Kawasaki Concept J

Αναθέρμανση ενός παλιού concept
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/1/2018

Πριν από μια πενταετία, το "μακρινό" 2013, η Kawasaki προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στο περίπτερό της στο Tokyo Motor Show παρουσιάζοντας το ριζοσπαστικό Concept J. Μια πραγματικά φουτουριστική κατασκευή, ένα υβρίδιο ανάμεσα σε τετράτροχο, ολίγο από Transformer και μια δόση από την ταινία επιστημονικής φαντασίας "Tron". Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορούσε να ενταχθεί σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία, καθώς το τετράτροχο αυτό concept διέθετε πρωτόγνωρα και μοναδικά στοιχεία για την εποχή, διαθέτοντας την δυνατότητα να μεταβάλλει την γεωμετρία του πλαισίου προκειμένου να μπορεί να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες. Για σταθερότητα σε υψηλές ταχύτητες, μπορούσε να… τεντωθεί και να μεγαλώσει το μεταξόνιό του, ενώ οι τροχοί παρέμεναν κολλητά ο ένας δίπλα στον άλλον. Για ευελιξία μέσα στο αστικό περιβάλλον μαζευόταν δημιουργώντας μια πιο όρθια θέση οδήγησης και αυξανόταν το μετατρόχιο.


Πολλά είχαν γραφτεί εκείνη την εποχή για το "J", κυρίως σχόλια για το πόσο ανέφικτο ήταν κάτι τέτοιο, που πολύ γρήγορα ξεχάστηκαν μαζί με το ίδιο το Concept J. Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, οπότε η Kawasaki επέλεξε να το φέρει και πάλι στο προσκήνιο, με ένα νέο video που κυκλοφόρησε ευρέως στο internet. Η εισαγωγή γίνεται με ένα H2 που μπαίνει σε ένα τούνελ-video wall όπου προβάλλονται όλα τα ορόσημα που χαρακτηρίζουν γενικότερα την Kawasaki ως heavy industry κι όχι απλά το παρακλάδι της μοτοσυκλέτας που μοιάζει πολύ μικρό απέναντι στις υπόλοιπες δραστηριότητες του ομίλου. Στο τέλος του τούνελ όμως το σκηνικό αλλάζει και μεταφερόμαστε σε μια φουτουριστική πραγματικότητα, με φάρμες φωτοβολταϊκών και πόλεις βγαλμένες από σενάριο επιστημονικής φαντασίας, με όχημα το Concept J το οποίο επιδεικνύει τις προσαρμοστικές του δυνατότητες σε ένα περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας.


Παραμένει πράγματι εντυπωσιακό ως ιδέα και θα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακό αν συνοδευόταν με την φράση "σύντομα στην παραγωγή", ή "το επόμενο πρωτότυπο της Kawasaki". Τίποτε όμως από αυτά δεν υπάρχει, γεγονός που μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί η Kawasaki επέλεξε αυτή την δεδομένη στιγμή να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για το Concept J. Μήπως θέλει να μας περάσει το μήνυμα ότι σχεδόν πέντε χρόνια μετά την πρώτη εμφάνισή του, οι μηχανολόγοι στο Akashi έχουν πιάσει δουλειά για την υλοποίησή του; Ή μήπως η Yamaha και η Honda προβλημάτισαν του "Πράσινους" με το MOTOROiD και το Riding Assist αντίστοιχα, οι οποίοι θέλησαν να δώσουν κι αυτοί ένα δυναμικό παρών στην εξέλιξη των νέων τεχνολογιών οδήγησης; Ενδεχομένως πάλι, να θέλει απλώς η Kawasaki να υπενθυμίσει σε όλο τον κόσμο το μέγεθος και τις δυνατότητες που έχει ως εργοστάσιο ενισχύοντας το όνομά της ακόμη περισσότερο. Όπως και να έχει, η περίπτωση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα παρακολουθούμε, όπως πάντα, τα γεγονότα από κοντά για να μαθαίνετε πρώτοι τις εξελίξεις. Προς το παρόν, απολαύστε το βίντεο που έδωσε στην δημοσιότητα η Kawasaki:


 

Ετικέτες

Νέο “υπερκράμα” μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στον χώρο της μοτοσυκλέτας

Θα μπορούσε να αντικαταστήσει το αλουμίνιο και το ατσάλι
Science_
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2026

Μια ομάδα μηχανικών δημιούργησε ένα κράμα, το πρώτο του είδους του παγκοσμίως, που προσφέρει εξαιρετική αντοχή χωρίς να θυσιάζει την ανθεκτικότητα – μια σημαντική καινοτομία που θα μπορούσε κάποια μέρα να επηρεάσει και τον χώρο της μοτοσυκλέτας, από τα πλαίσια των μοτοσυκλετών μέχρι τους κινητήρες.

