Max Biaggi με ηλεκτρικό Voxan για ρεκόρ ταχύτητας!

Πρώτη απόπειρα το καλοκαίρι του 2020
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/6/2019

Μπορεί η εποχή που ο Max Biaggi είχε ενεργή δράση σε κάποιο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα να έχει παρέλθει, όμως η άσβεστη φλόγα μέσα του για τις μοτοσυκλέτες και τους αγώνες δεν έχει χαθεί. Κανονικά φέτος, θα είχε ήδη τρέξει στο νέο κύπελλο της MotoE με τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, αν δεν είχαν πάρει φωτιά κατά τη διάρκεια των πρώτων δοκιμών τους. Βέβαια, με την Energica να δουλεύει με φρενήρη ρυθμό για την αποκατάσταση των μοτοσυκλετών και του εξοπλισμού, το κύπελλο σώθηκε και ο Max Biaggi θα επιστρέψει δυναμικά στην πίστα την ερχόμενη εβδομάδα, που θα ξεκινήσει ο πρώτος αγώνας του κυπέλλου στο Sachsenring.

Παράλληλα ο Max Biaggi ξεκίνησε να συνεργάζεται και με μια άλλη εταιρεία, που κατασκευάζει και αυτή ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, τη Venturi-Voxan. Ο σκοπός της συνεργασίας τους όμως δεν είναι να συμμετάσχουν σε αγώνες αλλά να κατακτήσουν το ρεκόρ της υψηλότερης ταχύτητας με ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Αυτή τη στιγμή το ρεκόρ κατέχει ο Jim Hoogerhyde –απ’ το 2013- με την Lightning SB220 στα 327km/h. Η Venturi-voxan με τον Max Biaggi στοχεύουν τα 330km/h και το πεδίο της δοκιμής τους θα είναι η Uyuni Salts Flats στη Βολιβία και όχι η αποξηραμένη λίμνη Boneville που επιλέγεται συνήθως για τέτοια εγχειρήματα, καθώς το μήκος της ξεπερνά τα 10 χιλιόμετρα.

Η εξέλιξη της Voxan Wattman, της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, έχει ξεκινήσει με την επίσκεψη του Max Biaggi στις εγκαταστάσεις της εταιρείας για τη δημιουργία αρχικά της θέσης οδήγησης. Μάλιστα, η ομάδα πέραν του ότι χρησιμοποίησε ειδικά scanner ώστε να μεταφέρει σε ψηφιακή μορφή τη θέση του σώματος του Biaggi την ώρα που ήταν πάνω στον προσομοιωτή, εστίασε και στην επίτευξη της όσο το δυνατόν καλύτερης αεροδυναμικής σχεδίασης. Η τεράστια εμπειρία του έξι φορές παγκόσμιου πρωταθλητή Max Biaggi έχει ανεκτίμητη αξία και προσφέρει σημαντικές πληροφορίες στην ομάδα. Συγκεκριμένα ο Louis-Marie Blondel, υπεύθυνος της έρευνας και ανάπτυξης της Wattman, είπε: “Προβήκαμε στη ρύθμιση της εργονομίας μεταβάλλοντας τη θέση του τιμονιού, της σέλας και των μαρσπιέ, ώστε να κατασκευάσουμε ουσιαστικά μια μοτοσυκλέτα ειδικά για τον Biaggi. Η επόμενη φάση είναι να δουλέψουμε στο σχεδιασμό της μοτοσυκλέτας, να διεξάγουμε ψηφιακές προσομοιώσεις για την αεροδυναμική της κι έπειτα να περάσουμε στη μηχανολογική κατασκευή του πλαισίου και της μοτοσυκλέτας συνολικά. Το ρεκόρ ταχύτητας με ηλεκτρική μοτοσυκλέτα είναι μια πραγματικά τεχνολογικά δύσκολη πρόκληση. Θέλουμε η Voxan Wattman να σπάσει το ρεκόρ και μια μέρα να φτάσει στο σημείο να έχει καλύτερες επιδόσεις απ’ τις μοτοσυκλέτες με κινητήρες εσωτερικής καύσης.”

Απ’ τη μεριά του ο Max Biaggi έμεινε πολύ ευχαριστημένος απ’ την δουλειά που έκανε με την ομάδα και είπε πως οι πληροφορίες που απέκτησαν ήταν πολύ σημαντικές, καθώς η θέση οδήγησης διαφέρει τελείως από μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα. Συγκεκριμένα είπε: “Πρέπει να γίνω κυριολεκτικά ένα με τη μοτοσυκλέτα, ξαπλώνοντας πάνω της, κάτι που με φέρνει πολύ χαμηλά στο έδαφος. Έπρεπε να τη μάθω και να τη συνηθίσω καθώς και να δουλέψω με βάση τα χωροταξικά όρια που μας περιορίζουν.”

Ηνωμένο Βασίλειο: Αναβάτης εναντίον δήμου - Πενταψήφια αποζημίωση μετά από ατύχημα με χαλίκια στο δρόμο

Δικαίωση για πτώση που υπέστη λόγω ελλιπούς σήμανσης
Loose gravel
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/5/2026

Μοτοσυκλετιστής που τραυματίστηκε σε ατύχημα λόγω φερτών υλικών πάνω στο οδόστρωμα σε επαρχιακό δρόμο του Aberdeenshire εξασφάλισε πενταψήμια αποζημίωση, αποδεικνύοντας ότι η πτώση του προκλήθηκε από χαλίκια και ανεπαρκή προειδοποιητική σήμανση.

