Ιταλικοί θρύλοι στη νέα σειρά των ηλεκτρονικών βιβλίων του Alan Cathcart

Τρεις ιταλικές μοτοσυκλέτες ιστορικής σημασίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/11/2019

Φίλος και συνεργάτης επί δεκαετίες, ο Alan Cathcart ο "sir" της παγκόσμιας μοτοσυκλέτας δεν χρειάζεται συστάσεις. Δεν είναι ένας απλός freelancer που συνεργάζεται με το MOTO, αλλά ένας συνάδελφός σε διαρκή επικοινωνία.

Είναι απ’ τα πιο γνωστά ονόματα παγκοσμίως και η εμπειρία που έχει θεωρείται μια απ’ τις μεγαλύτερες καθώς έχει βρεθεί στη σέλα πολλών μοναδικών μοτοσυκλετών, από ευφάνταστες custom, πρωτότυπες μοτοσυκλέτες μέχρι και αγωνιστικές είτε της σύγχρονης εποχής είτε προηγούμενων δεκαετιών. Με αυτά να αποτελούν τροφή για σκέψη, έχει εκδώσει τρία βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή. αφιερωμένα σε τρεις μοτοσυκλέτες ορόσημα της ιστορίας των ιταλικών αγώνων και όχι μόνο.

Τα βιβλία έχουν εκδοθεί από την BRG Multimedia με το καθένα να κοστίζει €3.50 και είναι διαθέσιμα στο Amazon ή το Kindle Bookstore.

Η πρώτη θρυλική μοτοσυκλέτα είναι η V8 της Moto Guzzi, ενώ έπειτα σειρά έχει η Bicilindrica V-twin της ίδιας εταιρείας. Η λίστα ολοκληρώνεται με το τετρακύλινδρο 350 της MV Agusta, την τελευταία αγωνιστική μοτοσυκλέτα της εταιρείας, με την οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, η Moto Guzzi ήταν κυρίαρχη δύναμη στα GP στην κατηγορία των 350cc, ενώ το V8 αποτέλεσε το “όπλο” της για να προκαλέσει τις Gilera και MV Agusta στη διεκδίκηση του τίτλου. Μέχρι και σήμερα, είναι η μοναδική οκτακύλινδρη μοτοσυκλέτα που έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα και δεν έφτασε ποτέ στο όριο των δυνατοτήτων της καθώς στο τέλος της σεζόν του 1956, η Moto Guzzi αποσύρθηκε απ’ το πρωτάθλημα. Παρότι το V8 δεν κατάφερε ποτέ να περάσει τη γραμμή τερματισμού πρώτο στα GP, τα χαρακτηριστικά του, η νίκη του στο κορυφαίο Imola Gold Cup και το ρεκόρ ταχύτητας των 286,4km/h(!) στον αγώνα του βέλγικου GP, ήταν αρκετά για να το μετατρέψουν σε έναν θρύλο στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Από την άλλη, η 20ετής πορεία του Bicilindrica των 500cc με τον δικύλινδρο V ήταν γεμάτη επιτυχίες, όπου στα χέρια του Stanley Woods κέρδισε τον αγώνα του Isle Of Man TT το 1935 και μετά ακολούθησαν πολλές νίκες στα GP.

Η μοτοσυκλέτα που περιγράφεται στο δεύτερο βιβλίο αφορά την τελική μορφή της Bicilindrica και είχε κερδίσει στον αγώνα του ισπανικού GP το 1953.

Το τελευταίο βιβλίο αναφέρεται στην μοτοσυκλέτα που πραγματικά αντιπροσώπευε το τέλος μιας εποχής. Το τετρακύλινδρο κόσμημα της MV Agusta, το 350 με πλαίσιο τιτανίου. Ο Giacomo Agostini πήρε τη νίκη στο Assen προσφέροντας ένα εξαιρετικό φινάλε στην σχεδόν τριαντακονταετή και γεμάτη επιτυχίες πορεία της διάσημης ιταλικής εταιρείας στα GP.

