Κορωνοϊός: Γιατί είναι σημαντικό που ο Πρωθυπουργός, αναφέρθηκε στους μοτοσυκλετιστές σε διάγγελμα προς τον Ελληνικό λαό

Η παραδοχή είναι η αρχή για όλα…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/3/2020

Είναι γεγονός πως οι κυβερνώντες διαβάζουν ΜΟΤΟ -ανεξαρτήτως παράταξης- και έχουμε πολλά παραδείγματα για αυτό, όπως εδώ κι εδώ, ορισμένα πρόσφατα.

Σε άρθρο μας στις 10 Μαρτίου λέγαμε πως μπροστά στην πρώτη αδυναμία του συστήματος υγείας, εμείς οι μοτοσυκλετιστές είμαστε από τους πιο ευάλωτους. Μπορεί κάποιος από τους συντάκτες της ομιλίας του Πρωθυπουργού να το είδε, μπορεί να είναι και απλή παραδοχή του θλιβερού αυτονόητου, σε κάθε περίπτωση το σημαντικό είναι πως εχθές στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε συγκεκριμένα στους μοτοσυκλετιστές και στο γεγονός πως αν έχουν ατύχημα δεν θα υπάρχει κρεβάτι στην ΜΕΘ να τους περιθάλψει. Αυτή είναι η αναμφισβήτητη πραγματικότητα, κι ένας από τους λόγους που μέρες τώρα στηρίζουμε το #μένουμε_σπίτι και μάλιστα το #MENOUMESPITIMEMOTO καθώς πέρα από την μετάδοση της πανδημίας, που πρέπει αυτή την στιγμή να είναι πρωταρχικό μέλημα για όλους μας, οι μοτοσυκλετιστές έχουν την προσαύξηση του ρίσκου όταν κυκλοφορούν στους ελληνικούς δρόμους.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κ. Μητσοτάκης μίλησε συγκεκριμένα για τους μοτοσυκλετιστές, καθώς αποφάσισε ο ίδιος να εξαγγείλει την μείωση του ΦΠΑ στα κράνη, ένα πράγμα που επί δεκαετίες παλεύαμε όλοι, και από τους πρώτους εδώ στο ΜΟΤΟ. Η συχνότητα αναφοράς στους μοτοσυκλετιστές είναι επίσης από μόνη της κάτι πρωτόγνωρο. Είχαμε συνηθίσει ως τώρα να είμαστε τα μαύρα πρόβατα στην γωνία.

Πάμε στο διάγγελμα όμως, που περιέχει την παραδοχή από τα πλέον επίσημα χείλη της χώρας, πως οι μοτοσυκλετιστές έχουν αυξημένο ρίσκο. Είναι κάτι το σημαντικό για περισσότερους από έναν λόγους και μάλιστα αντικρουόμενους μεταξύ τους.

Καταρχήν είναι η καλύτερη προειδοποίηση που δεν πρέπει κανείς να αγνοήσει. Δεν είναι ώρες αυτές να καταλήξεις στο νοσοκομείο και μάλιστα βαριά τραυματισμένος. Ούτε σαν τον Crutchlow μέσα στο σπίτι δεν θέλεις να πάθεις την ζημιά. Η προσοχή τέτοιες ώρες πρέπει να είναι αυξημένη. Αν κάτι πρέπει να μείνει, είναι πως πρέπει όλοι μας να προσέχουμε πολύ περισσότερο από πριν.

Επίσης μόνο θετικά μπορεί να δει κανείς το γεγονός πως ο πρώτος πολίτης αυτής της χώρας δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία στην μοτοσυκλέτα. Αυτό μας γεμίζει αισιοδοξία πως σε δεύτερο χρόνο, όλα όσα ακολουθούν πιο κάτω, θα βρουν κάποια στιγμή τρόπο να μειωθούν ή ακόμη και να λυθούν…

