μ. ακριβώς, αν δεν είμαι εκεί δεν θα με περιμένει και θα φύγει. Το Σάββατο το πρωί λοιπόν μου στέλνει μήνυμα πως σε ένα λεπτό θα είναι εκεί, εγώ όμως εκείνη την ώρα βούρτσιζα τα δόντια μου και με το που τελειώνω μαζεύω γρήγορα τα πράγματά μου και βγαίνω έξω από το σπίτι. Με το που βγαίνω όμως στον δρόμο, βλέπω το βανάκι του που έφευγε, ξεκινάω λοιπόν και τρέχω, όμως εκείνος δεν σταματούσε και μετά από λίγο μου στέλνει μήνυμα πως θα πρέπει να είμαι σωστός στην ώρα μου και να μην αργώ και πως αυτό είναι ένα μάθημα. Μετά μάλιστα μου στέλνει άλλο ένα μήνυμα που μου έλεγε πως ξέρει πως θα πάρω την pole position ακόμα κι αν έρθω στο δεύτερο session!

Εμένα εκείνη την ώρα με έπιασε απελπισία και άρχισα να κλαίω. Ξεκινάω λοιπόν και ψάχνω που έχει τρένο κοντά και τρέχω με τα πράγματά μου μέχρι τον σταθμό. Με το που φτάνω όμως βλέπω πως έχουν ακυρωθεί όλα τα δρομολόγια εκείνη τη μέρα. Ξεκινάω να τρέχω πάλι πηγαίνοντας προς την πόλη και βρίσκω έναν Ιταλό που δεν ήξερε όμως αγγλικά, συνεννοούμαστε με τα χίλια ζόρια και μου καλεί ταξί. Εντέλει πλήρωσα 100 ευρώ στο ταξί, έφτασα 20 λεπτά πριν τα χρονομετρημένα και έκανα ρεκόρ πίστας και πήρα και την pole position!