Lazareth LMV496: Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα [video]

Αναμένονται τα αποκαλυπτήρια!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/12/2018

Η ιδέα του να δημιουργηθεί μια ιπτάμενη μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί κάτι καινούργιο ή καινοτόμο, καθώς τόσο στο μακρινό παρελθόν όσο και στο πιο πρόσφατο, υπήρξαν αρκετοί που είχαν επιχειρήσει κάτι τέτοιο. Πριν από λίγο καιρό είχαμε δει concept όπως το Hover Bike S3 της ρωσικής Hover Serf καθώς και του Larry Page (πρώην ιδρυτή της Google) το kitty Hawk flyer, που παρέπεμπαν σε μοτοσυκλέτες επειδή ο τρόπος οδήγησής τους ήταν κοντά σε αυτές. Στην πραγματικότητα όμως ο χαρακτηρισμός τους ως ιπτάμενα οχήματα είναι πιο εύστοχος, καθώς πέραν του τρόπου οδήγησης και τον σχεδιασμό του τιμονιού, δεν είχαν άλλα κοινά στοιχεία με τις μοτοσυκλέτες, ενώ το πεδίο δράσης τους βρίσκεται στον αέρα κι όχι την άσφαλτο.
Η Lazareth auto-moto απ’ την άλλη δημιουργήθηκε το 1998 με σκοπό ο Ludovic Lazareth (ιδιοκτήτης της εταιρείας) να φέρει στην πραγματικότητα οτιδήποτε φανταστεί χωρίς να τον περιορίζει κάποιος, ενώ το 2005 η εταιρεία άλλαξε σύσταση και έγινε κατασκευάστρια, παράγοντας πάνω από 100 διαφορετικούς τύπους οχημάτων. Με την εικοσαετή εμπειρία της πλέον, έχει φτάσει στο επίπεδο να κατασκευάζει τα δικά της υβριδικά οχήματα όπως το Amphibian που εξυπηρετεί διπλό σκοπό -τόσο του αυτοκινήτου όσο και βάρκας- καθώς έχει τη δυνατότητα πλεύσης. Επίσης, έχει συνεργαστεί αρκετές φορές με παραγωγούς ταινιών, τροποποιώντας διάφορα οχήματα για τις ανάγκες κινηματογραφικών φιλμ όπως στο Taxi 4. Όμως έγινε περισσότερο γνωστή στον κόσμο της μοτοσυκλέτας παρουσιάζοντας ένα εκτενώς τροποποιημένο R1, το LM 847 καθώς και τα hypermodified VΜΑΧ και TΜΑΧ 530 μέσω της συνεργασίας της με την Yamaha.

Αυτή τη φορά όμως το εγχείρημά της είναι πιο ακραίο καθώς επέλεξε να δημιουργήσει μια πραγματική ιπτάμενη μοτοσυκλέτα, που θα οδηγείται τόσο στο δρόμο όσο και στον αέρα. Για την πραγματοποίηση του project η Lazareth χρησιμοποίησε το ήδη υπάρχον μοντέλο της LM 847. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα –όπως και οι υπόλοιπες δημιουργίες της- ξεχωρίζει τόσο από το ότι χρησιμοποιεί τον θηριώδη V8 κινητήρα της Maserati χωρητικότητας 4.691 κυβικών, όσο και από το γεγονός ότι είναι εφοδιασμένη με τέσσερις τροχούς που ο καθένας εδράζεται στο δικό του ψαλίδι. Η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία αφού λόγω της αρχιτεκτονικής της κατάφερε με σχετικά λίγες τροποποιήσεις να εγκαταστήσει τέσσερις τουρμπίνες στη μοτοσυκλέτα -μια στο κέντρο κάθε τροχού- και να κάνει τα ψαλίδια πτυσσόμενα, καθιστώντας δυνατή την περιστροφή των τουρμπινών ώστε να είναι κάθετα με το έδαφος όταν έρθει η ώρα της απογείωσης.

Πολλοί, μπορεί εύλογα να αναρωτηθούν σχετικά με τον λόγο ύπαρξης αυτού του πρωτότυπου και πόσο μάλλον για την μετάβασή του στην γραμμή παραγωγής, όμως οι απαντήσεις που μπορούν να δοθούν ποικίλουν. Μια απ’ τη πιο απλές απαντήσεις βρίσκεται και στον λόγο της δημιουργίας της Lazareth auto-moto που είναι να κάνει πραγματικότητα οτιδήποτε δημιουργεί η φαντασία του ιδιοκτήτη της, αλλά και των πελατών της. Απ’ την άλλη πλευρά, η ύπαρξη μιας υβριδικής μοτοσυκλέτας που προσφέρει την δυνατότητα “πατώντας ένα κουμπάκι” να φεύγει απ’ τους μποτιλιαρισμένους δρόμους του κέντρου με περίσσιο στυλ, φαντάζει άκρως δελεαστική –για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα φυσικά- καθώς κρίνοντας απ' την τιμή του LM 847 που ανέρχεται στα 215.000 δολάρια, η ιπτάμενη έκδοση δεν πρόκειται να είναι φθηνότερη..

Η πρωτότυπη LMV 496 συγκριτικά με τα υπόλοιπα ιπτάμενα concept βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στο να φέρει άξια τον τίτλο της ιπτάμενης μοτοσυκλέτας, καθώς το πεδίο δράσης της είναι τόσο στο δρόμο όσο και στον αέρα, ενώ το γεγονός ότι είναι τετράτροχη μπορεί να θεωρηθεί ως το μοναδικό χαρακτηριστικό που την αποστασιοποιεί απ’ τον ορισμό της μοτοσυκλέτας. Η επίσημη παρουσίαση του μοντέλου θα γίνει απ’ την Lazareth στις 31 Ιανουαρίου του ερχόμενου έτους, ενώ ελπίζουμε να έρθουν στην δημοσιότητα περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις πτητικές ικανότητές του. Αναμφίβολα το LMV 496 δεν παύει να προκαλεί δέος, τόσο με τον V8 κινητήρα που χρησιμοποιεί όσο και με το γεγονός ότι μπορεί να πετάξει, ενώ παράλληλα ανοίγει νέα μονοπάτια στην εξέλιξης της μοτοσυκλέτας.

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.