Κινητό και οδήγηση

Αμετανόητοι… εν δυνάμει δολοφόνοι!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/9/2017

Πρόσφατα, δημοσιεύθηκε μια έρευνα στην Αμερική, σχετικά με την χρήση των κινητών τηλεφώνων στο αυτοκίνητο, και πιο συγκεκριμένα τα γραπτά μηνύματα, την ώρα της οδήγησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν τρομερό ενδιαφέρον, παρά το γεγονός ότι έγινε στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, καθώς η νοοτροπία και η πρακτική στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι κατά γενική ομολογία ένα παγκόσμιο φαινόμενο, ενώ αυτές τις μέρες και στην χώρα μας τρέχει μια μεγάλη καμπάνια σε όλα τα μέσα, σχετικά με την επικινδυνότητα του φαινομένου. Μάλιστα, η έρευνα έγινε για λογαριασμό μιας μεγάλης ασφαλιστικής εταιρείας, προφανώς λόγω των υπέρογκων αποζημιώσεων που κλήθηκαν να πληρώσουν.

Το πιο σοκαριστικό –και εξοργιστικό ίσως- από τα συμπεράσματα, είναι ότι σχεδόν το ένα τρίτο των ερωτηθέντων απάντησαν ότι άσχετα με το αν θεωρείται παράνομο ή όχι, αυτοί πιστεύουν πως είναι ικανοί να γράφουν μηνύματα στο κινητό τους και να οδηγούν ταυτόχρονα. Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία θεωρεί ότι η απόσπαση της προσοχής είναι η κυριότερη αιτία των ατυχημάτων, ενώ πάνω από το 90% πιστεύει ότι θα πρέπει να είναι παράνομο. Με άλλα λόγια, διακρίνουμε μια υπέρμετρη και –κυρίως- αδικαιολόγητη υπερεκτίμηση των ικανοτήτων τους από μια μεγάλη μερίδα οδηγών, που θεωρούν ότι οι νόμοι φτιάχτηκαν για τους χαζούς κι όχι γι' αυτούς που ανήκουν στην ελίτ των δεξιοτήτων!

Η έρευνα έδειξε μια μεγάλη διαφορά στη νοοτροπία, ανάμεσα στους νεότερους και πιο μεγάλους ηλικιακά οδηγούς. Πάνω από το 60% των οδηγών μεταξύ 18-34 ετών έχουν εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να επικοινωνούν με γραπτά μηνύματα την ώρα που οδηγούν, ενώ το ίδιο ποσοστό πέφτει κάτω από το 6% στους οδηγούς άνω των 55 ετών.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της αμερικάνικης Τροχαίας Εθνικών Οδών, το 2015 σκοτώθηκαν 3.477 άνθρωποι και 391.000 τραυματίστηκαν σε τροχαία ατυχήματα όπου ενεπλάκησαν οδηγοί που απέσπασαν την προσοχή τους από την οδήγηση. Σε ό,τι αφορά τα μοιραία ατυχήματα από την απόσπαση της προσοχής, το μεγαλύτερο ποσοστό των οδηγών ανήκει στο νεαρό ηλικιακά γκρουπ…

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι ότι οι άντρες θεωρούν ότι είναι καλύτεροι στο να γράφουν μηνύματα και να οδηγούν. Το ποσοστό των ανδρών που απαάντησαν πως νιώθουν σίγουροι ότι μπορούν να γράφουν και να οδηγούν είναι σχεδόν διπλάσιο (21%) από αυτό των γυναικών (11%). Πέρα απ' αυτό όμως, το 88% των ανδρών και το 97% των γυναικών απάντησαν πως θα πρέπει να θεωρείται παράνομο.

Ανάμεσα σε όλους τους οδηγούς που πήραν μέρος στην έρευνα, πάνω από το 65% θεωρεί πως η ενασχόληση με το κινητό την ώρα της οδήγησης είναι η πιο κοινή αιτία των τροχαίων ατυχημάτων στις Η.Π.Α., ενώ το 83% πιστεύει πως η αστυνομία πρέπει να έχει το δικαίωμα να κόβει κλήσεις σε όσους το κάνουν. Παρόλα αυτά, το 34% απάντησε ότι διαθέτουν την ικανότητα να γράφουν μηνύματα και να οδηγούν ταυτόχρονα με ασφάλεια!

