Καλά νέα: Kawasaki, Yamaha, Mazda, Subaru και Toyota ενώνουν δυνάμεις για το μέλλον των κινητήρων εσωτερικής καύσης

Στόχος είναι να αναπτύξουν πιο φιλικά καύσιμα - Έρχονται Honda και Suzuki
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/11/2021

Συνασπίζονται οι Ιάπωνες κατασκευαστές απέναντι στην καθολική επικράτηση της ηλεκτροκίνησης και βάζουν στόχο να αναπτύξουν τεχνολογίες που θα επιτρέπουν την συνέχιση της χρήσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης με μειωμένους ρύπους διοξειδίου.

Το θετικό είναι πως οι πέντε εταιρείες δεν θα συνεργαστούν προς αυτή την κατεύθυνση πηγαίνοντας όλες από τον ίδιο δρόμο, αλλά ακολουθώντας πρακτικά όλα τα μονοπάτια που μπορούν να οδηγήσουν εκεί. Εδώ στο ΜΟΤΟ είχαμε γράψει το 2008 (!) τόσο πριν από όλα αυτά, πως η ηλεκτροκίνηση δεν θα είναι παρά μία αρκετά μακριά μεταβατική περίοδος και θέλουμε να προσβλέπουμε σε ένα μέλλον με κινητήρες εσωτερικής καύσης που όμως δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον - κάτι που θα μπορούσε να συμβεί με την χρήση του υδρογόνου. Η Kawasaki Heavy Industries είναι πρωτοπόρος σε αυτό και ήδη από το 2010 μελετά λύσεις για την χρήση του υδρογόνου σε όλα τα στάδια που χρειάζεται, ξεκινώντας από την παραγωγή, την μεταφορά και την αποθήκευσή του. Η επένδυση της Kawasaki στον τομέα αυτό είναι τεράστια και ξεπερνά κάθε άλλον, έχοντας κατασκευάσει ήδη το Suiso Frontier, το πρώτο τάνκερ μεταφοράς υγροποιημένου υδρογόνου το οποίο και θα μπει σε λειτουργία μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβριο. Το 2018 ολοκλήρωσε επίσης και την κατασκευή της πρώτης τουρμπίνας υδρογόνου και συνολικά η Kawasaki καλύπτει την παραγωγή κινητήρων που χρησιμοποιούν το υδρογόνο σε γη, θάλασσα και αέρα.

Αντίστοιχα η Yamaha που ας μην ξεχνάμε πως έχει ισχυρούς δεσμούς με την Toyota ενώ μάλιστα σχεδιάζει κινητήρες και αυτοκινήτων, εδώ και χρόνια εξελίσσει την τεχνολογία για την χρήση αυτού του καυσίμου στον κόσμο των δύο τροχών. Η ανακοίνωση της Toyota αναφέρει ξεκάθαρα πως η Kawasaki και η Yamaha περιμένουν την Honda και την Suzuki να ακολουθήσουν σε αυτή την συνεργασία κι έτσι στο τέλος σύσσωμοι οι Ιάπωνες κατασκευαστές θα αναπτύξουν το πρώτο πλατύσκαλο αυτής της τεχνολογίας, στην μακρά ανηφορική διαδρομή που έχουμε μπροστά μας.

Στόχος είναι να πετύχουν την πράσινη ανάπτυξη αλλά χρησιμοποιώντας κινητήρες εσωτερικής καύσης στα δίκυκλα και για να κρατήσουν ξεκάθαρα τα όρια μεταξύ συνεργασίας και συναγωνισμού, το πρώτο βήμα είναι να καθοριστεί ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας που επίσης θα ξεκαθαρίζει με ακρίβεια τους τομείς που η έρευνα θα γίνεται συνδυαστικά.

Ένας πολύ βασικός σκόπελος σε όλο αυτό το δύσκολο εγχείρημα της προσαρμογής των κινητήρων εσωτερικής καύσης, είναι η ανάπτυξη του άμεσου ψεκασμού που θα διαχειρίζεται το υδρογόνο, όπως επίσης και η ανάφλεξη. Εκεί η Toyota με την Yamaha έχουν κάνει από κοινού πολύ σημαντικά βήματα με άμεση συνεργασία από το 2016.

Η παραγωγή υδρογόνου χωρίς επιβάρυνση του περιβάλλοντος με CO2 θα είναι επίσης ένα δύσκολο εμπόδιο, για το οποίο γίνονται ήδη πρώτα βήματα επίσης από διαφορετικούς δρόμους. Η χρήση αιολικής ενέργειας είναι ένας από αυτούς, η επεξεργασία των λυμάτων είναι άλλος ένας που ήδη χρησιμοποιεί με επιτυχία η Toyota σε συνεργασία με την πόλη Fukuoka.

Η αγωνιστική εμπλοκή με την χρήση υδρογόνου και άλλων «πράσινων» καυσίμων, όπως το biodiesel που σχεδιάζουν οι πέντε κατασκευαστές είναι ο σωστός δρόμος για την ανάπτυξη της τεχνολογίας καθώς θα απελευθερώσει κονδύλια και θα επιταχύνει την έρευνα, προσφέροντας ταυτόχρονα ένα πρώτης τάξης πεδίο δοκιμών. Μέχρι στιγμής έχουμε προχωρήσει μπροστά μέσα από τους αγώνες, οπότε δεν έχει κανένα νόημα να μην έρθει μέσα από αυτούς και η εξέλιξη του επόμενου βήματος.

