Kawasaki: Ο κινητήρας του H2R σε ελικόπτερο [VIDEO]

Πετάει το εργαλείο!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/10/2020

Γι’ όσους δεν γνωρίζουν το μέγεθος και τις δραστηριότητες του ομίλου της Kawasaki ή δεν έχουν διαβάσει την ιστορία εξέλιξης του H2R, θα πρέπει να πούμε πως ο Ιαπωνικός κολοσσός έχει τμήμα αεροδιαστημικής, όπου κατασκευάζει αεροπλάνα (πολιτικά και μαχητικά) δορυφόρους, καθώς και ελικόπτερα. Το τμήμα αυτό είχε λάβει μέρος στην εξέλιξη της H2R αναλαμβάνοντας την αεροδυναμική μελέτη, σχεδίαση και δοκιμή του φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας. Γι΄αυτό άλλωστε η H2/H2R έχουν πάνω τους το σήμα του ομίλου και όχι μόνο το σήμα του τμήματος μοτοσυκλέτας. Μετά από αυτή την απαραίτητη εισαγωγή, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τον κινητήρα της H2R στο νέο project K-Racer IV με στόχο τη δημιουργία μιας νέας γενιάς ελικοπτέρων που θα είναι ταχύτερα, οικονομικότερα, ασφαλέστερα και με μεγαλύτερες δυνατότητες ανύψωσης βάρους. Το K-Racer IV είναι ένα μη-επανδρωμένο ελικόπτερο το οποίο διαθέτει τρεις έλικες και μεσαίου μεγέθους φτερά. Στόχος των σχεδιαστών είναι να “αντικαταστήσει” τα παραδοσιακά ελικόπτερα με τους δύο έλικες (ένας κύριος και ένας πίσω). Αυτή η παραδοσιακή σχεδίαση έχει μείνει ίδια από την εφεύρεση του ελικοπτέρου και παρά το γεγονός πως σε στρατιωτικά ελικόπτερα έχουμε δει πολλές “παράξενες” παραλλαγές με στόχο την αύξηση της ταχύτητας ή την αύξηση της ικανότητας μεταφοράς βαρύτερων αντικειμένων, όλες τους έχουν πολύ υψηλό κόστος και περίπλοκη τεχνολογία.

Έτσι η Kawasaki με το K-Racer IV θέλει να απλοποιήσει το σχεδιασμό, αναθέτοντας σε κάθε εξάρτημα ξεχωριστή δουλειά. Οι δυο έλικες στα φτερά αντικαθιστούν τον μονό πίσω έλικα των συμβατικών ελικοπτέρων, αναλαμβάνοντας την ώθηση προς τα εμπρός, αλλά και την αντίσταση περιστροφής που προκαλεί ο μεγάλος κεντρικός έλικας. Ταυτόχρονα, τα μεσαίου μεγέθους φτερά, αυξάνουν τις μεταφορικές δυνατότητες και μειώνουν την κόπωση των πτερυγίων του κεντρικού έλικα. Αυτό σημαίνει πως το μήκος τους μπορεί να γίνει μικρότερο και το K-racer-IV να προσγειωθεί σε μικρότερα ελικοδρόμια και να διεισδύσει σε πιο στενά περάσματα από αντίστοιχων μεταφορικών δυνατοτήτων συμβατικά ελικόπτερα. Η χρήση του υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα του H2R είναι σαφώς προτιμότερη από οποιουδήποτε άλλου ατμοσφαιρικού κινητήρα, όχι μόνο λόγω καλύτερης αναλογίας κιλών ανά ίππο, αλλά και λόγω τις μικρότερης ατμοσφαιρικής πίεσης που υπάρχει σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Άλλωστε τους μηχανικούς υπερσυμπιεστές τους χρησιμοποιούσαν τα ελικοφόρα πολεμικά αεροπλάνα πριν περάσουμε στην εποχή των jet.

    

  

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.