Κάθε μηχανικός οραματίζεται ανθεκτικότερα και με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής υλικά. Αυτό ίσως σήμερα ακούγεται ουτοπικό, όμως μία μια ομάδα ερευνητών φαίνεται να έχει μόλις κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την αλλαγή αυτής της κατάστασης.

Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μια νέα διαδικασία κατασκευής που επιτρέπει στα μόρια των μετάλλων να “οργανώνονται” σε μια σχεδόν άψογη εσωτερική δομή, δημιουργώντας ένα υλικό που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, προσφέρει διπλάσια αντοχή από τον χάλυβα και περίπου τριπλάσια από τα συμβατικά κράματα αλουμινίου. Επίσης διατηρεί ένα βαθμό ευκαμψίας αντί να γίνεται εύθραυστο, κλασικό εμπόδιο για τα υλικά εξαιρετικά υψηλής αντοχής.

Αν και η έρευνα περιορίζεται ακόμα στο εργαστήριο, θέτει ένα προφανές ερώτημα για τη βιομηχανία μοτοσυκλετών. Θα μπορούσε αυτό το υλικό να αντικαταστήσει τελικά μέρος του χάλυβα και του αλουμινίου που χρησιμοποιούνται στις σημερινές μοτοσυκλέτες;

Ένα ανθεκτικότερο μέταλλο θα μπορούσε να επιτρέψει στους κατασκευαστές να κατασκευάζουν αντίστοιχα ανθεκτικότερα ψαλίδια, πλαίσια, υποπλαίσια, τροχούς, ακόμη και τα εξαρτήματα του κινητήρα.

Η καινοτομία έγκειται στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται το μέταλλο. Οι ερευνητές, από το Πανεπιστήμιο Monash της Αυστραλίας, βρήκαν έναν τρόπο να καθοδηγήσουν τα άτομα ώστε να οργανωθούν σε μια πολύ πιο ομοιόμορφη δομή. Αυτό το πέτυχαν με ένα διαφορετικό μείγμα πρώτων υλών - τιτάνιο, άφνιο, ταντάλιο, νιόβιο και ζιρκόνιο - που θερμαίνεται πιο αργά από ό,τι γίνεται κανονικά για την παραγωγή κραμάτων και αυτός ο θερμικός κύκλος δίνει στα άτομα χρόνο να κινηθούν και να οργανωθούν φυσικά, αντί να “παγώσουν” στη θέση τους όπως θα συνέβαινε κατά τη συμβατική χύτευση.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που οι ερευνητές περιγράφουν ως μια νέα μορφή “ατομικής αρχιτεκτονικής”. Αντί για μια τυχαία εσωτερική δομή που περιέχει μικροσκοπικά ελαττώματα και αδύναμα σημεία, το κράμα δημιουργεί μια ομαλότερη δομή σε τάξη μεγέθους νανόμετρων σε όλο το μήκος του υλικού. Αυτή η εξαιρετικά τακτοποιημένη δομή είναι σε μεγάλο βαθμό απαλλαγμένη από τα στοιχεία που συνήθως περιορίζουν την αντοχή ενός κράματος. Με απλά λόγια, η σημαντική ανακάλυψη δεν έγκειται μόνο στη σύνθεση των μετάλλων που χρησιμοποιούνται, αλλά στο γεγονός ότι η διαδικασία κατασκευής επιτρέπει στα άτομα να αυτοοργανωθούν σε μια πολύ ισχυρότερη εσωτερική δομή από ό,τι ήταν δυνατό μέχρι τώρα σε ένα ολόκληρο κομμάτι μετάλλου.

Science

Πρόκειται για το είδος της εξέλιξης που θα μπορούσε τελικά να έχει αντίκτυπο πολύ πέρα από τον τομέα των μοτοσυκλετών, καθώς οι αεροδιαστημικές, αυτοκινητοβιομηχανίες και αμυντικές βιομηχανίες αναζητούν όλες ανθεκτικότερα υλικά.

Τίποτα όμως δεν είναι επιβεβαιωμένο, καθώς οι εργαστηριακές καινοτομίες δεν σημαίνουν αυτόματα ότι η παραγωγή εξαρτημάτων είναι εγγυημένη. Οι κατασκευαστές μοτοσυκλετών χρειάζονται υλικά που μπορούν να παραχθούν σε τεράστιες ποσότητες, να υποστούν εύκολα μηχανική κατεργασία και ίσως το πιο σημαντικό, να πωληθούν σε λογική τιμή. Αυτό το τελευταίο σημείο είναι συχνά το σημείο όπου αποτυγχάνουν πολλά υποσχόμενες ανακαλύψεις όπως αυτή.

Παρ’ όλα αυτά, αν αυτή η διαδικασία καταστεί δυνατό να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα χωρίς να εκτοξευθούν τα κόστη στα ύψη, θα μπορούσε να αποτελέσει μία πολύ σημαντική εξέλιξη στη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία.

Ετικέτες