Μετατροπή Suzuki GSX-R Κ7 σε GSX-R 1100 του 1989

Από την Café Rider Custom στο Ντουμπάι
Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100
Από το

motomag

19/7/2023

Ο βελτιωτικός οίκος Café Rider Custom συνεργάστηκε με τη γερμανική εταιρεία αγωνιστικών φαίρινγκ Ricambi Weiss, για να χαρίσουν σε GSX-R 1000 K7 του 2007 εμφάνιση από GSX-R 1100 του 1989!

Η δεκαετία των 80s συνεχίζει να ασκεί μεγάλη γοητεία και στους φαν της μοτοσυκλέτας, ένας εκ των οποίων είναι και ο Nipun Benny, κάτοικος Ντουμπάι, γνωστός και ως “living in the eighties” στο instagram. O εν λόγω κύριος είχε στην κατοχή του ένα GSX-R 1000 K7, αλλά το σαράκι τον έτρωγε…

Κάπου εδώ εμφανίζεται η Café Rider Custom, η οποία πήρε το συγκεκριμένο GSX-R 1000 K7, το “έγδυσε” από τα πλαστικά του και το “έντυσε” με άλλα της Ricambi Weiss, κάνοντας το να μοιάζει με το GSX-R 1100 του 1989! Όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες, το πλαίσιο, οι αναρτήσεις, τα φρένα και ο πίνακας οργάνων έχουν μείνει ως είχαν. Τα πλαστικά ωστόσο, τα φωτιστικά σώματα και οι εξατμίσεις έχουν αποκτήσει το απαραίτητο ρετρό look.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Οι τεχνικές δυσκολίες που παρουσιάστηκαν στην πορεία του εγχειρήματος έχουν να κάνουν κυρίως με την τοποθέτηση του φαίρινγκ, καθώς ο σχεδιασμός που είχε κάνει η Suzuki τότε ήταν για έναν αεροελαιόψυκτο τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα 1.127 κυβικών απόδοσης 134 ίππων, ο οποίος χρησιμοποιούσε καρμπιρατέρ για την τροφοδοσία του, αντί για την τεχνολογία ψεκασμού του Κ7. Οι ίδιες δυσκολίες αφορούν και στην τοποθέτηση των διπλών στρογγυλών προβολέων.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Για να γίνει όσο το δυνατόν πιο εύκολα η μετατροπή, όπως λέει ο Fahim Rehmann από την Café Rider Custom, τα πλαστικά αποτελούνται από τρία κομμάτια. Το μπροστινό μέρος και τα πλαϊνα που καλύπτουν τον κινητήρα είναι ένα ενιαίο κομμάτι GRP (Glass Reinforced Plastic). Από το ίδιο υλικό είναι η καρίνα και το πίσω μέρος που φιλοξενεί την σέλα του οδηγού χωρίς να προβλέπει θέση για τον συνεπιβάτη, ενώ όλα τα GRP εξαρτήματα έρχονται άβαφα από το εργοστάσιο. Το ρεζερβουάρ του Κ7 φαίνεται να έχει βαφτεί, χωρίς άλλες παρεμβάσεις.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Ο Fahim δεν αποκαλύπτει τι άλλο έχει κάνει όσον αφορά στο τεχνικό κομμάτι, όπως το πώς έκανε τα φαίρινγκ να δέσουν πάνω στο πλαίσιο και να χωρέσει το ψυγείο της υγρόψυξης. Όπως λέει ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας των 185 ίππων παραμένει ως είχε, χωρίς μετατροπές. Μόνο οι δύο εξατμίσεις του Κ7, έχουν αλλαχτεί με αντίστοιχες της Yoshimura. Στα έξτρα ανήκουν επίσης τα φλας που είναι χωνευτά μέσα στο φαίρινγκ και δεν εξέχουν δεξιά και αριστερά, όπως στην περίπτωση του 1.100, ενώ μανιτάρια έχουν τοποθετηθεί εκεί για να προστατέψουν το ειδικά κατασκευασμένο φαίρινγκ.

Suzuki GSX-R K7 μετατροπή σε 1100

Ο Fahim κατάφερε αυτό που ήθελε και με το παραπάνω, δημιουργώντας μια μοναδική σύνδεση ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, με τη γοητευτική εμφάνιση μιας από τις πιο όμορφες Superbike της ιστορίας και σύγχρονες λύσεις σε κινητήρα, πλαίσιο, αναρτήσεις και φρένα.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.