Κάθε ηλεκτρονικό βιβλίο της σειράς περιλαμβάνει όλη την ιστορία των μοτοσυκλετών, την πληρέστατη τεχνική της ανάλυση και τη δοκιμή τους σε πίστα, μεταφέροντας την άποψη του Alan Cathcart. Συνοδεύονται, επίσης από σπάνιο υλικό και εξαιρετικής ανάλυσης φωτογραφίες, που παρουσιάζουν τις μοτοσυκλέτες χωρίς φαιρινγκ και τεχνικές λεπτομέρειες των κινητήρων και των πλαισίων τους.

Πατέντα Toyota για ηλεκτρικό σκούτερ με ανταλλάξιμες φιάλες υδρογόνου

Σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη ηλεκτρικών οχημάτων με κυψέλες υδρογόνου
toyota-hydrogen-patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/5/2026

Οι Ιάπωνες συνεχίζουν να επενδύουν επίμονα στο υδρογόνο ως εναλλακτικό καύσιμο για το μέλλον, έχοντας συστήσει κοινοπραξίες όπως η HySE, πάνω στην οποία η Kawasaki έχει δημιουργήσει την πρωτότυπη μοτοσυκλέτα Ninja H2 SX Hydrogen.

Σε αντίθεση με τη μοτοσυκλέτα της Kawasaki ωστόσο, η οποία καταναλώνει το υδρογόνο ως καύσιμο σε κινητήρα εσωτερικής καύσης, η πρόταση της Toyota στρέφεται σε μια διαφορετική λογική. Εδώ μιλάμε για ηλεκτρικό κινητήρα που τροφοδοτείται από κυψέλες υδρογόνου (fuel cell), δηλαδή χρησιμοποιεί το υδρογόνο για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια και όχι απευθείας ως καύσιμη ύλη.

toyota hydrogen patent
Στο σχέδιο της Toyota η φιάλη υδρογόνου αποθηκεύεται χαμηλά στο πάτωμα του σκούτερ, στη θέση 8 στο σχέδιο

Το πιο ενδιαφέρον για μας είναι το σχέδιο που κατοχύρωσε η Toyota, ένα σκούτερ. Η δε ευρεσιτεχνία της ιαπωνικής εταιρείας δεν αφορά σε καθαυτή την τεχνολογία κυψελών υδρογόνου, αλλά στο γεγονός πως προτείνει ένα σύστημα με ανταλλάξιμες φιάλες υδρογόνου.

Η λογική της Toyota στρέφεται σε ένα άλλο πρόβλημα του υδρογόνου, τις υποδομές, προσφέροντας ως λύση έτοιμες φιάλες με αέριο υδρογόνο αποθηκευμένο υπό υψηλή πίεση. Κατά την πατέντα της, ο ιδιοκτήτης του σκούτερ θα μπορεί στο μέλλον να ανεφοδιάζεται σε ελάχιστα δευτερόλεπτα απλώς ανταλλάσσοντας την άδεια φιάλη με μια γεμάτη.

toyota hydrogen patent
Η θήκη της φιάλης υδρογόνου περιστρέφεται και αποκαλύπτει το ανοικτό της άκρο, από το οποίο αντικαθίσταται η φιάλη (#60 στο σχέδιο) με νέα

Ο μηχανισμός του σκούτερ που φιλοξενεί τις φιάλες υδρογόνου είναι απλούστατος, καθώς αποθηκεύονται σε μια θήκη που εδράζει σε σταθερή βάση στο ένα άκρο της και γύρω από το οποίο μπορεί να περιστραφεί αποκαλύπτοντας το άλλο άκρο, κάνοντας την όλη διαδικασία πολύ εύκολη και γρήγορη.

Η λύση αυτή προφανώς μοιάζει πιο βιώσιμη από το να περιμένουμε να στηθούν σταθμοί ανεφοδιασμού με υδρογόνο, κάτι που είναι αρκετά πιο δύσκολο να συμβεί συγκριτικά με μια σειρά μηχανημάτων με έτοιμες φιάλες που θα λειτουργεί περίπου στην ίδια λογική με τις ανταλλάξιμες μπαταρίες για ηλεκτρικά δίκυκλα, σχέδιο που έχει προτείνει και η Honda με τις μπαταρίες Power Pack e.

Η δε στενή σχέση της Toyota με τη Yamaha ενισχύει το όλο σχέδιο με μια επιπλέον πτυχή ρεαλισμού.