Mercedes X-Class 250d

Για τα πάντα και παντού με ακαταμάχητο upper class image
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/8/2018

Είμαστε περιοδικό μοτοσυκλέτας και όχι αυτοκινήτου, όμως σχεδόν σε κάθε τεστ μοτοσυκλέτας που κάνουμε χρησιμοποιούμε αυτοκίνητα, αφού ο φωτογράφος μας δεν οδηγάει δίκυκλα (δεν έχει καν δίπλωμα). Ακόμα όμως κι ήταν μοτοσυκλετιστής, ο βαρύς εξοπλισμός που πρέπει να έχει μαζί του κάνει απαγορευτική την μετακίνησή του με δίκλυκλα για μεγάλες αποστάσεις. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως δεν ήταν μόνο ο σάκος με τα φωτογραφικά των 25 κιλών, ούτε μόνο τα τριπόδια και οι κάμερες.

Έπρεπε να πάνε στην πίστα καρτ της Motul στην Σπάρτη για να οδηγήσουμε και να φωτογραφίσουμε τρία Husqvarna. Αμέσως μετά έπρεπε να φορτώσουμε ένα από αυτά και να πάμε 90 χιλιόμετρα πιο κάτω, στις αλυκές της παραλίας της Πούντας (απέναντι από την Ελαφόνησο) για το δεύτερο μέρος του τεστ και της φωτογράφησης. Εκεί θα ερχόντουσαν το απόγευμα άλλες τρεις μοτοσυκλέτες της Honda, για να κάνουμε την επόμενη ημέρα μια πλήρη φωτογράφιση και βιντεοσκόπηση.

Οπότε χρειαζόμασταν ένα όχημα, που να ταξιδεύει ξεκούραστα για πολλές ώρες, να μπορεί να διασχίσει δύσβατους χωματόδρομους για να έχουμε πρόσβαση στις απομονωμένες παραλίες, να μπορεί να κουβαλήσει τουλάχιστον μια μοτοσυκλέτα και να έχει χώρο, ώστε ο φωτογράφος μας να μπορεί να φωτογραφίζει και να έχει πλάνα εν κινήσει (το γνωστό tracking) χωρίς να πέφτει η σκιά του αυτοκινήτου πάνω στις μοτοσυκλέτες που βρίσκονται γύρο του.

Τα καινούρια τετράθυρα pick-up είναι γενικώς τα πιο κατάλληλα για αυτή την δουλειά και στα Mega Test είναι αυτά που προτιμάμε ως οχήματα συνοδείας και ταυτόχρονα είναι τα αγαπημένα οχήματα του φωτογράφου μας.

 

Αυτή τη φορά ζητήσαμε από την Mercedes-Benz Hellas να μας παραχωρήσει την ολοκαίνουρια και άκρως εντυπωσιακή σε εμφάνιση X-Class και όπως αποδείχτηκε στην πράξη ήταν μια καταπληκτική ιδέα!

Ο κινητήρας Diesel των 190 ίππων κινεί αξιοπρεπέστατα το επιβλητικό X-Class, κυρίως όμως είναι πολύ ήσυχός στο ταξίδι και οικονομικός σε κατανάλωση. Σε σύγκριση με το βενζινοκίνητο Ford Transit που έχουμε και κάναμε πέρσι ακριβώς το ίδιο ταξίδι, γλιτώσαμε πάνω από 200 ευρώ σε καύσιμα και διόδια με την X-Class!

Μεγάλη ευκολία κατά την διάρκεια της φωτογράφισης ήταν και το αυτόματο κιβώτιο με τις ομαλές αλλαγές ταχυτήτων (έχει επιπλέον επιλογή κοντής κλιμάκωσης και κλείδωμα κεντρικού και εμπρός διαφορικού), αλλά και οι εντυπωσιακές περιμετρικές κάμερες (μία εμπρός, δύο στους καθρέπτες και μία πίσω) που έδειχναν στην TFT τα πάντα γύρο από το αυτοκίνητο.

Φυσικά ως Mercedes είχε όλα τα τελευταίας τεχνολογίας συστήματα ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας (αερόσακους παντού, stability control, lane assist κ.τ.λ.).

 

Περιττό να πούμε ότι ο φωτογράφος μας το λάτρεψε και εμείς έχουμε αρχίσει να το σκεφτόμαστε σοβαρά να αγοράσουμε ένα για το περιοδικό.

Το πρόβλημα του X-Class είναι ένα… Είναι υπερβολικά εντυπωσιακό και υπερβολικά καλό παντού!

Έτσι αν το πάρουμε εδώ στο περιοδικό, είναι βέβαιο ότι θα τσακωνόμαστε διαρκώς μεταξύ μας για το ποιος θα το χρησιμοποιήσει το επόμενο Σαββατοκύριακο. Αν φυσικά καταφέρουμε να το πάρουμε από τα χέρια του φωτογράφου μας, που κάνει φανατικά Mountain Bike…

Γενικά με το X-Class μπορείς να κάνεις τα πάντα στην Ελλάδα και μέχρι σήμερα δεν μας είχε έρθει στα χέρια μας αυτοκίνητο που να έχει τέτοιους χώρους για να το φορτώνεις με ό,τι μπορείς να φανταστείς (μέχρι τη φουσκωτή βάρκα του γιού μου βάλαμε…), να ταξιδεύει τόσο ήσυχα, οικονομικά και με ασφάλεια.

 

 Κι όταν τελειώσεις με τις δραστηριότητές σου, το πλένεις από τα χώματα και έχεις το πιο εντυπωσιακό σε εμφάνιση και κύρος Off-road.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της επιβλητικότητας και του κύρους του X-Class είναι στην εθνική οδό που τα υπόλοιπα αυτοκίνητα αλλάζουν αμέσως λωρίδα, ακόμα κι αν είσαι πολλά μέτρα πίσω τους! Περιττό φυσικά να πούμε ότι όπου σταματάγαμε γινόταν λαϊκό προσκύνημα και ότι από το κέντρο του Πειραιά έως την τελευταία άκρη της Πελοποννήσου μας ρωτάγανε διαρκώς πόσα κυβικά είναι και πόσο κάνει, ενώ ακούγαμε συνέχεια την ίδια ατάκα: «’Α ρε X-Class. Αμαξάρα!» Μέχρι και ιδιοκτήτης S-Class των 150.000€ σταμάτησε και άρχισε να κοιτάει το εσωτερικό της X-Class.

 

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.