Kawasaki Ninja ZX-10R/RR/SE 2019

Aναβαθμίσεις για όλες τις εκδόσεις
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/9/2018

Η Kawasaki για το 2019 αποφάσισε να προχωρήσει στην ανανέωση όλων των εκδόσεων της superbike της, θέλοντας να συνεχίσει την επιτυχής πορεία τους. Όσον αφορά τις αλλαγές, όλες οι εκδόσεις της οικογένειας των Ninja ZX-10 θα έχουν την επανασχεδιασμένη κεφαλή με το νέο σύστημα βύθισης βαλβίδων. Το σύστημα αυτό δεν το βλέπουμε για πρώτη φορά, καθώς το πρώτο μοντέλο που εμφανίστηκε με αυτό ήταν το BMW S1000RR και έπειτα ακολούθησε το GSX-R 1000 της Suzuki. Ουσιαστικά μεταξύ των εκκεντροφόρων και των βαλβίδων τοποθετήθηκαν ενδιάμεσα κοκοράκια, επιτρέποντας έτσι τη χρήση πιο “ήπιων” εκκεντροφόρων με μεγαλύτερη διάρκεια και μεγαλύτερη ακρίβεια στην κίνηση, στη μείωση του βάρους κατά 20% και στη χρήση μαλακότερων ελατηρίων καθώς πλέον δεν είναι απαραίτητα. Η μείωση του βάρους προήλθε από τη μεγέθυνση του εσωτερικού χώρου της κεφαλής, διατηρώντας όμως τις αρχικές εξωτερικές διαστάσεις.

Με αυτό τον τρόπο στις εκδόσεις ZX-10R και ZX-10R SE η Kawasaki κατάφερε να αυξήσει την ιπποδύναμη κατά 3 ίππους (χωρίς τη συμβολή του Ram-air) και ο κόφτης πλέον επεμβαίνει στις 13.500 αντί των 13.000 στροφών. Τέλος το χρώμα του καπακιού της κεφαλής είναι κόκκινο. Σε ό,τι αφορά την έκδοση ZX-10R SE, εκτός της νέας κεφαλής θα υπάρχει και η δυνατότητα επιλογής του self-healing χρώματος της Kawasaki, μιας τεχνοτροπίας που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη Ninja H2 του 2019. Η εφαρμογή της στη Ninja ZX-10R SE δείχνει πως η εταιρεία έχει βλέψεις να την εφαρμόσει και σε άλλα μοντέλα και όχι μόνο στη ναυαρχίδα της.

Όσον αφορά την καινοτομία που φέρνει αυτή η βαφή γίνεται αντιληπτή από το όνομα της, η Kawasaki αναφέρει πως θα έχει τη δυνατότητα να “θεραπεύει” μικρές φθορές που μπορεί να προκληθούν από τη καθημερινή χρήση. Ακόμα το Ninja ZX-10R SE και ZX-10R από το 2019 θα έχουν στον στάνταρ εξοπλισμό τους το quickshifter της εταιρείας που επιτρέπει το ανέβασμα και το κατέβασμα των σχέσεων χωρίς τη χρήση συμπλέκτη. Τέλος, σύμφωνα με τη Kawasaki οι ημι-ενεργητικές αναρτήσεις της Ninja ZX-10R SE δέχτηκαν και αυτές μια ανανέωση στο λογισμικό τους, ώστε να εναρμονίζονται καλύτερα με τις αναβαθμίσεις που έγιναν στον κινητήρα.

Την έκδοση της Ninja ZX-10RR την αφήσαμε επίτηδες για το τέλος καθώς αυτή ήταν που δέχτηκε και τις περισσότερες αλλαγές στο κινητήρα. Εκτός από την επανασχεδιασμένη κεφαλή που αναφέραμε νωρίτερα, η έκδοση θα είναι εξοπλισμένη με τις ελαφρύτερες μπιέλες τιτανίου της Prankl -για όσους δεν γνωρίζουν η Prankl δραστηριοποιείται πολλά χρόνια στο χώρο της μοτοσυκλέτας, των αυτοκινήτων αλλά και της αεροπορικής βιομηχανίας- χάνοντας 408 γραμμάρια συνολικά ενώ το βάρους του στροφάλου μειώθηκε και αυτό κατά 5% συγκριτικά με τον προηγούμενο.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να η ZX-10RR να κερδίσει 100 στροφές παραπάνω συγκριτικά με τις άλλες δύο και ο κόφτης επεμβαίνει στις 13.600, ενώ η ιπποδύναμη ανέρχεται στους 204 ίππους (χωρίς τη συμβολή Ram-air). Όμως η συγκεκριμένη έκδοση θα είναι πλέον περιορισμένης παραγωγής και για το 2019 θα παραχθούν μόλις 500 μοτοσυκλέτες για την παγκόσμια αγορά, ενώ κάθε μοντέλο θα φέρει στη τιμονόπλακά του και ένα ταμπελάκι που θα φέρει τον αριθμό του.

Με τις παραπάνω αλλαγές στις εκδόσεις της Ninja ZX-10 θα περιμέναμε και την ανανέωση της εμφάνισης και την αλλαγή των οργάνων, όμως οι αλλαγές της Kawasaki ήταν ξεκάθαρο πως εστίαζαν στους βασικότερους τομείς, όπως τα απόλυτα νούμερα στις επιδόσεις, τη μείωση του βάρους και τη καλύτερη συμπεριφορά των αναρτήσεων.

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.