Μαραθώνιο με κράνος!

Ένα ηχηρό μήνυμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/5/2019

Τις τελευταίες δεκαετίες, σε παγκόσμια κλίμακα, όλο και περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να μπουν στο σύμπαν των μοτοσυκλετών, ενώ τα τελευταία χρόνια βλέπουμε κάτι αντίστοιχο και στην Ελλάδα. Μάλιστα, στη χώρα μας αποτελούν πρότυπο αναβατών τόσο οδηγικά όσο και σε συμπεριφορά γενικότερα, με βάση πάντα τις δηλώσεις του Μέντη που ακόμη παραμιλάει απ’ την πρώτη του εκδρομή με τις Ride me Up και την Andeli Mototouring. Πέραν του σκοπού που εξυπηρετούν όλες οι μοτοσυκλέτες, κάνοντας τη καθημερινή μας μετακίνηση πολύ πιο άνετη και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής μας, πάντοτε αποτελούσαν σύμβολο ελευθερίας και ανεξαρτησίας και ίσως και αυτός να είναι και ένας απ’ τους λόγους που τις προτιμούν όλο και περισσότερες γυναίκες.

Η Laura Buitron είναι μια γυναίκα που το πάθος της για μοτοσυκλέτες και περιπέτεια είναι τεράστιο, καθώς στο παρελθόν έχει κάνει πολλά και μεγάλα ταξίδια στο κόσμο και μάλιστα ολομόναχη. Το πείσμα που χαρακτηρίζει το όμορφο φύλλο είναι και η κινητήρια δύναμή της για να εκπληρώσει τα όνειρα όσο και τους στόχους της, βάζοντας τα γυαλιά σε πολλούς που καυχιούνται πως είναι περιπετειώδης και πολυταξιδεμένοι τύποι, ενώ στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο ταξίδι που έχουν κάνει είναι απ’ το σπίτι στην καφετέρια και χωρίς εξοπλισμό…

Η Buitron, ή chickmotorunner όπως μπορείτε να τη βρείτε στα social media, εκτός απ’ τον να ευχαριστιέται τα ταξίδια με τη μοτοσυκλέτα της, αποφάσισε να κάνει μια πρωτότυπη δράση και να διεκδικήσει την δέουσα προσοχή των αυτοκινηνιτιστών στο δρόμο.

Από τότε που τα smartphones και τα social media απέκτησαν κυρίαρχο ρόλο στην καθημερινότητά μας, οι απρόσεκτοι οδηγοί έχουν πολλαπλασιαστεί με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, καθώς το βλέμμα τους είναι προσηλωμένο στις οθόνες των κινητών τους. Η Buitron έχει στείλει το δικό της μήνυμα στους οδηγούς με έναν πρωτότυπο τρόπο. Έχει λάβει ήδη δύο φορές σε μαραθώνιους (έναν στο Παρίσι κι έναν στην Μαδρίτη) φορώντας όμως όλο τον προστατευτικό εξοπλισμό για αναβάτες (ακόμη και το κράνος) με σκοπό να ευαισθητοποιήσει τους οδηγούς αυτοκινήτων και να διεκδικήσει ίσα δικαιώματα στους δρόμους για τους μοτοσυκλετιστές.

Στους δύο μαραθώνιους που έτρεξε η απόστασή τους ξεπερνούσε τα 40 χιλιόμετρα, ενώ συνάμα με τον εξοπλισμό το εγχείρημα ήταν εξαιρετικά δύσκολο λόγω του πρόσθετου βάρους. Γι’ αυτό το λόγο χρειάστηκε να ξεκινήσει ένα ειδικό πρόγραμμα εκγύμνασης ώστε να αυξηθούν οι αντοχές της κι έτσι κατάφερε να ολοκληρώσει και τις δύο διαδρομές σε λιγότερο από τέσσερις ώρες! Στις 18 Μαΐου θα βρίσκεται στην Florida και θα λάβει μέρος στον Μαραθώνιο στο Keywest μεταφέροντας για τρίτη συνεχόμενη φορά το μήνυμά της.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες