Kawasaki: Πρώτη ιαπωνική εταιρεία με Advanced Rider Assistance System της Bosch

Στόχος η ασφάλεια του αναβάτη
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/11/2019

Το γεγονός ότι η Bosch εργάζεται τα τελευταία χρόνια στη μεταφορά τεχνογνωσίας των ηλεκτρονικών βοηθημάτων από τα αυτοκίνητα στις μοτοσυκλέτες, δεν αποτελεί κάποια “ηχηρή” είδηση. Μάλιστα, γνωρίζουμε πως η εταιρεία συνεργάζεται τόσο με την Ducati όσο και με την KTM για την ανάπτυξη και εξέλιξη του Hardware αλλά και των προγραμμάτων που είναι απαραίτητα για την εφαρμογή του Adavanced Riders Assistance System (ARAS).

Στην περσινή EICMA είχαμε δει το Multistrada της Ducati εφοδιασμένο με τα πρωτότυπα ραντάρ, ενώ το σύστημα δεν έχει περάσει ακόμη στις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Το ίδιο συνέβη και το προηγούμενο καλοκαίρι που είδαμε την KTM να δοκιμάζει ένα πρωτότυπο 1290 Adventure T, με ενσωματωμένο ραντάρ στο κάτω μέρος του προβολέα. Το ARAS εξελίσσεται και είναι σίγουρο πως θα έρθει στον κόσμο των μοτοσυκλετών. Το θέμα είναι ποια εταιρεία θα εφοδιάσει πρώτη τις μοτοσυκλέτες της με αυτό. Γνωρίζουμε πως η ΚΤΜ έχει δηλώσει ότι το 2021 τα μοντέλα της θα αρχίσουν να εξοπλίζονται με αυτό το σύστημα και στο παρελθόν υπήρξε πρωτοπόρος στην εφαρμογή του Cornering ABS, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες να έχει άλλη μια πρωτιά στο τομέα των νέων τεχνολογιών. Η Ducati από την άλλη παραμένει σιωπηλή, ενώ τώρα η Kawasaki φαίνεται πως μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι, όπως προκύπτει από δελτίου τύπου που εξέδωσε, διεκδικώντας μάλιστα και τον τίτλο πως οι μοτοσυκλέτες της θα είναι οι πρώτες ιαπωνικές, εφοδιασμένες με ARAS.

Στο παρελθόν είχαμε δει πατέντες της Kawasaki για το ότι εργαζόταν πάνω σε αυτόν το τομέα, χωρίς όμως να υπάρχουν πληροφορίες για το αν το αναπτύσσει μόνη της ή όχι. Πλέον έχει ανακοινωθεί επίσημα η συνεργασία της με την Bosch και η προσθήκη του ARAS θα εισάγει περισσότερες τεχνολογίες στις μοτοσυκλέτες της. Αυτό προκύπτει από το Hardware που πρέπει να έχει η μοτοσυκλέτα για την ύπαρξη του συστήματος, όπως ο ηλεκτρονικός έλεγχος του γκαζιού (ride by wire) και ο ηλεκτρονικός έλεγχος του φρένου (brake by wire). Σε συνεργασία με τα ραντάρ, καθιστούν δυνατή τη χρήση του Adaptive Cruise Control (ACC), που σε αντίθεση με το κλασσικό cruise control δεν ρυθμίζεται μόνο η ταχύτητα αλλά και η απόσταση που επιθυμεί να έχει ο αναβάτης απ’ το προπορευόμενο όχημα. Όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν η πρώτη γενιά του ACC δεν λειτουργούσε αλάνθαστα, αφού στις ανοιχτές στροφές σε δρόμους με μπαριέρες οι αισθητήρες μπέρδευαν τα προστευτικά του δρόμου με άλλο όχημα που επιχειρούσε να μπει ανάμεσα στη μοτοσυκλέτα και το αυτοκίνητο μπροστά, με αποτέλεσμα να φρενάρει για την αποφυγή ατυχήματος. Το φαινόμενο αυτό έχει μειωθεί σημαντικά και οδεύει στο να τελειοποιηθεί όσο το σύστημα εξελίσσεται. Ακόμη, μέσω του ηλεκτρονικού ελέγχου του φρένου, η μοτοσυκλέτα θα έχει τη δυνατότητα να εφοδιαστεί με hill-assist (λειτουργία που ενεργοποιεί το φρένο όταν η μοτοσυκλέτα βρίσκεται σε ανηφόρα για να μην το πατά μόνιμα ο αναβάτης και πατά σταθερά και με τα δύο πόδια στην άσφαλτο) αν χρησιμοποιεί μονάδα IMU.

