Καλύτερο το μέλλον της Ducati στο Group VAG

Από το

Μαύρο Σκύλο

18/5/2012

Μετά από μια περίοδο έντονων φημών για την εξαγορά της Ducati ήρθε στις 19 Απριλίου η επίσημη ανακοίνωση της γερμανικής Volkswagen Audi Group / VAG που επιβεβαίωσε την απόφασή της να την αγοράσει.

Η τιμή δεν αποκαλύφθηκε, αλλά οι ειδήσεις λένε ότι η VAG θα πληρώσει στους ιδιοκτήτες της Ducati Performance, έναν όμιλο επενδύσεων με επικεφαλής την οικογένεια Bonomi, το ποσό των 860 εκατομμυρίων ευρώ, για τον έλεγχο του 100% της Ducati, στα οποία περιλαμβάνεται και ένα χρέος 200 εκατομμυρίων ευρώ. Το 2011 έχει επιβεβαιωθεί ότι η Ducati πούλησε 42.233 μοτοσυκλέτες σε όλο τον κόσμο, έχοντας 17,5% αύξηση σε σχέση με τις 36.050 μονάδες που παραδόθηκαν το 2010, με τον κύκλο εργασιών που παράγεται από 1.135 υπαλλήλους της αυξημένο κατά 22% από 392 εκατομμύρια ευρώ το προηγούμενο έτος, στα 480 εκατομμύρια το 2011, το υψηλότερο ποσό μέχρι τώρα για την εταιρεία. Την εξαγορά αναμφίβολα προώθησε ο πρόεδρος της VAG (και, στην ηλικία των 75 ετών, ακόμη ένας ιδιοκτήτης Ducati) Piëch Ferdinand, ο οποίος είχε προηγουμένως εκφράσει δημοσίως τη λύπη του που δεν επέλεξαν να αγοράσουν την Ducati το 1985, όταν η τότε κρατική εταιρεία είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, δηλώνοντας σε μια συνέντευξη του 2008 στο γερμανικό περιοδικό Stern ότι “ακόμη θέλω μια μικρή, πολύτιμη, εταιρεία κατασκευής μοτοσυκλετών." Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι η απόκτηση της Ducati, παρόλο το ότι δεν έγινε στο ύψος της τιμής του ενός δισεκατομμυρίου που αναζητούσε η οικογένεια Bonomi, έχει και μια δόση ματαιοδοξίας και δεν είναι “έξυπνη επένδυση”, αλλά με τα 17 δισεκατομμύρια ευρώ που διαθέτει η VAG, σίγουρα μπορεί να αντέξει μια τέτοια πολυτέλεια. Η απόκτηση της Ducati από τη VAG δεν μπορεί παρά να είναι ένα θετικό βήμα για την πρόοδό της. Πλέον δεν ανήκει σε κερδοσκόπους επενδυτές που βλέπουν την Ducati σαν μια βραχυπρόθεσμη επένδυση, και προσπαθούν να αποκομίσουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος, κάνοντας μόνο τις ελάχιστες δυνατές επενδύσεις προκειμένου να την πουλήσουν σύντομα στην μεγαλύτερη τιμή. Τώρα ανήκει σε μια από τις μεγαλύτερες αυτοκινητοβιομηχανίας στον κόσμο, η οποία έχει ήδη αποδείξει με την επιτυχημένη ιδιοκτησία της Lamborghini (αλλά και της Bentley, της Italdesign και της Bugatti) ότι μπορεί να διαχειριστεί με επιτυχία την ανάπτυξη μιας εταιρείας με κύρος, όπως η Ducati, και φυσικά διαθέτει τους απαραίτητους πόρους, οικονομικούς, τεχνικούς και ανθρώπινους για να το κάνει σε μακροπρόθεσμη βάση. Σκεφτείτε ότι το 1997, το έτος πριν από την εξαγορά της από τη VAG, η Lamborghini πούλησε 209 Diablo, ενώ μια δεκαετία αργότερα, το 2007, πριν από την παγκόσμια οικονομική κρίση, η εταιρεία πούλησε 2.580 αυτοκίνητα μια τεράστια αύξηση του όγκου παραγωγής, και της ποιότητας, που επιτεύχθηκε στο πλαίσιο της ιδιοκτησίας από την VAG, και χωρίς να αλλάξουν οι αξίες της φίρμας. Και η Ducati μπορεί να αναμένει μια παρόμοια μεταχείριση. Ωστόσο, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι η VAG έχει επιλέξει να παρουσιάσει την αγορά της Ducati να γίνεται μέσω της Audi, αν και η Audi AG, είναι μόνο ένα μέρος του ευρύτερου ομίλου VAG. Μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο κυριότερος ανταγωνιστής της Audi στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας είναι η BMW, η οποία βεβαίως έχει τη δική της εντυπωσιακή επιτυχία στο τμήμα της μοτοσυκλέτας, σαν ο μεγαλύτερος κατασκευαστής.

