Kawasaki Ninja H2R: "Απογείωση" για τον πανίσχυρο 4κύλινδρο - Γίνεται βάση για κινητήρες αεροπλάνων!

Οι Ιάπωνες θα χρησιμοποιήσουν τις ίδιες τεχνολογίες - Φτιάχνουν για 1η φορά στην ιστορία τους τέτοια μοτέρ για τους αιθέρες
Kawasaki Aero engines
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

27/6/2025

Ο βιομηχανικός κολοσσός από το Akashi έχει ξεκινήσει με αφετηρία τον 1000άρη κινητήρα της υπερτροφοδοτούμενης Ninja H2R, την εξέλιξη 4κύλινδρων και 6κύλινδρων, ατμοσφαιρικών αλλά και τούρμπο εν σειρά μοτέρ, για εμπορική χρήση στην αεροπλοΐα, με καύσιμο και το υδρογρόνο.

 

Οι στόχοι που έχει ορίσει η Kawasaki είναι πολύ συγκεκριμένοι για το εγχείρημα αυτό, τόσο σε κομμάτι επιδόσεων όσο και στο χρονοδιάγραμμα επίτευξης τους με ακόμα πιο μεγαλεπήβολα πλάνα να ακολουθούν.

Σε μια πρώτη φάση ευελπιστεί να ξεκινήσει εντός του έτους την διάθεση δειγμάτων-κινητήρων βενζίνης σε δυνητικούς πελάτες, ενώ μέσα στην επόμενη πενταετία σκοπεύει να έχει ολοκληρώσει την εξέλιξη και να διασφαλίσει τις απαιτούμενες εγκρίσεις τύπου για εμπορική διάθεση τόσο για έναν τετρακύλινδρο 999 κ.εκ. όσο και για τον εξακύλινδρο 2.069 κ.εκ. εν σειρά. Και οι δύο βενζινοκινητήρες θα διατίθενται σε ατμοσφαιρικές εκδόσεις αλλά και με στροβυλοσυμπιεστή (τούρμπο) για αυξημένη απόδοση και οικονομία.

Kawasaki Aero engines

Οι τελευταίες αυτές ισχυρότερες εκδόσεις θα αποδίδουν 200 και 375 ίππους στις μόλις 8.500 rpm ενώ θα διατηρούν το βάρος τους στα 85 και 127 κιλά αντίστοιχα με την μέγιστη πτητική τους ικανότητα να ανέρχεται στα 25.000ft (πόδια).

Οι κινητήρες αυτοί θα αποτελέσουν συμπαγείς μονάδες ισχύος με χαμηλά επίπεδα κραδασμών, υγρόψυξη, και πλήρη ψηφιακό έλεγχο (Full Authority Digital Engine Control) σε αισθητήρες, μονάδες ελέγχου και ενεργοποιητές .

Παράλληλα από το 2029 θα διατίθενται τα πρώτα δείγματα που χρησιμοποιούν υδρογόνο αντί βενζίνης με τις διαδικασίες τυποποίησης τους να αναμένεται να ολοκληρωθούν έως το 2035, ενώ μέχρι τότε θα διερευνάται και η συμβατότητα με e-fuels.

Kawasaki Aero engines

Σε πιο μακροπρόθεσμα πλάνα η Kawasaki μελετά την εξέλιξη συνολικά τεσσάρων κινητήρων, των δύο προαναφερθέντων αλλά και ακόμα ενός εν σειρά εξακύλινδρου 4,5L, 680 ίππων καθώς και του “διπλασιασμένου” δωδεκακύλινδρου διάταξης “V” 9,0L και 1.360 ίππων. Στόχος της εταιρείας είναι η διάθεση και των τεσσάρων αυτών μονάδων ισχύος σε τρείς εκδοχές, μια ατμοσφαιρική, μια ενισχυμένη με στροβυλλοσυμπιεστή και μια τρίτη, υβριδικής πρόωσης.

Μένει να δούμε κατά πόσο θα καταφέρει η Kawasaki να επιτύχει τους στόχους της, σε όλα τα επίπεδα, τεχνολογίας, επιδόσεων και προγραμματισμού με το ενδιαφέρον να είναι στραμμένο πάνω της, όσο εμείς ονειρευόμαστε, τι από όλη αυτή την εξέλιξη, θα μπορέσει να ανατροφοδοτηθεί στο σκέλος της μοτοσυκλέτας, που γέννησε αυτή την τροπή.

Kawasaki Aero engines

 

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.