Μακρά δοκιμή αδιάβροχα Anorak

Μπαίνοντας αλώβητα στην τριετία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/2/2019

“Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει, πάλι η άνοιξη μυρίζει μα κι αν τύχει να θυμώσει, μες στα χιόνια θα μας χώσει” λέει μια παροιμία. Προφανώς όταν είχε ειπωθεί για πρώτη φορά, το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν είχε παρουσιαστεί ακόμη που πλέον οι βροχές έχουν πάρει τις περισσότερες φορές τη θέση του χιονιού που κάποτε υπήρχε τους χειμερινούς μήνες, ενώ η άνοιξη τώρα πια μετράται σε μέρες κι όχι σε μήνες. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του μεγέθους της ζημιάς, είναι και η περίοδος που διανύουμε. Εντός της πρωτεύουσας την ίδια μέρα μάλιστα μπορεί το πρωί να ξεκινήσουμε για δουλεία με συννεφιά, το μεσημέρι να έχει ντάλα ήλιο και μέσα σε δυο ώρες να ρίχνει καρέκλες, βάζοντάς μας σε μια σουρεάλ κατάσταση λες και βρισκόμαστε στον κόσμο ενός video game, όπου αλλάζοντας περιοχές μέσα σε λίγα λεπτά οι χαρακτήρες μας μεταφέρονται απ’ τις χιονισμένες πόλεις στον καύσωνα της ερήμου. Το καλό με το video game είναι, πως τις κακουχίες τις περνάει το ανθρωπάκι στην οθόνη του υπολογιστή μας, ενώ εμείς απολαμβάνουμε τη θαλπωρή του σπιτιού μας, πίνοντας ζεστό καφεδάκι.

Όταν έρθει η ώρα όμως να βγούμε έξω σ’ ένα παρόμοιο περιβάλλον μ’ αυτό του παιχνιδιού μπορούμε να φιλτράρουμε τις κακουχίες -αφού σε αντίθεση με τους χαρακτήρες εμείς τις βιώνουμε- φορώντας τον κατάλληλο εξοπλισμό. Εκτός λοιπόν απ’ το κράνος και τα μοτοσυκλετιστικά μπουφάν, γάντια και παπούτσια που οφείλουμε να φοράμε αν θέλουμε να προφυλάξουμε επαρκώς τον εαυτό μας, μπορούμε να φιλτράρουμε τις επιπτώσεις απ’ τα έντονα καιρικά φαινόμενα, χρησιμοποιώντας αδιάβροχα.

Όσοι λοιπόν θέλουν είτε να μην χρησιμοποιούν αδιάβροχα μιας χρήσης -όπως είχε κάνει ο υπογράφων στο παρελθόν (βλ. εντός εκτός τ.586)- και να φτάνουν βρεγμένοι μέχρι το κόκαλο στον προορισμό τους, είτε θέλουν ένα αδιάβροχο που θα διατηρήσει τις ιδιότητές του για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του ακέραιες, προτείνουμε αυτά της Anorak. Εξ ολοκλήρου κατασκευασμένα στην Ελλάδα και με την εμπειρία της εταιρείας στο χώρο του ρουχισμού για την προστασία του χρήστη απ’ τα ακραία καιρικά φαινόμενα για πάνω από 40 χρόνια, τα Anorak αποτελούν μια απ’ τις κορυφαίες επιλογές που μπορεί να επιλέξει κανείς. Απολύτως αδιάβροχα και αντιανεμικά προφυλάσσουν αποτελεσματικά τον αναβάτη, ενώ η αντοχή του υφάσματος φτάνει μέχρι και στους -20 οC, καθώς είναι 100% πολυεστερικό με επικάλυψη ελαστομερούς PVC. Χάριν αυτού το σετ είναι ελαστικό με αποτέλεσμα να αντέχει έναντι των βεβιασμένων και απότομων κινήσεων που πολλές φορές κάνουμε στην προσπάθειά μας να τα φορέσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα, όταν η βρόχα πέφτει straight through όπως έλεγε και ο αείμνηστος Ζαμπέτας.

Λόγω των θερμοσυγκολλήσεων που έχουν οι ραφές εξασφαλίζεται η στεγανότητά τους ακόμη και στα πιο επίμαχα σημεία όπως ο καβάλος, που συνήθως είναι το πρώτο σημείο που διαπερνά το νερό (αφού καταπονείται περισσότερο συγκριτικά με τ’ άλλα μέρη), ενώ η σχεδίασή τους προσφέρει ελευθερία κινήσεων και εύκολη εφαρμογή. Το πάνω μέρος κλείνει με φερμουάρ μέχρι το λαιμό διαθέτοντας παράλληλα δυο πατιλέτες με κουμπιά, ενώ τα μανίκια έχουν εσωτερικές μανσέτες, φτάνοντας μέχρι τον καρπό, ολοκληρώνοντας τη στεγανοποίηση του κορμού. Επιπροσθέτως διαθέτει και δυο πρακτικές αδιάβροχες τσέπες που χωράνε μέχρι και μεγάλα smartphone, μεταφέροντας τα με ασφάλεια. Το παντελόνι είναι φαρδιάς γραμμής, επιτρέποντας την εύκολη έκταση των ποδιών για το καβάλημα της μοτοσυκλέτας, ενώ έχει λάστιχο στη μέση και δύο κουμπιά στα μπατζάκια ώστε να μην βρέχεται το παντελόνι του αναβάτη. Ο καθαρισμός τους απ’ τους λεκέδες γίνεται γρήγορα και εύκολα είτε στο χέρι είτε στο πλυντήριο, ενώ στεγνώνουν άμεσα. Επίσης όλα τα αδιάβροχα της Anorak έχουν εγγύηση από ένα έως δύο χρόνια, ενώ υπάρχει η δυνατότητα της εξατομικευμένης παραγγελίας, δηλαδή να κατασκευαστεί ένα ακριβώς στα μέτρα σας. Στην ιστοσελίδα της Anorak μπορείτε να βρείτε πληθώρα αδιάβροχων για μοτοσυκλετιστές και να επιλέξετε το χρώμα που σας ταιριάζει καλύτερα από μια μεγάλη γκάμα.

Τώρα σχετικά με την ανθεκτικότητά τους για όσους δεν πείστηκαν ακόμη, μπορούμε να φέρουμε ως παράδειγμα το γεγονός πως έφεραν εις πέρας το έργο τους με περίσσεια ευκολία στο MEGA TEST που μας συνόδευσαν για πρώτη φορά το 2017 (τ.572). Αν και αποτελεί πειστήριο για τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, καθώς γνωρίζουν πόσο ψηλά είναι το επίπεδο δυσκολίας τόσο για τις μοτοσυκλέτες όσο και για τον υπόλοιπο εξοπλισμό, το δεύτερο πειστήριο είναι πως ακόμη και μετά από τόσο καιρό όχι μόνο επιβίωσαν απ’ τα δύο MEGA TEST (για το τεστ του 2018 μπορούμε να σχολιάσουμε την αντοχή τους καθώς απ’ ορισμένους έπεσαν την ώρα της διαδρομής μαζί με τις τσάντες τους) κι ένα μίνι τεστ στη Βουλγαρία (τ.587) αλλά συνεχίζουν να μεταφέρουν τη συντακτική ομάδα στεγνή.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.