Ισπανία - 18% αύξηση θανάτων μοτοσυκλετιστών το 2023 φέρνει υποχρεωτική χρήση γαντιών και full-face κράνους!

Παράλληλα, εισάγεται υποχρεωτική εκπαίδευση για οδηγούς αυτοκινήτου σε χειρισμό δικύκλων, που μέχρι τώρα οδηγούσαν 125 χωρίς προϋποθέσεις
Άνοδος θανάτων μοτοσυκλετιστών από τροχαία ατυχήματα στην Ισπανία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/1/2024

Η μεγάλη αύξηση των θανάτων αναβατών μοτοσυκλέτας και μοτοποδηλάτου το 2023, οδηγεί τις ισπανικές αρχές σε δέσμη μέτρων για τα μηχανοκίνητα δίκυκλα, στα οποία ξεχωρίζουν η υποχρεωτική χρήση full-face ή σπαστού κράνους (και όχι Jet), η υποχρεωτική χρήση γαντιών και υποχρεωτική πρακτική εκπαίδευση σε όσους οδηγούς ΙΧ θέλουν να οδηγήσουν δίκυκλο 125.

Στις 4 Ιανουαρίου 2024, ο υπουργός Εσωτερικών Fernando Grande-Marlaska παρουσίασε τον προσωρινό απολογισμό των ατυχημάτων που καταγράφηκαν στους ισπανικούς δρόμους κατά τη διάρκεια του 2023. Εκεί, σε 1.048 δυστυχήματα έχασαν τη ζωή τους 1.145 άνθρωποι, τρεις λιγότεροι σε σχέση με το 2022, και άλλοι 4.495 άνθρωποι υπέστησαν τραυματισμούς που χρειάστηκαν νοσηλεία. Το μελανό σημείο στα στατιστικά στοιχεία ήρθε από τον κόσμο των μηχανοκίνητων δικύκλων, εκεί που είχαμε συνολικά 299 νεκρούς το 2023, που σε σχέση με τους 254 του 2022 μεταφράζεται σε αύξηση 17,7%!

Θανάτοι από τροχαία δυστυχήματα στην Ισπανία
  2022 2023
Πεζοί 127 118
Ποδήλατα 43 45
VMP 1 1
Μοτοποδήλατα 13 13
Μοτοσυκλέτες 241 286
Ευπαθείς ομάδες 425 463
Τουρίστες 562 555
Βαν 68 42
Φορτηγά έως 3,5 τόνους 14 8
Μεγάλα φορτηγά 50 39
Λεωφορεία 11 1
Άλλα οχήματα 18 33
Διάφορα 0 2
Μένει να επιβεβαιωθεί 0 2
Σύνολο 1,148 1,145

Για την αύξηση των θανάτων αναβατών, σίγουρα θα πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του και το γεγονός πως στην ισπανική αγορά δικύκλου το 2023 είχαμε διψήφια άνοδο ταξινομήσεων. Συγκεκριμένα, η ισπανική αγορά έκλεισε με 225.440 ταξινομήσεις (στοιχεία ANESDOR), που μεταφράζονται σε άνοδο κατά 11,4% σε σχέση με το 2022, η καλύτερη επίδοση της αγοράς από το 2008. Κι αν αναρωτιέστε γιατί οι ισπανικές αρχές στοχεύουν ιδιαίτερα στα 125, αυτό συμβαίνει γιατί όπως και στην Ελλάδα (αλλά όπως και σε Γαλλία και Γερμανία μεταξύ άλλων) υπάρχει δυνατότητα ισοδυναμίας διπλωμάτων, με τους οδηγούς αυτοκινήτου να μπορούν να οδηγήσουν και μηχανοκίνητα δίκυκλα έως 125 κυβικών. Όμως αντίθετα με την Ελλάδα, που έχει από τις πιο αυστηρές νομοθεσίες ισοδυναμίες διπλωμάτων Β (αυτοκινήτου) και Α1 (μηχανοκίνητων δικύκλων 125 κ.εκ.), στην Ισπανία μέχρι πρότινος... αρκούσε να έχεις στην κατοχή σου δίπλωμα αυτοκινήτου για 3 χρόνια για να μπορείς αυτόματα να αγοράσεις και να οδηγήσεις μοτοσυκλέτα 125 κ.εκ. μέχρι 15 hp, χωρίς καμία θεωρητική ή πρακτική εξέταση!

Θυμίζουμε πως στην Ελλάδα, η ισοδυναμία διπλωμάτων, έχει μεν στόχο να αυξήσει τις πωλήσεις δικύκλου αλλά με μέριμνα, ώστε μα μην προκληθεί αύξηση τροχαίων ατυχημάτων.

Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα:

  • Για να οδηγήσει κανείς μοτοποδήλατο (50 κ.εκ.) με δίπλωμα B, θα πρέπει να το έχει στην κατοχή του τουλάχιστον 6 έτη, και να έχει συμπληρώσει ο ίδιος τα 27 έτη.
  • Για να οδηγήσει κανείς Α1 μηχανοκίνητο δίκυκλο (έως 125 κ.εκ.) με δίπλωμα B, θα πρέπει να το έχει στην κατοχή του τουλάχιστον 6 έτη, να έχει συμπληρώσει ο ίδιος τα 27 έτη, και να κάνει υποχρεωτικά 5 μαθήματα πρακτικής εκπαίδευσης, ενώ στο δίπλωμα του θα αναγράφεται ο κωδικός “121”.