Τα νέα είναι μόνο καλά, καθώς η παρούσα τεχνολογία για την ηλεκτροκίνηση μπορεί να προσφέρει εξαιρετικές λύσεις σε αυτοκίνητα αλλά και σκούτερ, δείτε τα Niu για παράδειγμα αλλά στις μοτοσυκλέτες υπάρχουν περιορισμοί παρόλο που επίσης βλέπουμε και λύσεις όπως της Zero που έχει αφήσει τους υπόλοιπους κατασκευαστές έτη φωτός πίσω της. Η Kawasaki επίσης επενδύει στην ηλεκτροκίνηση, ωστόσο δεν παύει να προετοιμάζει και το πιο μακρινό μέλλον επενδύοντας και πιστεύοντας πάρα πολύ στο υδρογόνο. Το ίδιο κι εμείς στο ΜΟΤΟ…

Η Harley-Davidson επαναπατρίζει την παραγωγή της στις ΗΠΑ υπό την πίεση της κυβέρνησης Τραμπ

Τα μοντέλα με τον Revolution Max κινητήρα φτιάχνονται στην Ταϊλάνδη και αυτό θα αλλάξει από του χρόνου
revolution max
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/6/2026

Η Harley-Davidson ανακοίνωσε την Τρίτη 9 Ιουνίου 2026 πως η πλατφόρμα των Revolution Max μοντέλων – Pan America, Sportster S και Nightster – που κατασκευάζονται στην Ταϊλάνδη θα επιστρέψει στις ΗΠΑ.

Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο σχέδιο “Back to the Bricks” που τρέχει ο νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Artie Starrs, και βάσει αυτής τα τρία παραπάνω μοντέλα θα κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου στα εργοστάσια της Harley-Davidson σε Pennsylvania και Wisconsin.

Η μετάβαση αυτή εκτιμάται πως θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο 2027, με στόχο οι πρώτες μοτοσυκλέτες από τα αμερικανικά εργοστάσια να αρχίσουν να βγαίνουν στην αγορά το 2028.

Η ανακοίνωση της Harley-Davidson εστιάζει ιδιαίτερα στις αλλαγές που έκανε η κυβέρνηση Τραμπ στην εμπορική πολιτική και οι οποίες χαρακτηρίζονται ως “νέες ευκαιρίες για εταιρείες να επενδύσουν στην εγχώρια βιομηχανία”, ενώ δεν απουσιάζουν οι προβλεπόμενες αναφορές στην ενίσχυση της εγχώριας αγοράς εργασίας και των εργατικών σωματείων στις ΗΠΑ.

Ο Bill Davidson, Αντιπρόεδρος, Ειδικός Σύμβουλος και Παγκόσμιος Πρεσβευτής της εταιρείας δήλωσε σχετικά: "Η οικογένειά μου εργάζεται σε αυτήν την εταιρεία επί γενεές και έχω δει από πρώτο χέρι την περηφάνεια, την ικανότητα και τη σκληρή δουλειά που απαιτείται για να δημιουργηθούν οι μοτοσυκλέτες της Harley-Davidson στην Αμερική. Ο πατέρας μου Willie, η αδελφή μου Karen και εγώ είμαστε ενθουσιασμένοι με όσα συμβαίνουν στη Harley-Davidson. Φέρνοντας αυτή τη δουλειά πίσω στο σπίτι μας είναι ένα σημαντικό βήμα, μια επένδυση στην αμερικανική κατασκευή και στις αξίες που έκαναν τη Harley-Davidson μια από τις θρυλικότερες μάρκες στον κόσμο."

H Harley-Davidson είχε βρεθεί στο στόχαστρο του προέδρου Τραμπ, μαζί με άλλες μεγάλες αμερικανικές βιομηχανίες που διέθεταν εργοστάσια εκτός της χώρας, όπως λ.χ. η Ford, με γραμμές παραγωγής στο Μεξικό. Ο στόχος της επιστροφής της βιομηχανικής παραγωγής στις ΗΠΑ ακούγεται όμορφα και πολύ πατριωτικά στα λόγια, μα στην πράξη δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση σε μια χώρα με ισχυρό νόμισμα, όπως το αμερικανικό δολάριο, καθώς κάνει την παραγωγή πολύ ακριβή για να είναι ανταγωνιστική στο διεθνές επίπεδο.

Έτσι ένα καυτό ερώτημα αναδύεται αυτομάτως: αν η μετακόμιση στην Ταϊλάνδη είχε γίνει για να εκμεταλλευτεί τα πολύ χαμηλότερα κόστη παραγωγής της χώρας, ο επαναπατρισμός στις ΗΠΑ πόσο μπορεί να επιβαρύνει τις τιμές των μοτοσυκλετών που θα βγαίνουν σε δύο χρόνια από Pennsylvania και Wisconsin; Και τι θα σημάνει αυτό για τις αγορές που έχει βάλει ως στόχο η Harley-Davidson, όπως οι ασιατικές που αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς; Ο χρόνος θα δείξει.