Κυνηγούν τις μοτοσυκλέτες στην Αφρική! – Πρόβλημα για την Bajaj στο Λάγος! [video]

Ζήτημα νοοτροπίας…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/2/2020

Πέρσι το καλοκαίρι η πρωτεύουσα της Αιθιοπίας, Αddis Αbaba, αποφάσισε να απαγορεύσει την κίνηση των μοτοσυκλετών σε ολόκληρη την μητροπολιτική περιοχή για να περιορίσει το έγκλημα καθώς στις ληστείες χρησιμοποιούνταν μοτοσυκλέτες ως μέσο διαφυγής. Αυτό δεν είναι νέα είδηση, το μέτρο μπήκε σε ισχύ στις 7 Ιουλίου 2019 και ενώ αρχικά προέβλεπε να αφήσει εκτός τους ντελιβεράδες, τελικά αυτοί ήταν οι πρώτοι που επηρεάστηκαν χάνοντας τις δουλείες τους. Οι αρχές στην Αιθιοπία σκέφτηκαν πως το τεράστιο πρόβλημα κίνησης που αντιμετωπίζουν θα ήταν το καλύτερο αποτρεπτικό μέτρο. Ο μόνος τρόπος να ξεφύγεις θα ήταν πλέον με τα πόδια, αν δεν είχες μοτοσυκλέτα για να περάσεις ανάμεσα από τα αυτοκίνητα. Θυμίζει λίγο την απαγόρευση όλων των ηλεκτρονικών παιχνιδιών στην Ελλάδα, ακόμη και των φλίπερ, γιατί δεν μπορούσαν να σταματήσουν τον ηλεκτρονικό τζόγο, και ακριβώς αυτό ήταν το μόνο δεν σταμάτησαν…

Η αναφορά λοιπόν στην Αddis Αbaba γίνεται γιατί τώρα στο Λάγος στην μεγαλύτερη πόλη της Αφρικής, που αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα κίνησης παγκοσμίως, αποφασίστηκε να απαγορευτούν τα μοτο-ταξί! Την μόνη λύση που είχε ο κόσμος για να φτάσει στο κέντρο. Μένει το περπάτημα, καθώς οι δρόμοι είναι μονίμως καλυμμένοι από σταματημένα αυτοκίνητα.

Το 2006 το Λάγος είχε επτά εκατομμύρια κατοίκους, το 2011 ήταν κιόλας η μεγαλύτερη πόλη της Υποσαχάριας Αφρικής και πλέον η μεγαλύτερη πόλη της Αφρικής με την ανεπίσημη καταμέτρηση να φτάνει τα 22 εκατομμύρια. Επίσημη καταμέτρηση είναι δύσκολο να υπάρχει, όταν δημιουργούνται ολόκληροι οικισμοί με παραγκουπόλεις και μεγαλώνουν μήνα με τον μήνα…

Η ανακοίνωση της απόφασης για την απαγόρευση στο Λάγος...

 

 

Το Λάγος, η παλιά πρωτεύουσα της Νιγηρίας και το τωρινό οικονομικό κέντρο για ολόκληρη την δυτική Αφρική, ήταν κάποτε το κέντρο του δουλεμπορίου, τώρα ακμάζει από την εξαγωγή πετρελαίου… Η ραγδαία αυτή πληθυσμιακή αύξηση, που ενέχει χαρακτήρα βιαιότητας καθώς προσθέτει πλέον ένα εκατομμύριο κατοίκους τον χρόνο, στηρίζει την μετακίνησή της στην μοτοσυκλέτα. Και συγκεκριμένα στους Οκάντα και στους Κέκε.

Οι Οκάντα πήραν το όνομά τους από μία πολύ δημοφιλή και σε εμάς έκφραση, καθώς πήγαιναν «αεροπορία ανάμεσα στα αυτοκίνητα»! Η λέξη αεροπορία οδήγησε τους αναβάτες να λέγονται πιλότοι και μετά από λίγο έμεινε το «Οκάντα» γιατί έτσι λεγόταν ο εθνικός αερομεταφορέας πριν πτωχεύσει… Όλοι αυτοί κινούνταν αποκλειστικά σχεδόν με Bajaj! Φοιτητές και νέοι κυρίως, αγόραζαν ή χρεωνόντουσαν με ενοίκιο τις μοτοσυκλέτες και πάντα τις ίδιες, με βάση «αυτό που έχει και ο δίπλα». Το αποτέλεσμα ήταν να φτάσει το Λάγος να γίνει ο μεγαλύτερος εισαγωγέας της Bajaj, πράγμα ασύλληπτο γιατί μιλάμε για μία εταιρεία που παράγει εκατομμύρια μοτοσυκλέτες.

Σε αυτό το χάος της Αφρικανικής πόλης, εκατοντάδες Bajaj εμπλέκονταν σε ατυχήματα καθημερινά. Εκατοντάδες καθημερινά. Με μηδενική πιθανότητα για τα θύματα των τροχαίων να μεταφερθούν εγκαίρως σε νοσοκομείο σε δρόμους γεμάτους με αυτοκίνητα. Ταυτόχρονα υπήρχε και εδώ το ίδιο πρόβλημα με την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας, όπως και με άλλες αφρικανικές πόλεις, οι ληστές κινούνταν αποκλειστικά με μοτοσυκλέτες…

Η ξαφνική αυτή απαγόρευση που μπήκε σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου 2020, οδήγησε σε ξαφνική τεράστια μείωση των εξαγωγών της Bajaj και την μετοχή της να χάνει 5% αξίας… Όλα αυτά γιατί απαγορεύονται οι Οκάντα, το μοτο-ταξί στο κέντρο του Λάγος…

Στην Αφρική δεν υπάρχει μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, παρά μονάχα στην Νότιο Αφρική κι αυτό σε συγκεκριμένες πόλεις της μεγάλης αυτής χώρας. Στην ενδοχώρα οι μοτοσυκλέτες καλύπτουν μεταφορικές ανάγκες σε οικογένειες που ξεφεύγουν από τον μέσο όρο, και φυσικά μέχρι την στιγμή που μπορούν να αποκτήσουν αυτοκίνητο. Ο μοτοσυκλετισμός υπάρχει μονάχα στις μεγάλες πόλεις και για την ευκολία μετακίνησης ανάμεσα στα αυτοκίνητα που προσφέρει. Όταν τον σταματούν και από εκεί, καταδικάζουν την ανάπτυξή του…

Στην Αddis Αbaba το ντελίβερι φαγητού επιτράπηκε τελικά, αλλά μονάχα με ειδικές πινακίδες και με εγκατάσταση GPS που σημαίνει πως δεν γινόταν πλέον καθένας να κάνει αυτή την δουλειά, παρά μόνο μεγάλες εταιρείες με δικά τους οχήματα… Τουλάχιστον μία ώρα πρέπει πλέον να περιμένει κανείς για την παραγγελία του, στην κατά τ’ άλλα καλπάζουσα σε ρυθμό ανάπτυξης αφρικανική πόλη…

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.