Στην πρόσφατη αποκλειστική συνέντευξη που μου παραχώρησε ο Claudio Domenicali αποκάλυψε ορισμένους τομείς προϊόντων (off-road, maxi-σκούτερ, κλπ.), στους οποίους πιστεύει πως η Ducati θα πρέπει να αναζητήσει την παρουσία της, με την επιφύλαξη να υπάρχουν οι αναγκαίοι πόροι για την ανάπτυξή τους. Τώρα με την απόκτηση της Ducati από την VAG το κάνει δυνατόν. Θα είναι ενδιαφέρον ακόμη να δούμε εάν η VAG αποφασίσει να συνεχίσει την ανάπτυξη του προτεινόμενου νέου εργοστασίου της Ducati στο οικόπεδο με την μικρότερη έκταση που αποκτήθηκε από την Investindustrial και τους συνεργάτες της ένα χιλιόμετρο απόσταση από το υφιστάμενο εργοστάσιο στο Borgo Panigale, ή θα προτιμήσει την ανάπλαση του υπάρχοντος, το οποίο βρίσκεται σε μεγαλύτερο οικόπεδο. Επιπλέον, ως μέλος της αυτοκρατορίας VAG, η μακροχρόνια συνεργασία της Ducati με την Ferrari, που ανήκει στην Fiat, είναι βέβαιο ότι θα τελειώσει. Ωστόσο, αντί των 45 χιλιομέτρων βορειοδυτικά καθημερινής μετακίνησης από το εργοστάσιο της Ducati μέχρι το Maranello, για συνεργασία με τους μηχανικούς της Ferrari, ή για την χρήση της αεροσήραγγας ή άλλου εξοπλισμού υψηλού επιπέδου, οι μηχανικοί της Ducati θα πρέπει να ταξιδεύουν μόνο 25 χιλιόμετρα βόρεια του Borgo Panigale για να επισκεφθούν το εργοστάσιο της Lamborghini στην Sant' Agata Bolognese, όπου ένας παρόμοιος εξοπλισμός θα είναι σίγουρα διαθέσιμος. Θα δούμε μια Lamborghini με Desmo κινητήρα στο μέλλον; Ποιος ξέρει… Ίσως πάντως ένα σκούτερ Ducati να είναι μόνο θέμα χρόνου!

Δελτίο στα καύσιμα στην Ε.Ε. εξετάζει η Κομισιόν προειδοποιώντας για μακρά ενεργειακή κρίση

“Θα είναι μια μακρά κρίση … οι τιμές της ενέργειας θα παραμείνουν ψηλά για πολύ καιρό”
διϋλιστήριο
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/4/2026

Με αυτή τη δήλωση ο Επίτροπος Ενέργειας, Dan Jorgensen, προειδοποιεί πως τα χειρότερα δεν έχουν περάσει για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και ειδικότερα ο περιορισμός της κυκλοφορίας στα Στενά του Ορμούζ – ή, ακριβέστερα, το κλείσιμό τους για τους συμμάχους των ΗΠΑ και Ισραήλ – και οι επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια και ενεργειακές υποδομές στην περιοχή έχουν προκαλέσει εδώ και έναν μήνα ράλι ανόδου στις τιμές του πετρελαίου, ενώ δεν διαφαίνεται λύση στον κοντινό ορίζοντα.

Όπως δήλωσε ο Jorgensen, “η ρητορική και οι εκφράσεις που χρησιμοποιούμε είναι τώρα πιο σοβαρές απ’ ό,τι νωρίτερα στην κρίση. Η αναλύσεις μας έδειξαν πως αυτή θα είναι μια μακρόχρονη κατάσταση και οι χώρες πρέπει να βεβαιωθούν πως έχουν όσα χρειάζονται”.

Αν και στις Βρυξέλλες δεν κάνουν ακόμη λόγο για εφοδιαστική κρίση, είναι δεδομένο πλέον πως ο σχεδιασμός γίνεται ενόψει μιας κατάστασης με μακρόχρονες και επίμονες συνέπειες, γεγονός που για την Κομισιόν σημαίνει πως πρέπει να προετοιμαστεί για το χειρότερο σενάριο.

Αυτό μεταφράζεται σε μερικά ακραία μέτρα, ένα από τα οποία έχει ήδη ενεργοποιηθεί. Η Ε.Ε. έβαλε χέρι στα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου της τον περασμένο μήνα προκειμένου να συγκρατήσει τις τιμές των καυσίμων – ειδικότερα σε κρίσιμους τομείς, όπως οι αερομεταφορές και η βιομηχανία – και δεν αποκλείεται να χρειαστεί να το ξανακάνει σύντομα, αλλά αυτή προφανώς είναι περισσότερο μια σπάνια λύση ανάγκης παρά μια βιώσιμη επιλογή που μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές.

Ομοίως, ένα ακόμη “χειρότερο σενάριο” που ο Jorgensen δεν αποκλείει είναι η καταφυγή σε ποσοτικούς περιορισμούς στη διάθεση καυσίμων. Το λεγόμενο δελτίο στα καύσιμα είναι ένα μέτρο που θα ληφθεί αν η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο.

Και, όταν μιλάμε για απροχώρητο, αυτό δεν αφορά φυσικά μόνο για τα καύσιμα των ΙΧ οχημάτων, αλλά τις εμπορευματικές μεταφορές και την βιομηχανική ενέργεια που προφανώς έχουν προτεραιότητα στον σχεδιασμό των Βρυξελλών.

“Εξετάζουμε όλα τα ενδεχόμενα και είναι ξεκάθαρο πως, όσο η κατάσταση σοβαρεύει, τόσο περισσότερο θα χρειαστεί να εξετάσουμε και νομοθετικά εργαλεία. Πρέπει να κρατήσουμε τις επιλογές μας ανοικτές και, αν αυτή είναι μια κρίση μακράς διάρκειας, ως προβλέπω, τότε θα χρειαστούμε αυτά τα μέτρα αργότερα,” εξήγησε ο Δανός Επίτροπος.

Ωστόσο η ανατροπή στην ενεργειακή στρατηγική της Ε.Ε. μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία δεν επηρεάζεται από καμιά κρίση και ο Jorgensen το ξεκαθάρισε πως δεν υπάρχει περίπτωση να στραφεί τώρα η Ευρώπη σε ρωσικά καύσιμα, καθώς θα συνεχίσει να τα προμηθεύεται από τις ΗΠΑ και “άλλους συμμάχους”.