Μακρά δοκιμή αδιάβροχα Anorak

Μπαίνοντας αλώβητα στην τριετία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/2/2019

“Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει, πάλι η άνοιξη μυρίζει μα κι αν τύχει να θυμώσει, μες στα χιόνια θα μας χώσει” λέει μια παροιμία. Προφανώς όταν είχε ειπωθεί για πρώτη φορά, το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν είχε παρουσιαστεί ακόμη που πλέον οι βροχές έχουν πάρει τις περισσότερες φορές τη θέση του χιονιού που κάποτε υπήρχε τους χειμερινούς μήνες, ενώ η άνοιξη τώρα πια μετράται σε μέρες κι όχι σε μήνες. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του μεγέθους της ζημιάς, είναι και η περίοδος που διανύουμε. Εντός της πρωτεύουσας την ίδια μέρα μάλιστα μπορεί το πρωί να ξεκινήσουμε για δουλεία με συννεφιά, το μεσημέρι να έχει ντάλα ήλιο και μέσα σε δυο ώρες να ρίχνει καρέκλες, βάζοντάς μας σε μια σουρεάλ κατάσταση λες και βρισκόμαστε στον κόσμο ενός video game, όπου αλλάζοντας περιοχές μέσα σε λίγα λεπτά οι χαρακτήρες μας μεταφέρονται απ’ τις χιονισμένες πόλεις στον καύσωνα της ερήμου. Το καλό με το video game είναι, πως τις κακουχίες τις περνάει το ανθρωπάκι στην οθόνη του υπολογιστή μας, ενώ εμείς απολαμβάνουμε τη θαλπωρή του σπιτιού μας, πίνοντας ζεστό καφεδάκι.

Όταν έρθει η ώρα όμως να βγούμε έξω σ’ ένα παρόμοιο περιβάλλον μ’ αυτό του παιχνιδιού μπορούμε να φιλτράρουμε τις κακουχίες -αφού σε αντίθεση με τους χαρακτήρες εμείς τις βιώνουμε- φορώντας τον κατάλληλο εξοπλισμό. Εκτός λοιπόν απ’ το κράνος και τα μοτοσυκλετιστικά μπουφάν, γάντια και παπούτσια που οφείλουμε να φοράμε αν θέλουμε να προφυλάξουμε επαρκώς τον εαυτό μας, μπορούμε να φιλτράρουμε τις επιπτώσεις απ’ τα έντονα καιρικά φαινόμενα, χρησιμοποιώντας αδιάβροχα.

Όσοι λοιπόν θέλουν είτε να μην χρησιμοποιούν αδιάβροχα μιας χρήσης -όπως είχε κάνει ο υπογράφων στο παρελθόν (βλ. εντός εκτός τ.586)- και να φτάνουν βρεγμένοι μέχρι το κόκαλο στον προορισμό τους, είτε θέλουν ένα αδιάβροχο που θα διατηρήσει τις ιδιότητές του για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του ακέραιες, προτείνουμε αυτά της Anorak. Εξ ολοκλήρου κατασκευασμένα στην Ελλάδα και με την εμπειρία της εταιρείας στο χώρο του ρουχισμού για την προστασία του χρήστη απ’ τα ακραία καιρικά φαινόμενα για πάνω από 40 χρόνια, τα Anorak αποτελούν μια απ’ τις κορυφαίες επιλογές που μπορεί να επιλέξει κανείς. Απολύτως αδιάβροχα και αντιανεμικά προφυλάσσουν αποτελεσματικά τον αναβάτη, ενώ η αντοχή του υφάσματος φτάνει μέχρι και στους -20 οC, καθώς είναι 100% πολυεστερικό με επικάλυψη ελαστομερούς PVC. Χάριν αυτού το σετ είναι ελαστικό με αποτέλεσμα να αντέχει έναντι των βεβιασμένων και απότομων κινήσεων που πολλές φορές κάνουμε στην προσπάθειά μας να τα φορέσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα, όταν η βρόχα πέφτει straight through όπως έλεγε και ο αείμνηστος Ζαμπέτας.

Λόγω των θερμοσυγκολλήσεων που έχουν οι ραφές εξασφαλίζεται η στεγανότητά τους ακόμη και στα πιο επίμαχα σημεία όπως ο καβάλος, που συνήθως είναι το πρώτο σημείο που διαπερνά το νερό (αφού καταπονείται περισσότερο συγκριτικά με τ’ άλλα μέρη), ενώ η σχεδίασή τους προσφέρει ελευθερία κινήσεων και εύκολη εφαρμογή. Το πάνω μέρος κλείνει με φερμουάρ μέχρι το λαιμό διαθέτοντας παράλληλα δυο πατιλέτες με κουμπιά, ενώ τα μανίκια έχουν εσωτερικές μανσέτες, φτάνοντας μέχρι τον καρπό, ολοκληρώνοντας τη στεγανοποίηση του κορμού. Επιπροσθέτως διαθέτει και δυο πρακτικές αδιάβροχες τσέπες που χωράνε μέχρι και μεγάλα smartphone, μεταφέροντας τα με ασφάλεια. Το παντελόνι είναι φαρδιάς γραμμής, επιτρέποντας την εύκολη έκταση των ποδιών για το καβάλημα της μοτοσυκλέτας, ενώ έχει λάστιχο στη μέση και δύο κουμπιά στα μπατζάκια ώστε να μην βρέχεται το παντελόνι του αναβάτη. Ο καθαρισμός τους απ’ τους λεκέδες γίνεται γρήγορα και εύκολα είτε στο χέρι είτε στο πλυντήριο, ενώ στεγνώνουν άμεσα. Επίσης όλα τα αδιάβροχα της Anorak έχουν εγγύηση από ένα έως δύο χρόνια, ενώ υπάρχει η δυνατότητα της εξατομικευμένης παραγγελίας, δηλαδή να κατασκευαστεί ένα ακριβώς στα μέτρα σας. Στην ιστοσελίδα της Anorak μπορείτε να βρείτε πληθώρα αδιάβροχων για μοτοσυκλετιστές και να επιλέξετε το χρώμα που σας ταιριάζει καλύτερα από μια μεγάλη γκάμα.

Τώρα σχετικά με την ανθεκτικότητά τους για όσους δεν πείστηκαν ακόμη, μπορούμε να φέρουμε ως παράδειγμα το γεγονός πως έφεραν εις πέρας το έργο τους με περίσσεια ευκολία στο MEGA TEST που μας συνόδευσαν για πρώτη φορά το 2017 (τ.572). Αν και αποτελεί πειστήριο για τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, καθώς γνωρίζουν πόσο ψηλά είναι το επίπεδο δυσκολίας τόσο για τις μοτοσυκλέτες όσο και για τον υπόλοιπο εξοπλισμό, το δεύτερο πειστήριο είναι πως ακόμη και μετά από τόσο καιρό όχι μόνο επιβίωσαν απ’ τα δύο MEGA TEST (για το τεστ του 2018 μπορούμε να σχολιάσουμε την αντοχή τους καθώς απ’ ορισμένους έπεσαν την ώρα της διαδρομής μαζί με τις τσάντες τους) κι ένα μίνι τεστ στη Βουλγαρία (τ.587) αλλά συνεχίζουν να μεταφέρουν τη συντακτική ομάδα στεγνή.

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.