Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2024

“Una Faccia, Una Razza” λέμε συχνά για τους κατοίκους της Ν. Ιταλίας, συμπεριλαμβάνοντας τους Ιταλούς γενικά, όταν θέλουμε να υπερτονίσουμε τα φιλικά μας αισθήματα και είναι αλήθεια πως μοιραζόμαστε αρκετά κοινά στοιχεία μαζί τους, πέρα φυσικά της ελληνικής καταγωγής πολλών χωριών στην Ν. Ιταλία. Σε κάθε περίπτωση το πρόσφατο περιστατικό στον Δήμο Sora στην νομαρχία Frosinone, αρκετά ψηλότερα και πιο κοντά στην Ρώμη, θυμίζει έντονα Ελλάδα και ξεφεύγει ολότελα από τον γενικό κανόνα που ισχύει στους δρόμους της γειτονικής χώρας. Θα επέμενε κανείς πως αυτά μπορούν να συμβούν μόνο στην Ελλάδα και για αυτό το λόγο εξίσου προβληματισμένοι με τα γεγονότα, είναι και τα Ιταλικά μέσα.

Μία οικογένεια συγκέντρωσε πρόστιμα που αθροίζονται στις 7.000 Ευρώ ενώ κατασχέθηκε και το ένα από τα δύο σκούτερ που είχαν στην κατοχή τους, όταν οι αστυνομικοί σταμάτησαν δύο αγόρια πάνω σε σκούτερ, επειδή δεν φορούσαν κράνος.

Εκεί ανακαλύφθηκε πως ήταν αδέρφια, ανήλικοι και οι δύο με τον οδηγό 15 ετών, ενώ εκτός από κράνος και δίπλωμα, οδηγούσαν σκούτερ το οποίο δεν είχε εκδώσει ποτέ στοιχεία κυκλοφορίας και φυσικά ήταν και ανασφάλιστο. Κι όλα αυτά ενώ κινούνταν σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας.

Τα πρόστιμα αθροίστηκαν φτάνοντας το υψηλότατο €7.000 και κατασχέθηκε επιτόπου το δίκυκλο. Ωστόσο τα πράγματα δεν τελειώνουν εκεί και η συνέχεια είναι που ακόμη περισσότερο παραπέμπει σε ελληνικό σκηνικό.

Η μητέρα κλήθηκε στο αστυνομικό τμήμα κατηγορούμενη για παραμέληση εποπτείας, ωστόσο έφτασε έξαλλη για το ύψος του προστίμου και την κατάσχεση οδηγώντας σκούτερ χωρίς να φορά κράνος και επιτόπου της επιβλήθηκε νέο πρόστιμο.

Στην Ιταλία δεν νοείται να σχολιάζει κανείς πως είναι δικαίωμα του να μην φορά κράνος επειδή κάνει κακό στον εαυτό του, χωρίς να τον πάρουν με τις πέτρες οι υπόλοιποι. Ούτε ένα σωρό σαθρές δικαιολογίες που ακούγονται στην Ελλάδα ακριβώς γιατί υπάρχει καθεστώς ανομίας, έλλειψη παιδείας που ξεκινά από τους γονείς και κατά περίπτωση δυστυχώς επεκτείνεται, καθώς και αδυναμία στρατηγικής αντιμετώπισης από την πολιτεία που ξεκινά από την σωστή ενημέρωση και την σωστή επιχειρηματολογία.

Κανείς πολίτης μίας σωστής κοινωνίας, δεν νοείται να βλέπει κάποιον συνάνθρωπό του να προσπαθεί να αυτοκτονήσει και να μην σπεύδει να τον σταματήσει ή να μην καλεί σε βοήθεια, κι αυτό πηγαίνει ως απάντηση σε όποιον νομίζει πως το να μην φορά κράνος είναι δικαίωμά του, αντί υποχρέωσης των υπολοίπων να τον επαναφέρουν στον σωστό δρόμο. Διαφορετικά αντιμετωπίζουμε κοινωνικό ζήτημα, που είναι φυσικά αυταπόδεικτο όταν υπάρχουν τέτοια επιχειρήματα περί μη χρήσης κράνους.

Σε κάθε περίπτωση οι Έλληνες αρνητές ταξιδεύουν με αυτό παραμάσχαλα μέχρι τα λιμάνια της χώρας στο Ιόνιο, επιβιβάζονται με αυτό σαν καπέλο και μόλις πατήσουν σε ιταλικό έδαφος ως διά μαγείας ξεχνούν κάθε δικαίωμα, κάθε σαθρό επιχείρημα και το φορούν, πολύ απλά γιατί ξέρουν πολύ καλά πως δεν θα κάνουν ούτε εκατό μέτρα χωρίς να τους σταματήσουν.

Πράγμα που φανερώνει την νοοτροπία τους και το γεγονός πως όλα αυτά πηγάζουν από το καθεστώς ανομίας που επικρατεί στους δρόμους.

Αυτός είναι και ο λόγος που η μεμονωμένη αυτή περίπτωση έχει προκαλέσει αίσθηση στην Ιταλία, ιδιαίτερα με την συνέχειά της και το θράσος της μητέρας, με τα Ιταλικά μέσα να κάνουν λόγο για έλλειψη παιδείας και για μέτρα που πρέπει να ληφθούν ώστε να μην υπάρχει γονιός που περνά τέτοιο παράδειγμα στα ίδια του τα παιδιά.

Επειδή οι Ιταλοί αντιδρούν συλλογικά με αυτό τον τρόπο απέναντι σε κάθε παρόμοιο μεμονωμένο περιστατικό, δεν έχουν στους δρόμους τους την εικόνα που έχουμε εμείς με πληθώρα αναβατών χωρίς κράνος, την ίδια στιγμή που μετράμε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων στα τροχαία με εμπλοκή δικύκλου.