Κέντρο Αθήνας: Χάθηκε κυριολεκτικά ο δρόμος

Είχαν καλύψει τρύπα με νοβοπάν
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/5/2019

Χάθηκε ξαφνικά ο δρόμος στην 3η Σεπτεμβρίου στο κέντρο της Αθήνα, για τον άτυχο αναβάτη του NC750X! Προφανώς και δεν μπορούσε να φανταστεί πως το ριγμένο κάτω νοβοπάν δεν ήταν άλλο ένα σκουπίδι στους δρόμους, αλλά έκρυβε ανοικτό φρεάτιο. Κατέληξε τραυματισμένος στο νοσοκομείο με την μοτοσυκλέτα φυτεμένη -κυριολεκτικά- στο κέντρο της Αθήνας.

Το συγκεκριμένο περιστατικό αναδεικνύει περισσότερα από ένα προβλήματα. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα μία τρύπα στους δρόμους είναι κάτι που ξεσηκώνει κινητοποίηση ακριβώς για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο. Δεν είναι μονάχα ανθρωπιστικός ο λόγος. Οι εξελιγμένες κοινωνίες ξέρουν πολύ καλά πως το «έλα μωρέ δεν σκοτώθηκε κιόλας», ούτε δικαιολογία είναι, ούτε και λύση. Οι κοινωνίες ξέρουν πως ένας άνθρωπος που αποτελεί ενεργό μέρος της παραγωγικής διαδικασίας και εργάζεται, ο τραυματισμός του έχει αντίκτυπο σε όλους. Ακόμη χειρότερα για το χειρότερο… Οι εξελιγμένες κοινωνίες ξέρουν πως είναι πολύ πιο σωστό να διατηρείς σε ετοιμότητα έναν ολόκληρο μηχανισμό που θα φροντίζει οι παραμένουν οι δρόμοι σε εξαιρετικά καλή κατάσταση, από το να αφήνεις να συμβαίνουν τέτοια περιστατικά. Προφανώς και δεν είμαστε μία τέτοια κοινωνία, προφανέστατα και είναι υποχρέωση όλων μας να γίνουμε. Διότι η τρύπα αυτή μπορεί να καλύφτηκε από κάποιον περαστικό ή κάτοικο της περιοχής και αναδεικνύει τα άλλα δύο βασικά προβλήματα σε αυτή την περίπτωση. Δεν κουκουλώνεις μία τέτοια τρύπα αλλά επικοινωνείς με την υπηρεσία του Δήμου, κι επειδή ξέρεις πως η υπηρεσία θα κάνει μέρες να ανταποκριθεί, φροντίζεις για μια καλύτερη προφύλαξη από το κουκούλωμα.

Το άλλο ζήτημα είναι πως έχουμε αποδεχτεί την κατάσταση με τα άπειρα σκουπίδια στους δρόμους. Βλέπεις νέα παιδιά να πετούν σκουπίδια μέσα από αυτοκίνητα κι αυτό είναι το χειρότερο. Αυτό σημαίνει πως και το μέλλον δεν προβλέπεται ιδιαίτερα καλό! Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε δρόμους με σκουπίδια, διαφορετικά ένα πάνελ καταμεσής του δρόμου θα τους παραξένευε όλους.

Για την διήθηση είναι το μόνο για το οποίο δεν θέλουμε να ακούσουμε κάτι. Καλά κάνουμε και περνάμε ανάμεσα από τα αυτοκίνητα, ή στο πλάι τους στην προκειμένη περίπτωση. Μακάρι και να γίνει πιο σωστά, και να προστατευθεί και από τον νομοθέτη, κάτι που τώρα δεν ισχύει.

Μέχρι τότε είμαστε στο έλεος της δικής μας μοίρας, εκείνης που έχουμε στρώσει ως κοινωνία. Προσοχή εκεί έξω, ακόμη και στο κέντρο της Αθήνας, και όχι μόνο στην κίνηση που είναι το αυτονόητο, ούτε και στην έλλειψη πρόσφυσης που επίσης έχουμε συνηθίσει, αλλά και στις κρυμμένες παγίδες!

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.