KTM Adventure Rally Bosnia 2019: Ζήσαμε μία επική περιπέτεια στα Βαλκάνια!

1000+ Φωτογραφίες!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/6/2019

Συμμετείχαμε φέτος στο Adventure Rally της Βοσνίας, με τις πρώτες εντυπώσεις μας να αποτυπώνονται εδώ, γεμίζοντας τέσσερις ημέρες μονάχα με χώμα! Ταξιδεύοντας οδικώς με το 790 Adventure της KTM είχαμε αποφασίσει να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία κάνοντας έναν κύκλο στα Βαλκάνια, και μιας και ο χρόνος ήταν περιορισμένος, για το πριν και το μετά, η απόφαση ήρθε εύκολα, τα χιλιόμετρα αυτά θα γινόντουσαν δίχως στάση!

Αυθημερόν λοιπόν στην Σερβία και το Βελιγράδι χρησιμοποιώντας τους αυτοκινητόδρομους, κι από εκεί στην Βοσνία την επόμενη ημέρα μέσα από χωριά και άσχημο δίκτυο δρόμων. Επιστροφή μετά το Rally κατευθείαν από την Βοσνία, από την χειρότερη διαδρομή που μπορεί κανείς να επιλέξει για την Αθήνα δίχως καθόλου αυτοκινητόδρομους μέχρι την Λαμία, ολοταχώς προς τις Ημέρες Μοτοσυκλέτας παρκάροντας το γενναίο και ακούραστο 790 Adventure στο περίπτερο του ΜΟΤΟ μετά από 15 ώρες συνεχούς οδήγησης. Μετατρέψαμε έτσι το πριν και το μετά του Adventure Rally σε μία περιπέτεια που παρακολουθούσατε μαζί μας μέσα από την σελίδα του ΜΟΤΟ στο Facebook. Και εκτός από περιπέτεια ήταν και μία μεγάλη δοκιμή για τις ταξιδιωτικές δυνατότητες του 790, όπως θα διαβάσετε στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ, παράλληλα με την δοκιμή και την σύγκριση με την έκδοση R που οδηγήσαμε στην Βοσνία!

Η συμμετοχή στο Adventure Rally ήταν μία μοναδική εμπειρία, ως οι μόνοι δημοσιογράφοι από την Ελλάδα, παράλληλα με το γαλλικό MOTO Magazine και το γερμανικό MOTORRAD αλλά κι άλλους συναδέλφους από την Σλοβακία ή την Τσεχία, χώρες δηλαδή που είχαν μια κάπως πιο εύκολη πρόσβαση από εμάς, οδικώς για την Βοσνία. Μονάχα τα σύνορα υπολογίζοντας, χώρια το οδικό δίκτυο και τις ενδιάμεσες χώρες, το να φτάσεις στην Βοσνία από νότια είναι χειρότερο από τα βόρεια σύνορά της, ή την εντελώς ευρωπαϊκή πλέον Κροατία. Με πλοηγούς τον κ.Sauer Joachim, υψηλόβαθμο στέλεχος της KTM στην Αυστρία με την θέση του Senior Product Manager Offroad, πολυπρωταθλητής στο Enduro με τίτλους σε Six Days ανάμεσα σε άλλους, και παράλληλα τον Chris Birch και την Laia Sanz, τα πράγματα μονάχα απλή βόλτα δεν μπορείς να τα χαρακτηρίσεις! Ο κ.Jogi, όπως τον αποκαλούσαμε, είχε τρομερή όρεξη να οδηγήσει στα χώματα, σαν να μην το κάνει συχνά ως μέρος της δουλειάς του στην KTM, στην εταιρία όπου όλοι οδηγούν μοτοσυκλέτες και τις οδηγούν και γρήγορα, ανεξάρτητα από την θέση τους. Αυτό σημαίνει πως οπουδήποτε υπήρχαν δύο διαδρομές για τις GPS συσκευές διαλέγαμε πάντοτε την “hard” δίχως δεύτερη σκέψη, ακόμη κι αν οι κατά περιόδους καταιγίδες συντελούσαν στην διάνοιξη παγίδων και την δημιουργία των κατηφορικών κομματιών σε σκαρφάλωμα χειμάρρου.

δεν είναι εύκολη υπόθεση να αλλάξουν ελαστικά τόσες μοτοσυκλέτες μέσα σε λίγες ώρες, αλλά οι άνθρωποι της KTM δεν σταματούσαν ούτε λεπτό...

Σε ένα Rally ανοικτό για τους πελάτες με τα μεγάλα δικύλινδρα Adventure, όπου ναι υπήρχαν πολλά 790, περιμένεις πως οι διαδρομές θα εξαντληθούν σε φλαταδούρες με μερικά ψήγματα λίγο πιο άσχημων χωματόδρομων. Δεν ήταν αυτή η περίπτωση. Οι Αυστριακοί είχαν σχεδιάσει μία διαδρομή που μπορούσε να προσαρμοστεί σε τρία και κατά περίπτωση τέσσερα επίπεδα δυσκολίας. Ξεκινούσες από το εύκολο, υπήρχε το δύσκολο και παράλληλα οι διαγωνιζόμενοι στο “Ultimate Race” είχαν την δική τους διαδρομή ξεκινώντας πολύ νωρίτερα από τους υπόλοιπους, περίπου 45 λεπτά, σε μία πορεία με Roadbook που ένωνε τα «δύσκολα» περάσματα της δικής μας χωματερής βόλτας, με ακόμη πιο δύσκολα. Και φυσικά ο κ.Jogi είχε σημειωμένα και ορισμένα “extreme” κομμάτια για κάθε διαδρομή, που ευελπιστούσε να ενσωματώνει με την πρώτη ευκαιρία στο χρονοδιάγραμμα. Φυσικά οι φωτογράφοι που μετακινούνταν με αυτοκίνητο, δεν ήταν δυνατό να ακολουθήσουν τις μοτοσυκλέτες παρά να τις συναντήσουν σε σημεία με πιο εύκολη πρόσβαση. Στις τρεις όμως ημέρες καθαρής οδήγησης το Adventure Rally της KTM ανάγκασε σχεδόν το σύνολο των συμμετεχόντων να αγγίξει κάποιο από τα όριά του, είτε αντοχής, είτε σε δυσκολία οδήγησης.