Άλλη μια λειτουργία που θα εισαχθεί είναι το αυτόματο σύστημα προειδοποίησης για πιθανή σύγκρουση με άλλο όχημα μέσω οπτικών ερεθισμάτων (συνήθως μέσα από λυχνίες που υπάρχουν στους καθρέπτες) ή ακουστικών για την αποφυγή του. Παραδείγματος χάριν, το σύστημα ενεργοποιείται και προειδοποιεί μέσω της λυχνίας του καθρέπτη τον αναβάτη όταν ένα όχημα πίσω του πλησιάζει με μεγάλη ταχύτητα και ο ίδιος δεν αντιδρά.

Η τελευταία λειτουργία που εισάγει το ARAS είναι το Blind-spot detection, όπου ελέγχοντας περιμετρικά το χώρο της μοτοσυκλέτας μέσω των ραντάρ, ειδοποιεί τον αναβάτη για οχήματα που μπορεί να βρίσκονται στην τυφλή γωνία των καθρεπτών.

Προς το παρόν, η Kawasaki δεν έχει ανακοινώσει ποια μοντέλα σκοπεύει να εξοπλίσει με το ARAS ούτε το πότε θα κυκλοφορήσουν στην αγορά. Μέσω του Yuji Horiuchi, Προέδρου της Motorcycles & Engine Company στην Kawasaki Heavy Insdustries, και του Geoff Liersch, Προέδρου της Bosch Two-Wheeler and Powersports Business Unit, έγινε ξεκάθαρο ότι η “πράσινη” εταιρεία θα είναι το πρώτο ιαπωνικό εργοστάσιο που οι μοτοσυκλέτες του θα χρησιμοποιούν το νέο ηλεκτρονικό βοήθημα και τα ραντάρ της Bosch, προσφέροντας πιο ασφαλή και άνετα ταξίδια.

Σίγουρα, η εισαγωγή των νεών τεχνολογιών μπορεί να μην εκφράζει τους αναβάτες που θέλουν τις μοτοσυκλέτες τους όσο πιο “αγνές” γίνεται -χωρίς ηλεκτρονικά βοηθήματα- όμως η αλήθεια είναι πως είναι ιδιαίτερα χρήσιμα ειδικά στους ελληνικούς δρόμους, που οι περισσότεροι έχουν τη προσοχή τους στο smartphone και όχι στην οδήγηση.

Ετικέτες

Εντουροβόλτα - ΕΠΟΣ: 8ο Enduro Festival Μεγάρων

Μία συνάντηση ολόκληρης της Enduro Κοινότητας
8o Enduro Festival Μέγαρα
Από το

motomag

31/1/2025

Στο καλύτερο ίσως βουνό της Αττικής για enduro, η Λέσχη Μοτοσυκλετιστών Μεγάρων (ΛΕ.Μ.Μ.) διοργάνωσε το 8ο Enduro Festival με καταπληκτικό καιρό, εξαιρετικό σε πρόσφυση έδαφος και πάρα πολλές συμμετοχές, που ξεπέρασαν τις 670. Το ΜΟΤΟ εξασφάλισε ένα Husqvarna TE300 Heritage2025 για τον απεσταλμένο του και αυτός μεταδίδει…

 

