Kawasaki Z900 RS: Νέος χρωματισμός - φόρος τιμής

Εμπνευσμένη από το "Aitsu to lullaby"
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/8/2018

Ο συγκεκριμένος χρωματισμός της Kawasaki στη Z900 RS δεν αποτελεί απλά έναν ακόμα ελκυστικό συνδυασμό για το 2019, αλλά έναν φόρο τιμής στην anime ταινία, με τίτλο "Aitsu to lullaby". Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 1983 και το σενάριο της βασίστηκε στο ομώνυμο manga (όπως λέγονται τα κόμικς στην Ιαπωνία). Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Hishiki Kenji, ένας έφηβος μοτοσυκλετιστής που οδηγώντας ένα Z2 750, καταλήγει να κοντράρεται με τον αρχηγό μια συμμορίας μοτοσυκλετών, για τα μάτια μιας κοπέλας. Η ιστορία μπορεί να ακούγεται κοινότυπη αλλά είχε τεράστια απήχηση και η Ζ2 750, που οδηγούσε ο πρωταγωνιστής, είχε τη χαρακτηριστική διχρωμία λευκού και κόκκινου που φέτος η Kawasaki αποφάσισε να μεταφέρει από τον κόσμο των Anime στη πραγματικότητα.

Στην Ιαπωνική μοτοσυκλετιστική κουλτούρα δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Στο πρόσφατο παρελθόν είχαμε την Honda που έβγαλε στην παραγωγή το Vultus NM4 σε μια προσπάθεια να αντιγράψει τη μοτοσυκλέτα από μια άλλη γνωστή ταινία Anime, το Akira (1988). Η προσπάθεια της Honda ήταν άξια, ως προς τον τομέα της εμφάνισης, όμως το αποτέλεσμα ήταν άνευρο, δίχως να εξιτάρει οδηγικά, όπως θα περίμενε κανείς από μία μοτοσυκλέτα επηρεασμένη από τον Akira... Ωστόσο η γενναία επιλογή της Honda να φέρει στην παραγωγή μία τόσο φουτουριστική μοτοσυκλέτα ανταμείφθηκε, κατά κάποιο τρόπο, από Hollywood που την επέλεξε για την ταινία Ghost in the Shell, με την Scarlett Johanson, ενώνοντας έτσι δύο διαφορετικούς κόσμους των anime… από την άλλη βέβαια, αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους θεατές που δεν γνωρίζουν την προϊστορία της εκάστοτε μοτοσυκλέτας όπως την διαβάζετε εσείς στο ΜΟΤΟ.

Επιστρέφοντας λοιπόν στην μοτοσυκλέτα του Kenji μπορεί ίσως να παρατηρήσατε πως πρόκειται για ένα διαφορετικό σε κυβικά μοντέλο από το θρυλικό Ζ1 που έχτισε τον μύθο των "Ζήτα", γεγονός που οφείλεται στις κατηγορίες των διπλωμάτων της Ιαπωνίας, με βάση την ηλικία του πρωταγωνιστή. Με τα δύο μοντέλα να είναι απολύτως ίδια εμφανισιακά δεν είναι μεμπτό που η Kawasaki εμπνεύστηκε από την συγκεκριμένη Ζ2, το ακριβώς αντίθετο θα έλεγε κανείς. Καθώς ακόμη κι αν δεν ασχολείται κάποιος με τα ιαπωνικά κόμικ, παραμένει ένας εξαιρετικά ενδιαφέρον συνδυασμός χρωμάτων! Ο χρωματισμός θα βγει στη παραγωγή το 2019, όμως αυτό που δεν γνωστοποιήθηκε είναι αν θα εισαχθεί στην ευρωπαϊκή και αμερικάνικη αγορά. Συνεπώς το μόνο που μπορούν να κάνουν οι οπαδοί των anime, κι όλοι όσοι θα ήθελαν ένα ακριβώς ίδιο Ζήτα, είναι να περιμένουν λίγο ακόμη μέχρι τα παγκόσμια σαλόνια, που το MOTO θα είναι εκεί, να εκμεύεσει μια επίσημη απάντηση από την Kawasaki

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.