Τίποτα από όλα αυτά δεν ήρθε δίχως τίμημα, κι ευτυχώς όχι μεγάλο. Ούτε οι πτώσεις ήταν λίγες, ούτε και τα ατυχήματα. Σπασμένα πόδια και κλείδες υπήρχαν ανάμεσά μας κάθε ημέρα, με την διοργάνωση να έχει καταφέρει να μπορεί ο κάθε ένας να βρεθεί εντός λίγης ώρας στα χέρια γιατρού. Από την μέση του πουθενά κυριολεκτικά, εκεί που ο χάρτης δεν δείχνει δρόμους αλλά μία τεράστια πράσινη κουκίδα, οι άνθρωποι της KTM είχαν καταφέρει εντός μισής ώρας από ατύχημα με σπασμένο πόδι, να βρίσκεται ο αναβάτης σε φορείο με γιατρό και νοσηλευτές πάνω από το κεφάλι του. Τόσος χρόνος χάνεται στο κέντρο της Αθήνας, όχι στο κέντρο της Βοσνίας σε πάνω από 1.500 υψόμετρο…

Αντίστοιχα εντυπωσιακή ήταν και η αντίδραση των αναβατών που τραυματίστηκαν όπου μέρες μετά ακόμη ποστάρουν στις κλειστές ομάδες των συμμετεχόντων στα κοινωνικά δίκτυα, λέγοντας πως πέρασαν τέλεια και πως του χρόνου θα είναι πιο τυχεροί! Γνήσια πορτοκαλί αντιμετώπιση αυτή…

Στο KTM Adventure Rally έπαιρνε μέρος ολόκληρη η σειρά Adventure από το 1997 έως τώρα, από τα 640 κι 690, μέχρι τα 790, 950 και 990, τα 1050, 1090, 1190 και 1290! Εξαιρετικά πολλά τα 1190 – 1290, πράγμα που σημαίνει πως δεν ασπάζονται όλοι μία σχετικά νέα φιλοσοφία πως οι μεγάλες μοτοσυκλέτες δεν κάνουν για χώμα, διότι η αλήθεια είναι πως οι μοτοσυκλέτες μια χαρά μπορούν, απλά νομίζουμε πως πρέπει να γίνουμε όλοι μας Chris Birch. Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική, και με βάση το παράδειγμα του Iker, του Ισπανού με το 1290 που έριξε στα αυτιά στον ίδιο τον Chris Birch, θα αναπτυχθούμε σε επόμενο άρθρο στο motomag.gr ας μην ξεχνάμε όμως πως κανείς μας στο περιοδικό δεν είναι σαν τον Chris Birch και κάθε χρόνο εδώ και 25 χρόνια από τα 34 της ιστορίας μας, πραγματοποιούμε την περιπέτεια του Mega Test! Σίγουρα ξέρουμε να καβαλάμε, και πολύ καλά μάλιστα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είμαστε ημί-θεοι σαν τον Chris, διάθεση και όρεξη να έχει ο καθένας να ερευνήσει τα όριά του. Άλλωστε σε ένα τέτοιο Rally σίγουρα θα τα βρεις και αναγκαστικά θα τα επεκτείνεις. Είτε γιατί ο διπλανός σου είναι κάτω από το μηχανάκι του και ζητά βοήθεια, είτε γιατί εκεί μέσα που πήγες και έπεσες δεν θα σε βρουν εύκολα για να σε βγάλουν…

Όλες οι εταιρίες κάνουν εκδηλώσεις για το κοινό τους, συνήθως με μπύρες και συναυλίες. Η KTM όμως πρεσβεύει κι άλλα πράγματα εκτός από αυτό, και το Adventure Rally εκφράζει απόλυτα την Ready to Race νοοτροπία τους. Πόσο πιο έτοιμος για αγώνα να είναι κανείς, όταν απλά αλλάζει ελαστικά μετά από 1.500 χιλιόμετρα ταξιδιού και ορμά για τρεις και τέσσερις ημέρες στο χώμα, για να συνεχίσει ακάθεκτος στην επιστροφή; Στο τεύχος Ιουλίου συμπυκνώνουμε όλη μας την εμπειρία με το KTM 790 Adventure στο δρόμο του ταξιδιού και τα βουνά της Βοσνίας, συγκριτικά με την δοκιμή της έκδοσης R που την οδηγήσαμε στην Ελλάδα παρέα με τον Chris Birch – ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ- και στην Βοσνία κυνηγώντας τον στα πλαίσια του Rally…

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΛΟΥΣΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ – ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ 1.000!!!

 

Ετικέτες

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο
no number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.