Διότι εμπεριέχει η μικρή αυτή πρόταση την αντίληψη της ελληνικής κοινωνίας πως οι μοτοσυκλέτες «σκοτώνουν», πράγμα για το οποίο φταίει πρώτα η ελληνική κοινωνία και έπειτα η πολιτεία. Όταν μαζεύονται ξεκράνωτοι πιτσιρικάδες σε πλατείες με παπιά που μέχρι να φτάσουν στην συνάντηση, έχουν ξυπνήσει καμιά δεκαριά μωρά στην κούνια τους, και έχουν αναστατώσει ισάριθμες οικογένειες, υπάρχουν πολλαπλάσιες ευθύνες πρώτα αλλού και μετά στους ίδιους. Διότι κάποιοι γονείς επέτρεψαν να φύγουν από το σπίτι χωρίς κράνος, κάποιοι άλλοι γονείς καλύπτουν την συμπεριφορά αυτή με την πρόταση «λες και εσείς δεν ήσασταν ποτέ παιδιά», που είμασταν φυσικά, αλλά με κράνος πρώτα και μετά όλα τα υπόλοιπα. Η πολιτεία με την σειρά της δεν ελέγχει αν αυτές οι εξατμίσεις χρησιμοποιούνται στον δρόμο και όχι σε πίστες (άλλο αστείο αυτό) όπως κανονικά προορίζονται, και η πολιτεία φταίει που όταν συλλαμβάνει ανήλικους ή ενήλικους που ακόμη δεν έχουν βγάλει ΑΦΜ, χωρίς κράνος ή για άλλες παραβάσεις, τους αφήνει να φύγουν και να τα βρουν αργότερα με την Εφορία… Το αργότερα δεν γίνεται αντιληπτό ως τιμωρία στην κοινωνία που έχουμε φτιάξει, όπου η ατιμωρησία είναι απευθείας συνυφασμένη με την αποδοχή.

Μας λείπει ως σύνολο (μοτοσυκλετιστές και «χρήστες δίκυκλου») η παιδεία, και σε αυτό η ευθύνη όλη είναι της πολιτείας φυσικά. Ως βασικοί εκπρόσωποι της χώρας στους κατασκευαστές μοτοσυκλετών, σκύβουμε το κεφάλι όταν βρισκόμαστε στο εξωτερικό και μας ρωτούν αν στην Ελλάδα εξακολουθούν να μην φορούν κράνος στους δρόμους. Πολλοί λιγότεροι από πριν, είναι η απάντηση, αλλά μέρος της εικόνας δυστυχώς.

Όπως μέρος του προβλήματος είναι η σχεδίαση των δρόμων, η σχεδόν πλήρης ανυπακοή σε πολεοδομικούς κανόνες, η έλλειψη ρυμοτομίας πλην τριών περιοχών σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο και σε ελάχιστους δήμους ανά την επικράτεια - πράγματα που έχουν οδηγήσει σε δρόμους και διασταυρώσεις με σοβαρά προβλήματα.

Οι χειρότεροι δρόμοι από πλευράς πρόσφυσης σε ολόκληρη την Ευρώπη είναι ο άλλος σημαντικός παράγοντας. Και το χειρότεροι είναι εμπειρική παρατήρηση, έχοντας επισκεφτεί το σύνολο των χωρών. Αν θέλετε να ανοίξουμε συζήτηση για τους δρόμους στην Βοσνία – Ερζεγοβίνη ή την Υπερδνειστερία, μπας και πέσουμε μία ή δύο θέσεις στην κλίμακα των χειρότερων, τότε απλά θα χάσουμε το νόημα.

Για όλα τα παραπάνω, το παράδειγμα του ατυχήματος στην Ελλάδα γίνεται πιο εύκολα εικόνα στα μάτια του κόσμου, αν βάλεις την λέξη μοτοσυκλέτα.

Τα στοιχεία του IRTAD είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικά για την Ελλάδα σε ποσοστό θανατηφόρων ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα ανά εκατομμύριο κατοίκους, σε περίπτωση που κάποιος έχει αμφιβολία για αυτό που όλοι μας βλέπουμε γύρω μας στους δρόμους. Σε περίπτωση δηλαδή που κάποιος αμφισβητεί την κοινή αυτή παραδοχή. Δεν χρειάζεται να μπούμε σε περαιτέρω ανάλυση για το αυτονόητο. Είναι επικίνδυνο να οδηγείς μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα, αλλά δεν φταίνε οι μοτοσυκλέτες για αυτό, και η λύση σίγουρα δεν είναι να μην καβαλάς. Τώρα που και ο Πρωθυπουργός της χώρας το βλέπει ως το καλύτερο παράδειγμα (από την ανάποδη) ευελπιστούμε πως όταν όλα όσα ζούμε αυτή την στιγμή περάσουν και ευχόμαστε σύντομα χωρίς πολλές ακόμη απώλειες, να αρχίσει κάτι να γίνεται από όλα τα παραπάνω. Προτείνουμε να ξεκινήσουμε από την παιδεία, γιατί οι βάσεις μπαίνουν αργά…

 

 

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;