Kawasaki: Ξανά στην παραγωγή η κυλινδροκεφαλή του 1972

Για την αγάπη της τετρακύλινδρης ιστορίας της
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/8/2020

Όσοι προσπαθούν να κρατήσουν σε λειτουργική κατάσταση μια μοτοσυκλέτα με ηλικία άνω των 20 ετών ή ακόμα χειρότερα να την ανακατασκευάσουν, γνωρίζουν πολύ καλά πως η εύρεση γνήσιων ανταλλακτικών είναι ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος. Και δεν μιλάμε μόνο για εξωτικές μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν σε ελάχιστα αντίτυπα, αλλά κυρίως για μοτοσυκλέτες ευρείας παραγωγής που αγόραζε κατά χιλιάδες ο κόσμος και φυσικά τις οδηγούσε μέχρι να φύγει και η τελευταία βίδα από πάνω τους. Η νομοθεσία στις ΗΠΑ και στην Ε.Ε. επιβάλει στους κατασκευαστές να διατηρούν πλήρες στοκ ανταλλακτικών τουλάχιστον για μια δεκαετία στα μοντέλα που πουλάνε στις χώρες τους, όμως μετά το πέρας αυτού του χρονικού περιθωρίου, η εύρεση καινούριων γνήσιων ανταλλακτικών εξαρτάται από το απόθεμα των αποθηκών.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορείς να βρεις καινούρια ανταλλακτικά από τους προμηθευτές των εργοστασίων (καμία εταιρεία δεν φτιάχνει δικές της αναρτήσεις, ούτε φρένα κ.τ.λ. αλλά τα προμηθεύεται από τις εξειδικευμένες εταιρείες του κλάδου) όμως αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο όσο περνάνε τα χρόνια. Έτσι η απόφαση της Kawasaki να φτιάξει από την αρχή καλούπια χύτευσης και να δημιουργήσει μια μικρή γραμμή παραγωγής της αερόψυκτης κεφαλής του τετρακύλνδρου κινητήρα του 1972, σίγουρα αξίζει επαίνους. Η κεφαλή αυτή θα πωλείται κανονικά σε όλο τον κόσμο κατόπιν παραγγελίας και θα είναι διαθέσιμη σε μαύρο ή ασημί χρώμα καθώς μπορεί να μπει σε όλες τις εκδόσεις των 750 ή 900 κυβικών που είχε ο πρώτος τετρακύλινδρος εν σειρά της Kawasaki στα Ζ2 και Ζ1 (Ζ1 για τους Ιάπωνες είναι το “δικό μας” Z 900).

Η τιμή της δεν έχει ανακοινωθεί και φυσικά η παραγωγή της είναι αποσπασματική ανάλογα με τις παραγγελίες. Αυτό σημαίνει πως δεν θα είναι τσάμπα και πιθανότητα δεν θα την έχει στο ράφι του ο τοπικός ανταλλακτικατζής του χωριού σου για να την πάρεις επί τόπου. Παρ’ όλα αυτά, ούτε η Kawasaki βγάζει λεφτά από αυτή την απόφασή της και ξεκάθαρος στόχος της ιαπωνικής εταιρείας είναι να βοηθήσει τους ιδιοκτήτες τέτοιων μοτοσυκλετών να τις κρατήσουν πάνω στο δρόμο και όχι μέσα στα μουσεία. Άλλωστε γι΄αυτό διάλεξε να κατασκευάσει ξανά την κεφαλή, που συνήθως είναι δύσκολο έως αδύνατον να επισκευαστεί, ενώ για τα υπόλοιπα μέρη του κινητήρα μπορείς να βρεις κι άλλες αξιόπιστες λύσεις. Τώρα αν δεν έχεις μια παλιά τετρακύλινδρη Kawasaki αλλά είσαι φανατικός φίλος της “πράσινης” εταιρείας ή θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθειά της για την διατήρηση των κλασσικών μοτοσυκλετών, μπορείς απλώς να παραγγείλεις ένα συλλεκτικό κομμάτι της κεφαλής πάνω σε ξύλινη βάση και να το έχεις το γραφείο σου, το οποίο θα παραχθεί σε μόλις 50 αριθμημένα αντίτυπα.

Λεωφορειολωρίδες και μοτοσυκλέτα: Καμία αλλαγή με τον νέο ΚΟΚ! Που επιτρέπεται και που απαγορεύεται για τα δίκυκλα

Παραμένουν πολύ λίγα τα σημεία που δεν επιτρέπονται οι μοτοσυκλέτες
leoforeiolorides
Πολύ λίγα τα σημεία που απαγορεύονται
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/1/2026

Λεωφορειόδρομος ή λεωφορειολωρίδα, όπως έχει καθιερωθεί στην καθομιλουμένη είναι ο δρόμος που αφορά αποκλειστική κυκλοφορία λεωφορείων ή τρόλεϊ. Αυτό ισχύει τώρα και ίσχυε και πριν από τον νέο Κ.Ο.Κ.

Τα δίκυκλα κινούνται κανονικά στους λεωφορειόδρομους, όμως αυτό ποτέ δεν ήταν διατυπωμένο με λέξεις στον ΚΟΚ, τώρα που ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας έχει αλλάξει και ορισμένοι έχουν αρχίσει να τον διαβάζουν, μάλλον για πρώτη φορά στη ζωή τους, θεώρησαν πως κάτι έχει αλλάξει χτίζοντας την πεποίθηση πως οι μοτοσυκλέτες θα αρχίσουν να εξαιρούνται. Αυτό είναι λάθος. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ακριβώς όπως και πριν, έτσι και ο νέος ΚΟΚ αναφέρει πως στους λεωφορειόδρομος μπορούν να κινούνται μόνο λεωφορεία, εκτός αν υπάρχουν πινακίδες που μας ενημερώνουν για κάτι διαφορετικό.

1

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε πολλά σημεία της Αττικής -για παράδειγμα- σημάνσεις που επιτρέπουν την κίνηση και των αυτοκινήτων σε λεωφορειόδρομο μόνο σε συγκεκριμένες ώρες, το βράδυ, το Σαββατοκύριακο και τις Αργίες όπως στις φωτογραφίες που τραβήξαμε για να δείτε τις διαφορετικές περιπτώσεις. Υπάρχουν αντίστοιχα και ορισμένα σημεία όπου οι μοτοσυκλέτες απαγορεύονται, όπως θα δείτε παρακάτω, αλλά αυτά είναι ελάχιστα και ισχύουν χρόνια τώρα.

2

Ο νόμος αναφέρει ξεκάθαρα πως ο λεωφορειόδρομος αφορά αποκλειστική κυκλοφορία λεωφορείων, οπότε οποιαδήποτε στιγμή η πολιτεία μπορεί να αφαιρέσει τις πινακίδες που επιτρέπουν την κίνηση των δικύκλων και τότε είναι ξεκάθαρο πως θα πρόκειται για μία πολύ μεγάλη αλλαγή για το μοτοσυκλετιστικό κοινό. Δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη ότι αυτό θα γίνει τώρα ενώ δεν έχει γίνει όλο αυτό το διάστημα! Διότι πολύ απλά δεν υπάρχει αλλαγή στον νέο ΚΟΚ για το τι ορίζεται λεωφορειόδρομος, με βάση πριν, άρα δεν εξηγείται και γιατί υπάρχει ανησυχία ως προς αυτό!

Στο μεταξύ ο ΚΟΚ είναι σωστά γραμμένος στο να μην αφήνει παραθυράκια για την κίνηση των μοτοσυκλετών, τουριστικών λεωφορείων και γενικά σε οτιδήποτε άλλο εκτός των αστικών λεωφορείων γιατί υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις εκεί έξω που κάτι τέτοιο θα είχε μεγαλύτερο βαθμό επικινδυνότητας.

Μία τέτοια περίπτωση είναι οι μονοδρομίσεις που συμβαίνουν σε δρόμους που άλλοτε υπήρξαν διπλής κατεύθυνσης, κρατώντας όμως μόνο την λεωφορειολωρίδα με αντίθετη κατεύθυνση προς την μονοδρόμηση. Η καθολική άρση της απαγόρευσης θα έπρεπε να ισχύει και εδώ ή να ορίζεται η απαγόρευση όπου υπάρχει πινακίδα, πρακτική που δημιουργεί μεγαλύτερο ζήτημα ασφάλειας, από το αντίθετο: Να γνωρίζει δηλαδή ο αναβάτης πως απαγορεύεται εκτός από εκεί που επιτρέπεται.

Τέτοιες περιπτώσεις όπου δεν επιτρέπονται στα δίκυκλα να μπουν στην λωρίδα λεωφορείων υπάρχουν χρόνια στην Αττική και στις μεγάλες πόλεις της χώρας και αποτελούν μειοψηφία, συγκριτικά με το που έχουν τοποθετηθεί πινακίδες που επιτρέπουν την είσοδο. Δεν αναμένουμε καμία αλλαγή ως προς αυτό!

Έτσι ήταν λοιπόν η κατάσταση τόσο καιρό και έτσι ακριβώς παραμένει και τώρα, με τον νέο ΚΟΚ να αναφέρει για το ζήτημα, ακριβώς ότι και ο προηγούμενος.

Σε περίπτωση που ένας αναβάτης κινηθεί με το δίκυκλό του σε λεωφορειόδρομο που δεν επιτρέπεται, το πρόστιμο είναι 200 ευρώ και στέρηση διπλώματος και πινακίδας για 20 ημέρες. Είναι λίγες αυτές οι περιπτώσεις και οφείλουμε όλοι να τις σεβαστούμε, ακριβώς όπως κάνουμε τόσο καιρό!