Τόσο η Γαλλία, όσο και η Γερμανία υποχρεώνουν τους οδηγούς αυτοκινήτου σε επιπλέον εξετάσεις για να οδηγήσουν δίκυκλο, κάτι που πλέον θα είναι υποχρεωτικό και στην Ισπανία. Σημειώστε πως για την ώρα το Υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας δεν έχει ανακοινώσει λεπτομέρειες για την ακριβή εκπαίδευση που θα πρέπει να περάσουν οι οδηγοί αυτοκινήτου για να οδηγήσουν 125.

Ένας επιπλέον λόγος που οι Ισπανοί στοχεύουν τα 125 είναι το τεράστιο μερίδιο της αγοράς τους, που το 2023 έφτασε το… 52%!

Τα μέτρα που ετοιμάζεται να πάρει η Ισπανία για να μειώσει τους θανάτους αναβατών μηχανοκίνητων δικύκλων από τροχαία δυστυχήματα είναι τα εξής:

  1. Επικαιροποίηση του περιεχομένου των μαθημάτων ανάκτησης διπλωμάτων από όσους αναβάτες το έχουν χάσει, για τους οποίους θα προγραμματιστούν μαθήματα ασφαλούς και αποτελεσματικής οδήγησης.
  2. Καθιέρωση υποχρεωτικού κύκλου μαθημάτων για οδηγούς που έχουν για 3 έτη στην κατοχή τους άδεια οδήγησης Β και θέλουν να οδηγήσουν μοτοσικλέτες μέχρι 125 κυβικά εκατοστά.
  3. Υποχρεωτική χρήση ολόσωμου ή σπαστού κράνους και εγκεκριμένων γαντιών για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας στον δρόμο.

Αξίζει να σημειωθεί πως η πρώτη αντίδραση του ANESDOR (του δικού μας ΣΕΜΕ) απέναντι στα μέτρα ήταν τουλάχιστον διστακτική, καθώς σε δελτίο τύπου του ο Σύνδεσμος των Εισαγωγέων Δικύκλου της Ισπανίας ξεκινά μεν εκφράζοντας τη λύπη του για τους αυξημένου θανάτους, συνεχίζει όμως με κριτική, αναφέροντας πως “δεν έχει δοκιμαστεί επί μακρόν το πρότυπο των εξετάσεων σε Γερμανία και Γαλλία” και καταλήγει εκφράζοντας φόβο πως οι πωλήσεις θα πέσουν. Ναι, πιθανώς οι πωλήσεις θα πέσουν, όμως δεν ήταν, ούτε και είναι ποτέ λογικό να οδηγούν οι οδηγοί ΙΧ μοτοσυκλέτες 125 κυβικών χωρίς κανένα μάθημα.

Όσον αφορά στην υποχρεωτική χρήση εγκεκριμένων γαντιών, να θυμίσουμε πως αυτό το πολύ θετικό για τραυματισμούς αν και όχι για θανάτους μέτρο ισχύει ήδη στη Γαλλία από το μακρινό 2016 (!), με τους παραβάτες να πληρώνουν χρηματικό πρόστιμο και να δέχονται βαθμούς point system στο δίπλωμα τους.

Ένα μέτρο που βλέπουμε για πρώτη φορά είναι αυτό της υποχρεωτικής χρήσης full-face ή σπαστού (modular) κράνους, και μένει να δούμε αν θα ισχύσει για όλους τους δρόμους, ή μόνο για αυτοκινητόδρομους και δρόμους ταχείας κυκλοφορίας. Τα μέσα του ισπανικού ειδικού τύπου διχάζονται ως προς το πού θα ισχύσει το μέτρο, όμως η ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών της Ισπανίας δεν κάνει διακρίσεις σε δρόμους, κάνοντας λόγο για κάθετη εφαρμογή του από όλους τους αναβάτες μηχανοκίνητων δικύκλων!

Εκτός από τη συμμόρφωση με τις νομικές απαιτήσεις, οι οδηγοί ενθαρρύνονται από τις ισπανικές αρχές να συμμετέχουν ενεργά σε μαθήματα ασφαλούς οδήγησης και να υιοθετούν πρόσθετες πρακτικές που βελτιώνουν την ασφάλειά τους στο δρόμο.

Συνολικά τα μέτρα των Ισπανών κινούνται σαφέστατα προς τη σωστή κατεύθυνση, ενώ το μέτρο για τα full-face κράνη είναι σίγουρα μια αναβάθμιση ασφάλειας για όλους, που πρώτη φορά βλέπουμε να εισάγεται ως υποχρεωτικό, καθιστώντας αβέβαιο το μέλλον των jet / ανοιχτών κρανών στη χώρα.

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”