Ο αναβάτης απολάμβανε με έναν φίλο τη βόλτα του με μια Yamaha MT-10 στους επαρχιακούς δρόμους του Aberdeenshire στη Σκωτία, όταν βρέθηκαν σε δρόμο με αλλεπάλληλες στροφές.

Εκείνη τη στιγμή, ο Graham ακολουθούσε τον φίλο του όταν παρατήρησε ότι εκείνος χάνει στιγμιαία τη σταθερότητά του μέσα στη στροφή, γεγονός που τον έκανε να προσπαθήσει να μειώσει ταχύτητα.

Δυστυχώς, η στροφή ήταν καλυμμένη με φερτά υλικά, χαλίκια που μένουν μετά από εργασίες συντήρησης του δρόμου, με τον αναβάτη να βρίσκεται ήδη στο επικίνδυνο σημείο. Μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση προσπάθησε απλώς να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια και να περάσει το σημείο χωρίς απότομες κινήσεις, όμως δεν τα κατάφερε και κατέληξε στο οδόστρωμα.

Λίγα λεπτά μετά την πτώση, κάτοικοι της περιοχής που περνούσαν από το σημείο έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν εργαζόμενοι του οδικού τμήματος του Aberdeenshire. Φοβούμενος ότι το συνεργείο θα απομάκρυνε τα χαλίκια και θα χανόταν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό, ο αναβάτης άρχισε να βιντεοσκοπεί το οδόστρωμα που προκάλεσε την πτώση του.

Loose gravel

Παράλληλα εξήγησε στους παρευρισκόμενους ότι δεν είχε δει καμία προειδοποιητική πινακίδα για έργα ή την κατάσταση της ασφάλτου, με τον εργαζόμενο του δήμου να παραδέχεται ότι υπήρχε μία πινακίδα που είχε πέσει και δεν ήταν ορατή, ενώ κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες.

Στο σημείο κλήθηκε και η αστυνομία. Μάλιστα, όταν το περιπολικό έφτασε στη συγκεκριμένη στροφή, γλίστρησε πάνω στα χαλίκια, με τον αστυνομικό να καταγράφει τα στοιχεία των παρευρισκόμενων και να εκφράζει δυσαρέσκεια για την κατάσταση του δρόμου.

Τις επόμενες ημέρες, ο Graham άρχισε να υποφέρει από έντονους πόνους στον αυχένα. Μετά από εξετάσεις στο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν μικρά κατάγματα στην περιοχή του λαιμού.

Ο αναβάτης αναζήτησε στην συνέχεια νομική υποστήριξη, με τους δικηγόρους να του εξηγούν ότι τα χαλίκια πιθανότατα προέρχονταν από εργασίες στον δρόμο και ότι σχετικοί κανόνες καθορίζουν συγκεκριμένα με αυστηρές προδιαγραφές τα έργα, απαιτώντας πολλαπλές προειδοποιητικές πινακίδες που πρέπει να τοποθετούνται εμφανώς ώστε να ενημερώνουν τους οδηγούς για την παρουσία τυχόν φερτών υλικών (χώμα, άμμος, πέτρες, χαλίκια), ανά 100 μέτρα μέχρι το τέλος των έργων.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, οι πινακίδες οφείλουν να παραμένουν στη θέση τους μέχρι τον τελικό καθαρισμό του δρόμου και την αποσόβηση κάθε κινδύνου.

Loose gravel

Μετά την κατάθεση της αγωγής, οι δημοτικοί φορείς του Aberdeenshire αρνήθηκαν οποιαδήποτε ευθύνη, οδηγώντας την υπόθεση στα δικαστήρια, καθώς η νομική πλευρά του δήμου υποστήριξε ότι η μοναδική πινακίδα αποτελούσε επαρκή προειδοποίηση.

Η πλευρά του αναβάτη όμως προχώρησε σε πλήρη τεχνική διερεύνηση της υπόθεσης, εξασφαλίζοντας πραγματογνωμοσύνη από εξειδικευμένους μηχανικούς οδοποιίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο δήμος δεν θα έπρεπε να είχε παραδώσει τον δρόμο σε αυτή την κατάσταση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, ενώ τα βίντεο και οι φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο άτυχος αλλά μαχητικός αναβάτης κατατέθηκαν στην ακροαματική διαδικασία.

Τελικά, η πλευρά του δήμου κατανόησε την υπαιτιότητα και υποχώρησε σε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό προσφέροντας πενταψήφια αποζημίωση στον τραυματισμένο αναβάτη.

Και ενώ όλα αυτά εμφανίζονται σαν μια  “λογική πορεία” επίλυσης μιας διαφοράς ενός ιδιώτη με δημόσιους φορείς που προέκυψε με αφορμή ένα ατύχημα, έχει ενδιαφέρον να αντιπαραβάλουμε την δική μας πραγματικότητα, όπου τον ενδεχόμενο της εκλογίκευσης, παραδοχής της υπαιτιότητας και συμβιβασμού του δημοσίου, μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας και όποια αποζημίωση πρέπει να κερδηθεί, μέσα από εξουθενωτικούς και πολυετείς δικαστικούς αγώνες.

Loose gravel