Πέντε μήνες ξόδεψαν τα μέλη της ΛΕ.Μ.Μ. για να ετοιμάσουν αυτή τη βόλτα, η οποία είχε πραγματικά τα πάντα: μια πλατεία γεμάτη μοτοσυκλέτες και καλοστημένα περίπτερα με νέα μοντέλα, εξοπλισμό και αξεσουάρ που μπορούσες να αγοράσεις εκείνη τη στιγμή (σώθηκαν όσοι ξέχασαν τα γάντια στο σπίτι), αλλά και εξειδικευμένες υπηρεσίες για τους λάτρεις του enduro, όπως η επιτόπια επισκευή σε μπότες. Είχε πάρτι το βράδυ του Σαββάτου, για όσους βέβαια τυχερούς μπόρεσαν να παρευρεθούν, καθώς οι περισσότεροι Αθηναίοι το κάναμε μονοήμερη και πηγαίνοντας στα Μέγαρα Κυριακή πρωί. Μπορούσες να δεις από κοντά αρκετούς από τους πρωταγωνιστές του πανελληνίου πρωταθλήματος enduro, όπως τον Παναγιώτη Κακολύρη και την καινούργια RMX του στο περίπτερο της Suzuki αλλά και στη διαδρομή στο βουνό, τον Γιάννη Ντεβετζή στην πρώτη του βόλτα με Beta, τον «δικό μας» Κίμωνα Καράμπελα με Yamaha WR450F, καθώς και τον για 3η συνεχόμενη φορά τερματίσαντα του Rally Dakar, Βασίλη Μπούδρο, που ξενάγησε καμία δεκαριά Άγγλους στα μεγαρίτικα μονοπάτια.

8ο Enduro Festival Megara 2025

Η ατραξιόν του φεστιβάλ ήταν βέβαια η χορταστική -και πολύ κουραστική για τους απροπόνητους σαν και του λόγου μου- διαδρομή των 80 χιλιομέτρων σε εξαιρετικό έδαφος, χωμένη μέσα στο δάσος, με μεγάλο της μέρος να αποτελείται από φρεσκοανοιγμένα μονοπάτια. Στην ανακοίνωση, η διαδρομή είχε χαρακτηριστεί medium και σε αρκετά σημεία διαχωριζόταν σε hard και normal. Όσοι ακολούθησαν τα hard κομμάτια βρέθηκαν αντιμέτωποι με ζόρικες δυσκολίες αλλά και με αρκετό… μποτιλιάρισμα, καθώς δεν ήταν λίγοι αυτοί που μπήκαν να δοκιμάσουν την τύχη τους χωρίς να έχουν το ανάλογο οδηγικό επίπεδο για να τη βγάλουν.

Η normal διαδρομή είχε τα πάντα και σε χορταστικές δόσεις: σφιχτά τεχνικά κομμάτια με ρίζες, χοντρούς νεροσωλήνες, κορμούς και γλιστερή πέτρα, ανοιχτά γκαζερά με κοφτά αλματάκια, ζόρικες ανηφόρες με βαθιά λούκια και σκαλοπάτια, απότομες κατηφόρες με γλιστερό έδαφος και κάθετα drop.

Η εντύπωση που έχουμε σχηματίσει όλα αυτά τα χρόνια για το βουνό των Μεγάρων επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά: αν το enduro είναι το χόμπι σου, δεν υπάρχει καλύτερος προορισμός στην Αττική.

Αν εξαιρέσεις το μποτιλιάρισμα στα hard και τον κόσμο που μαζευόταν στα πιο απαιτητικά σημεία της διαδρομής, δύσκολα θα αντιλαμβανόσουν ότι κινείσαι στα ίδια μονοπάτια με άλλες 670 μοτοσυκλέτες. Η βόλτα είχε ροή και οι αναβάτες ήταν αρκετά απλωμένοι μέσα στη διαδρομή, καθώς μπήκαν σε κύματα από τις 8.30 που άνοιξε η είσοδος μέχρι τις 10.35 που μπήκε ο Σεβαστόπουλος με τον γιο του, τελευταίος και καταϊδρωμένος από το βιαστικό ξεφόρτωμα μπας και προλάβαινε την πόρτα ανοιχτή. Μετά τα παρακάλια του Γιάννη για να μπει, πέντε λεπτά μετά το κλείσιμο της πόρτας και λίγο πριν η διοργάνωση αμολήσει τις σκούπες -οι οποίες αν σε πετύχαιναν μέσα στη διαδρομή είχαν σαφή οδηγία να σε βγάλουν να γυρίσεις στην πλατεία από άσφαλτο-, το βουνό των Μεγάρων είχε γεμίσει Enduro, τα οποία οι Μεγαρίτες δέχονται με ευχαρίστηση στην περιοχή τους. Απόδειξη αυτού, η παρουσία του Δημάρχου Μεγάρων, που αντί να κάτσει σπίτι του να απολαύσει το ζεστό κυριακάτικο πρωϊνό, ήρθε από τις επτάμισι στην πλατεία Έξω Βρύσης και ευχαρίστησε τους συμμετέχοντες από τα μικρόφωνα λίγο πριν δοθεί η εκκίνηση. 

Και τώρα που είπαμε εκκίνηση, να κάνουμε και το -μοναδικό- παράπονό μας. Αγαπητοί συνάδελφοι της ΛΕ.Μ.Μ., δεν υπήρχε κανένας λόγος να ξεκινήσουν οι πρώτοι μέσα από τη λασπωμένη κοίτη του ρέματος. ΟΚ, ήταν εντυπωσιακό για τους -ελάχιστους- περαστικούς που χάζεψαν τα πρώτα μηχανάκια να σηκώνουν έναν τεράστιο πίδακα λάσπης πίσω τους - και μερικά από αυτά να μην καταφέρνουν να ξαναβγούν στην άσφαλτο, τριάντα μέτρα πιο κάτω, χωρίς εξωτερική βοήθεια. Οι αναβάτες όμως ξεκίνησαν τη μεγάλη βόλτα τους λασπωμένοι, με τα φτερά χτισμένα από πηλό, τα μαρσπίε να γλιστράνε, τις αλυσίδες σε άθλια κατάσταση και τα ρούχα τους μουλιασμένα. Ευτυχώς επικράτησε η λογική και λίγα λεπτά αργότερα, το κομμάτι του ρέματος κόπηκε και οι μοτοσυκλέτες ξεκινούσαν τη διαδρομή μερικά μέτρα πιο κάτω.

Σε όλα τα υπόλοιπα, η διοργάνωση έδειξε για ποιον λόγο προετοιμαζόταν πέντε μήνες: παρουσία ασθενοφόρου και πυροσβεστικής, τόσο στην εκκίνηση όσο και στη στάση ανεφοδιασμού, στην οποία πέρα από το μπιτόνι σου, που το παρέδιδες σε φορτηγό στην εκκίνηση, μπορούσες να βρεις νερά, μπανάνες, μπάρες δημητριακών και Red Bull σε αφθονία. Πολλά, ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ άΆτομα της λέσχης διάσπαρτα στο βουνό, άλλοι πεζοί, άλλοι με μοτοσυκλέτες, πανταχού παρόντες, έτοιμοι να βοηθήσουν στα δύσκολα σημεία αλλά και να προειδοποιήσουν σε τυχόν δυσκολίες που δεν φαίνονταν με τη φόρα που προσέγγιζες το σημείο. Τους αξίζουν συγχαρητήρια και ευχόμαστε να συνεχίσουν έτσι κάθε χρόνο!

8ο Enduro Festival Megara 2025

 

Husqvarna TE 300 Heritage
του Κωνσταντίνου Δάλλα:

Μια από τις αγαπημένες μας enduro μοτοσυκλέτες για κάθε χρήση. Άλλωστε έχει και την εμφάνιση που ταιριάζει στην ηλικία του προσωρινού αναβάτη της. Μπορεί τα 300 δίχρονα κυβικά της να ακούγονται πολλά, όμως η μεγάλη Husqvarna είναι ένα από τα πιο ευκολοδήγητα enduro που μπορείς να αγοράσεις σήμερα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ξεκινούσα να ανεβαίνω μια ανηφόρα και, λίγο μετά τη βάση, διαπίστωνα ότι είμαι με «μια πάνω». Κανένα πρόβλημα για το TE 300, λίγη βοήθεια με τον συμπλέκτη και φτάνεις πάνω άνετα, χωρίς δράματα. Την ίδια στιγμή, έχει τόσο μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που μπορώ να αξιοποιήσω που δύσκολα θα επέλεγα κάτι άλλο για βόλτα ή αγώνα enduro. Μπορεί το KTM να μου ταιριάζει περισσότερο σε μέγεθος, όμως η παρουσία μοχλικού στο Husqvarna, καθαρά για ψυχολογικούς λόγους, θα με έντυνε στα μπλε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Husqvarna TE 300 Dallas

Δείτε περισσότερα στη συλλογή φωτογραφιών που ακολουθεί.