Σε ό,τι αφορά τα μοιραία ατυχήματα από την απόσπαση της προσοχής, το μεγαλύτερο ποσοστό των οδηγών ανήκει στο νεαρό ηλικιακά γκρουπ…

Παράλληλα, υπήρξε και ερώτηση σχετικά με το τι συναισθήματα δημιουργούνται όταν βλέπουν κάποιον άλλο να γράφει μηνύματα την ώρα που οδηγεί, με την ανησυχία να καταλαμβάνει το μεγαλύτερο ποσοστό (62%) και τον εκνευρισμό να ακολουθεί με 50%. Μάλιστα αυτά σ' αυτά τα δύο συναισθήματα δεν υπήρχαν αποκλίσεις σε κανένα ηλικιακό γκρουπ…

 

Γεωργία – Φυλακή για αδήλωτα παυσίπονα σε Άγγλο μοτοσυκλετιστή που γυρνούσε τον κόσμο!

Κατείχε παυσίπονα χάπια που στη Γεωργία θεωρούνται ναρκωτικά αν δεν συνοδεύονται από μεταφρασμένη συνταγή γιατρού
Matthew Roy Desmond
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Ο 49χρονος Matthew Roy Desmond, Βρετανός πολίτης και παρασημοφορημένος βετεράνος του στρατού με θητείες σε Αφγανιστάν και Ιράκ, ταξίδευε με τη BMW του προερχόμενος από την Τουρκία και, όταν έφτασε στα σύνορα με τη Γεωργία, συνελήφθη μετά τον τελωνειακό έλεγχο.

Η αμαρτία του Desmond ήταν πως κουβαλούσε τρία διαφορετικά παυσίπονα (pregabalin, buprenorphine, codeine) που παίρνει με εντολή γιατρού λόγω χρόνιων πόνων στη σπονδυλική στήλη από παλιότερο τραυματισμό. Το πρόβλημα στη Γεωργία είναι πως, σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας, οι ουσίες των συγκεκριμένων φαρμάκων κατηγοριοποιούνται ως ναρκωτικά εφόσον δεν διαθέτουν ιατρική συνταγή.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Desmond προφανώς είχε συνταγή γιατρού, ωστόσο για να θεωρείται έγκυρη στη Γεωργία θα έπρεπε να είναι μεταφρασμένη από επίσημο φορέα και να έχει πάρει ειδική ηλεκτρονική επισημείωση (apostille) που να πιστοποιεί την εγκυρότητά της.

Matthew Roy Desmond
Matthew Roy Desmond

Ο Desmond παραμένει προφυλακισμένος στην Τιφλίδα από τον Μάιο, ενώ η υπόθεσή του έγινε μόλις τώρα γνωστή μέσω των δικηγόρων του, καθώς πρόκειται να δικαστεί σήμερα, Δευτέρα 13 Ιουλίου 2026, αντιμετωπίζοντας κίνδυνο κάθειρξης έως και 12 χρόνια!

Το εντυπωσιακό είναι πως οι δικηγόροι του δηλώνουν ότι ο συλληφθείς είχε ταξιδέψει σε 25 χώρες χωρίς κανένα πρόβλημα, έχουν δε ήδη προσκομίσει τα απαραίτητα πιστοποιητικά και λοιπά έγγραφα που επιβεβαιώνουν τη νομιμότητα των φαρμάκων που κουβαλούσε ο Desmond, ωστόσο αυτά δεν αποδείχθηκαν αρκετά για να αποφυλακιστεί και πλέον αναμένεται η επίσημη ετυμηγορία του δικαστηρίου.

Μάλιστα οι δικηγόροι του είπαν πως στη φυλακή επί σχεδόν τρεις μήνες ο Βρετανός υποφέρει από πόνους και μετά βίας μπορεί να περπατήσει, καθώς δεν έχει πρόσβαση στα παυσίπονά του.

Αυτή δεν είναι η πρώτη περίπτωση τουρίστα που βρέθηκε σε φυλακή της Γεωργίας για ανάλογο θέμα, καθώς μόλις τον περασμένο μήνα ένας 22χρονος Καναδός είχε συλληφθεί στο αεροδρόμιο για κατοχή φαρμάκου Adderall που έπαιρνε με ιατρική συνταγή για να καταπολεμήσει τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ADHD) και διώχθηκε ομοίως για παράνομη κατοχή και εισαγωγή ναρκωτικών στη χώρα.

Στην περίπτωση αυτή ο Καναδός πέρασε μερικές εβδομάδες φυλακισμένος, πριν αφεθεί ελεύθερος μετά από την καταβολή προστίμου αρκετών χιλιάδων ευρώ.

Συστήνουμε προσοχή σε όσους φίλους θα ταξιδέψουν στο εξωτερικό και λαμβάνουν συνταγογραφημένη φαρμακευτική αγωγή, καθώς αυτό που εδώ θεωρείται ένα συνηθισμένο φάρμακο μπορεί κάπου αλλού να λογίζεται ως επικίνδυνο ναρκωτικό. Η έρευνα για το τί επιτρέπεται και τί όχι στη χώρα προορισμού είναι πρωτίστως δική μας ευθύνη.